Σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν κόψη
τοῦ σπαθιοῦ τὴν τρομερή,
σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν ὄψη,
που μὲ βία μετράει τὴ γῆ.
Ἀπ᾿ τὰ κόκαλα βγαλμένη
τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά,
καὶ σὰν πρῶτα ἀνδρειωμένη,
χαῖρε, ὢ χαῖρε, Ἐλευθεριά!
Ο ” ‘Ύμνος εις την Ελευθερίαν ”, οι δύο πρώτες στροφές του οποίου αποτελούν και τον Εθνικό μας Ύμνο, αποτελεί συγχρόνως έναν ύμνο προς τους εθνοαπελευθερωτικούς αγώνες, αποενεχοποιώντας την βία που συνεπάγονται..
Κι αν ακόμα εκείνη η ”βία” του τρίτου στίχου παρερμηνευθεί ως ”βιασύνη” απ’ τους γκαιμπελίσκους που μετέτρεψαν την ”βία-βιασύνη” του Καβάφη, σε σκέτη βία..
.. οι δύο πρώτη στίχοι δεν επιδέχονται καμία παρερμηνεία!
Γιατί, για τί άλλο θα μπορούσε η ελευθερία να χρησιμοποιήσει την τρομερή εκείνη κόψη του σπαθιού, αν όχι για να ”πάρει” τα κεφάλια των εχθρών και δυναστών του έθνους;
Ή από ποιά σώματα ελλήνων προέρχονται τα κόκαλα τα ιερά, παρά από αυτά που έπεσαν σε βίαιο, θανατερό απελευθερωτικό αγώνα;
Δεν καταδικάζεται άρα, απ’ τον ίδιο τον Εθνικό μας Ύμνο, η βία που προκαλείται για να κερδηθεί η ελευθερία του λαού και η ανεξαρτησία του έθνους!
Απαγορεύστε λοιπόν κυβερνητικά ανδρείκελα τον Εθνικό μας Ύμνο, αν τολμάτε!
Ή, ισχυριστείτε ότι έχουμε πλήρη ανεξαρτησία σαν χώρα και ελευθερία σαν λαός!
Το τέλος κάθε κατακτητή ή δυνάστη αυτού του έθνους, έχει καθοριστεί από την ίδια την Ιστορία..
