Δεν το κρύβω, ότι με ενοχλεί η απουσία κάθε αντίδρασης στις ιταμές προκλήσεις των Αλβανών και ακόμη περισσότερο η προσπάθεια συγκάλυψης των εχθρικών κατά της Ελλάδας ενεργειών τους, από δήθεν φιλειρηνικούς κύκλους, οι οποίοι διαστρέφοντας την ιστορία αποπροσανατολίζουν τον ελληνικό λαό, κατά τις επιταγές της Νέας Τάξης Πραγμάτων (όπου τα «πράγματα» είμαστε εμείς).
Είναι προφανές, πως θα ήμουν ανόητος εάν δεν ήθελα να υπάρχουν ειρηνικές σχέσεις μεταξύ των λαών της βαλκανικής, για να μπορέσουν να ζήσουν τα παιδιά μας χωρίς να γνωρίσουν τα τραγικά γεγονότα που γνώρισαν οι πατεράδες και οι παππούδες μας.
Η συγκάλυψη όμως πραγματικών περιστατικών, αλλά και η διαστρέβλωσή τους, το μόνο που κάνει είναι να επαυξάνει την επιθετική βουλιμία λαών, που αν τους αντιμετωπίζαμε εξ αρχής όπως ταιριάζει σε Έλληνες, οι μεταξύ μας διαφορές δεν θα είχαν την σημερινή όξυνση. Επειδή θα γνώριζαν, ότι δεν θα επιτρέψουμε καμία βλάβη των εθνικών μας συμφερόντων. Με την απαράδεκτη υποχωρητικότητά μας όμως, τους επιτρέπουμε να μας θέτουν συνεχώς σε απολογία, ενώ είμαστε τα θύματα.
Οι Αλβανοί πολέμησαν εναντίον μας στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο. Αυτός είναι και ο λόγος που διατηρείται ακόμη η «εμπόλεμη κατάσταση». Ο όρος μιλά από μόνος του, ότι είχαμε πόλεμο μεταξύ μας, που δεν έληξε, αφού δεν υπογράψαμε Συνθήκη Ειρήνης. Και η Ελλάδα έχει σοβαρούς λόγους να μη υπογράφει.
Δεν συναντήσαμε μόνον ένοπλα τμήματα του αλβανικού στρατού να συμπολεμούν με τους Ιταλούς εναντίον μας, αλλά και στο εσωτερικό της χώρας συνεργάστηκαν οι Τσάμηδες με τον στρατό Κατοχής, επιφέροντας πλήγματα κατά του ελληνικού λαού. Να μου επιτραπεί να παραθέσω αποσπάσματα από επιστολή του ηγέτη των Αλβανο-Τσάμηδων, Νουρή Ντίνο Μπέη προς τον Μουσολίνι, όπου καταδεικνύεται πλήρως η προδοτική τους συμπεριφορά, εφόσον ήσαν Έλληνες πολίτες.
Γράφει ο Νουρή Ντίνο Μπέη: «Η αφοσίωσή μου και οι από πλέον των 40 ετών παρασχεθείσες υπηρεσίες στην Ιταλία με υποχρεώνουν να σας αναφέρω όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στην Τσαμουριά, Ελλάδα και Νότια Αλβανία (σημ.: εννοεί την Βόρειο Ήπειρο) όπου έτυχα μάρτυς και θύμα μιας ύπουλης επίθεσης, που κόστισε την ζωή και αρκετών Ιταλών στρατιωτών.
» (…) Αυτοί που τον τελευταίο καιρό είχαν την εξουσία στην Αλβανία αποδείχθηκαν αδύναμοι και συμβιβαστικοί προς τους [Έλληνες] αντάρτες προς μεγάλη ζημιά της Ιταλίας και της Αλβανίας. Σήμερα θα χρειαζόταν να διαλέξουμε κατάλληλα άτομα που μπορούν να αναλάβουν την αποστολή και την ευθύνη της απόλυτης καταστολής αυτών των σκοτεινών κινημάτων.
» Αυτά τα άτομα πρέπει να είναι πιστοί και δοκιμασμένοι φίλοι της Ιταλίας, από πατριωτισμό και όχι από χρηματισμό, να κατέχουν όλη την απαραίτητη ενεργητικότητα και αποφασιστικότητα, χωρίς φόβο να εμπλακούν με σκοπό να διεξαγάγουν ένα ανηλεές κυνηγητό στους αντάρτες και τους φίλους των και εν ανάγκη να καταστρέψουν τις εστίες τους και τα χωριά που τους βοηθούν αρχίζοντας από το Curvelesi.
» Εάν δεν θεωρηθεί σκόπιμο να γίνει αυτό από μέρους των Ιταλικών δυνάμεων, δεν θα είναι δύσκολο να πετύχουμε τον σκοπό με τον σχηματισμό των 6.000 εθελοντών Τσαμουριωτών και Κοσοβάρων που είναι πραγματικοί φίλοι της Ιταλίας επειδή γνωρίζουν τι τους περιμένει εάν αυτή τους εγκαταλείψει.
» Εμείς ελπίζαμε να ελευθερωθούμε από την Ελλάδα, αλλά δυστυχώς μας κόβεται η ανάσα, βλέποντας ότι εμείς και η χώρα μας είμαστε εγκαταλελειμμένοι στα χέρια των διωκτών μας της Αθήνας, όταν στα νησιά του Ιονίου οι Έλληνες που δεν έκαναν τίποτα, για να το αξίζουν από την Ιταλία, χαίρουν μιας απόλυτης δικαιοσύνης και ασφάλειας με μια τέλεια πολιτική και οικονομική Ιταλική διοίκηση, κάτω από τη συνετή διεύθυνση ενός ανθρώπου έξυπνου σωστού και τιμημένου.
» Όλοι οι Έλληνες είναι οπλισμένοι, και μέρα με τη μέρα περιμένουν την πολυπόθητη άφιξη των Άγγλων, απευθύνοντας μας συχνά απειλητικά υπονοούμενα. Οι Τσαμουριώτες εν τω μεταξύ μου έχουν συχνά απευθύνει την ερώτηση: «Η Ιταλία πολέμησε την Ελλάδα για την Τσαμουριά, γιατί τώρα δεν υπολογίζει την πίστη μας και μας αφήνει στο έλεος των κοινών μας εχθρών;».
» Όλοι [οι Τσαμουριώτες] φοβούνται ότι η Ιταλία θα αποσυρθεί αφήνοντάς τους σε μια κατάσταση πολύ χειρότερη από εκείνη του 1917 και παρακαλούν οι οικογένειές τους να επιτραπεί να μπουν στην Αλβανία, και στους άνδρες να επιστραφούν τα όπλα που παρέδωσαν στις στρατιωτικές αρχές. Αυτός ο κόσμος οπλισμένος δυνατός και γενναιόδωρος θα μπορούσε να υπερασπιστεί τη γη του, και να πεθάνει για την αφοσίωσή του στην Ιταλία».
Αυτοί είναι οι Τσάμηδες, με τους οποίους δήθεν προοδευτικοί στην Ελλάδα, επιζητούν την φιλία.
