Είναι «ανώριμος» ο λαός, που ανατριχιάζει πια και με τη λέξη κόμμα και επιθυμεί την ενότητα ή σοφός όπως πάντα;
Κατηγορείς τους Έλληνες ως ανίκανους, αχρείους ,δειλούς κι εγωπαθείς, χωρίς να σκέφτεσαι ότι κι εσύ είσαι Έλληνας. Εσύ πάντα «υπερέχεις» και «ξεχωρίζεις»; Εσύ είσαι ο «σοφός» κι όλοι οι άλλοι είναι υποδεέστεροι; Κατέχεις την «απόλυτη αλήθεια», το «σωτήριο δόγμα» και το «παίζεις» δημοκράτης; Μήπως έμαθες να αναγνωρίζεις τον εαυτό σου μέσω της σύγκρισης με τους άλλους με τα ευτελή κριτήρια- το βόλεμα, το χρήμα, την «εικόνα»- που μας έδειξαν ως «στόχους» και να μη βλέπεις τη δική σου «τυφλότητα»;
Μήπως υιοθέτησες άκριτα τις σκοταδιστικές «λογικές» των αρχιμαφιόζων-τρομοκρατών από τη στιγμή που δεν κάνεις τίποτα για όλο το λαό; Αν δε συντρίψεις την «εικόνα» σου, τις «βεβαιότητές», αν δεν αμφιβάλλεις και για εσένα, δε θα τελειώσει η εικονική πραγματικότητα ,που κι εσύ «τρέφεις». Η δική σου «εικόνα» συντηρεί την υποκρισία, τη ντροπή κι αυτοί ,που «κυβερνάνε» είναι δική σου αντανάκλαση. Εξάλλου αυτό θέλουν κι αυτοί, να νιώθεις ότι «ξεχωρίζεις» από το λαουτζίκο, το αγελαίο άθυρμα της προπαγάνδας και της απάτης τους. Τους κάνεις μεγάλη χάρη που υιοθετείς τον φιλοτομαρισμό και τον κοινωνικό αυτοματισμό, για να μη μπορέσουμε να εμπιστευτούμε ο ένας τον άλλον ,να ενωθούμε και να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα, τη ζωή και τη χώρα μας πίσω.
Η ελευθερία όμως βιώνεται μόνο μέσα από την ενότητα ,την εμπλοκή μας σε συλλογικότητες, που επηρεάζουμε και μας επηρεάζουν. Η ερώτηση, η αμφιβολία ανοίγει τους πνευματικούς μας ορίζοντες, οδηγεί στην αυτογνωσία, την ταπεινότητα, τη συγχώρεση .Η ερώτηση κι ο διάλογος τσακίζει στεγανά, ιδεοληψίες, μικρότητες κι απελευθερώνει δυνάμεις μέσα από την ανάγκη να βρούμε τη διέξοδο που λειτουργεί για το καλό της πλειοψηφίας, που επιτέλους πρέπει να επιβάλλει τη δική της βούληση μέσα από τη διαλεκτική της ίδιας της πολιτικής πράξης των πολιτών κι όχι μέσα από την προπαγάνδα των ΜΜ «Ε» των ντόπιων δοσίλογων-συμμοριών κάθε είδους και της «δημοκρατίας» τους.
Όταν βιάζεται ο Λόγος, το δίκαιο κι η αλήθεια, τότε ο φασισμός, η βαρβαρότητα κι ο παραλογισμός είναι η μόνη πραγματικότητα. Κι ο φταίχτης είσαι κι εσύ που τον έθρεψες-συνειδητά ή όχι. Είσαι «δημοκράτης», όταν την ασυνέπεια ,την αναισχυντία και τη σοβαροφάνεια θεωρείς «φυσική» στάση ζωής ,όπως και την αβάσταχτη ελαφρότητα της συνείδησής σου ;Απλά αποφεύγεις να δεις κατάματα τον αληθινό σου εαυτό, να μεταμορφωθείς εσωτερικά, γι’ αυτό είσαι ανασφαλής, δειλός και δυστυχής. Φοβάσαι την αλλαγή ,την ευθύνη, τον ίδιο σου τον εαυτό και προτιμάς τις άλογες «λογικές» τους;
Αν στ’ αλήθεια αγωνίζεσαι για τη λευτεριά και το δίκαιο, θα έπρεπε να χαίρεσαι με τις όποιες διαφορές μας, που μας επιτρέπουν ακόμα να είμαστε ελεύθεροι άνθρωποι. Αν δεν υπήρχαν διαφορές μεταξύ μας, δε θα είχαμε βούληση και θα είμαστε μια ισοπεδωμένη ,άβουλη χειραγωγήσιμη μάζα, που απλά θα πέθαινε λόγω έλλειψης ποικιλομορφίας. Το ζητούμενο είναι να κάνουμε την υπέρβαση ,τη σύνθεση που θα μας λυτρώσει όλους, καθώς ήδη χανόμαστε περιμένοντας την άνωθεν «σωτηρία».
Ο σοφός λαός, που «μορφώθηκε» στο πιο μεγάλο Πανεπιστήμιο του μόχθου για επιβίωση στην πλειοψηφία του περιμένει ένα ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ,για να τελειώσει αυτό το μαύρο καθεστώς. Εσύ τι κάνεις για να βοηθήσεις; Τι άλλο πρέπει να ζήσουμε, για να καταλάβεις ότι το καθεστώς ολόκληρο της κομματοκρατίας πάσχει δομικά, αφού θέσπισε την ανομία και την απάτη κι ότι θα καταρρεύσει μόνο κάτω από τη λαική πίεση;
Ξέρεις ότι αυτό που συμβαίνει κρίνει τελεσίδικα τη μοίρα όλων μας ή μήπως πιστεύεις ότι σαν μπόρα θα περάσει η κρίση και το παράνομο χρέος, που μας φόρτωσαν, για να βάλουν στο χέρι τις ζωές μας και τη χώρα;
Εμείς τους δυναμώσαμε με τις άλογες «λογικές» μας, τις δικές μας ανασφάλειες και τους παράλογους φόβους. Δεν υπάρχει κανένας εκεί έξω για να μας «σώσει» από τον κακό μας εαυτό. Μόνο εμείς μπορούμε να τον υπερβούμε, να απενοχοποιηθούμε, να λυτρωθούμε από τα δεσμά του, τις αυταπάτες και τους φόβους και να κατακτήσουμε την εσωτερική μας πρώτα κάθαρση κι ελευθερία,για να «δικαιούμαστε» και την κοινωνική μας απελευθέρωση.
Ο σοφός λαός γνωρίζει καλά πως η ενότητά μας είναι το μόνο όπλο ενάντια στο φασισμό του διαχωρισμού και του μίσους. Μόνο με ανοιχτή την καρδιά και τη σκέψη γίνεται πράξη το «αδιανόητο», ο μονόδρομος της ανατροπής τους και το «θαύμα» της λευτεριάς!
«Πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μου»
ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ!
Έλλη Διαμαντοπούλου, μέλος του ενιαίου παλλαικού μετώπου(Ε.Πα.Μ)
