Στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος είπε αυτό που περίμεναν όλοι οι υποψιασμένοι: «Απεγκλωβισμός από την ΠΑΓΙΔΑ της υποτιθέμενης ιδεολογικής καθαρότητας». Εν ολίγοις ο Αλεξάκος έφτυσε κατάμουτρα όσους είχαν και έχουν την αριστερή ιδεολογία, όσους δεν έχουν βάλει και δεν βάζουν νερό στο κρασί τους όταν πρόκειται για κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα, εθνική κυριαρχία, αδιαπραγμάτευτη πολιτική ηθική, λέγοντας ότι όλα αυτά δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μόνο παγίδα.
Τέτοιο φτύσιμο σε τάφους νεκρών, σε ιστορίες ανθρώπων που είδαν περισσότερο τα ξερονήσια απ’ ότι το σπίτι τους δεν έχει γίνει στην ιστορία από πολιτικό άνδρα εξαιρουμένων των Γεωργιάδη και Βορίδη. Κάλεσε ο Αλεξάκος σε επανάσταση τους Συριζαίους. Την μεγαλύτερη επανάσταση της ανανεωτικής αριστεράς από το 1968 με το περιβόητο είμαστε και αριστεροί, είμαστε και κομουνιστές, είμαστε και ευρωπαϊστές , είμαστε και σοσιαλιστές, κοινώς είμαστε σούπερ μάρκετ! Όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω.
Πλέον δεν χρειάζεται καμία ιδεολογική καθαρότητα για να είσαι κομμάτι της Αριστεράς. Μπορείς να είσαι από χρυσαυγίτης μέχρι ψηφοφόρος του ΚΚΕ και να χωρέσεις μέσα στην μεγαλύτερη σακούλα σκουπιδιών της μάρκας SYRIZA. Να μαζευτείτε όλοι μαζί για την Ανατροπή της συγκυβέρνησης που εδώ και 2 χρόνια έχει καταργήσει και αυτή την «καθαρότητα ιδεολογίας» και που μέσα τρώνε και πίνουν «σοσιαλιστές» του ΠΑΣΟΚ και «συντηρητικοί» της ΝΔ. Έπεσε ο διαχωρισμός των κομμάτων ρίχνοντας με τη μία τον τοίχο που χώριζε και τις ιδεολογίες αυτών. Οι ιδεολογίες όπως ανέκραξε το «αριστερό» πράγμα από το πόντιουμ είναι παγίδα.
Παγίδα για ποιον; Γιατί να περιγράφει ο πρόεδρος της αριστερής αξιωματικής αντιπολίτευσης με αυτή την λέξη τα πιστεύω και τις αξίες εκατομμυρίων Ελλήνων (όλων των ιδεολογιών) που πέρασαν από αυτή την χώρα πολεμώντας και πεθαίνοντας; Δηλαδή τι μάς λέει ο Αλεξάκος; Ότι όσοι πέθαναν για την ιδεολογία τους ήταν ηλίθιοι που έπεσαν σε μια παγίδα ενώ αυτός και οι παλαμακιστές του είναι οι μάγκες που είδαν την παγίδα και δεν έπεσαν μέσα;
Δηλαδή ο Βελουχιώτης π.χ ήταν ο μ@λάκας της Ιστορίας, ο Ίωνας Δραγούμης ήταν ένας βλάκας, ο Μαρίνος Αντύπας ένας χαζούλης, ο Παύλος Μελάς ένας άνοος μιλιταριστής, ο Αλέκος Παναγούλης ένας ανόητος μαζοχιστής, ο Νικηφόρος Μανδηλαράς ένας βλακούλης, ο Σπύρος Μουστακλής ηλίθιος μαζοχιστής, οι δε Νίκος Μπελογιάννης και Πλουμπίδης δεν ήξεραν που πάνε τα τέσσερα και σαν χάπατα έπεσαν μέσα στην παγίδα της ιδεολογίας;
Ο Αλεξάκος όμως στο θέμα της «καθαρότητας της ιδεολογίας» έβαλε και έναν επιθετικό προσδιορισμό που αν υπήρχε ένας πραγματικός αριστερός στην Επιτροπή όπου μιλούσε, θα είχε σηκωθεί και θα του έχωνε μία μπάτσα για να συνέλθει. «Υποτιθέμενη». Βάση αυτού του προσδιορισμού ο αριστερός πρόεδρος του Σύριζα κατατάσσει όλους όσους αγωνίστηκαν και όσους έχουν ακόμη δύο δράμια αξίας ακόμα πάνω τους ότι κορόιδευαν τον εαυτό τους ως μονάδες και αν ήταν εκπρόσωποι ιδεολογικών αγώνων κορόιδευαν συνειδητά όλους όσους τους ακολουθούσαν.
Για όποιον ακόμα δεν κατάλαβε τι παιχνίδι παίζει η συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση που λέγεται Σύριζα πραγματικά του αξίζει η συγκυβέρνηση που έχει αλλά και η επόμενη συγκυβέρνηση με αρχηγό χωρίς ιδεολογική καθαρότητα τον Αλεξάκο. Διότι πρέπει να έχεις χάσει κάθε ίχνος ηθικής και αξιών για να θεωρείς ότι αυτό το κομματικό υβρίδιο που εμφανίστηκε ως Συνασπισμός και μετεξελίχθηκε με ευρωπαϊκά ναζιστικά ιδεώδη σε Σύριζα είναι εδώ για να σώσει την αξιοπρέπεια σου. Σε καλεί ο αριστερός ηγέτης να πετάξεις από πάνω σου ό,τι μέχρι σήμερα σε έκανε να παλέψεις και να παραμείνεις άνθρωπος μόνο και μόνο για να είσαι αγκαζέ με αυτόν που έχει σκάψει τον λάκκο σου εις το όνομα της Ψήφου.
Μετά από αυτό το ξεβράκωμα του Αλεξάκου στην κεντρική επιτροπή έπεσε το προτελευταίο ανάχωμα για να δούμε όλο το έργο που στήνεται εδώ και 5 χρόνια στην χώρα. Δεν ήταν άλλωστε καθόλου τυχαίο ότι πρώτος ο Αλεξάκος έβγαλε από πάνω του την «ιδεολογική καθαρότητα» και υποστήριξε τον «ιδεολογικό» αντίπαλό του ναζίστα Γιούνκερ. Μπροστά στον ευρωπαϊκό ολοκληρωτισμό όποιος έχει ακόμα ιδεολογία είναι ένας παρείσακτος που πρέπει να απομονωθεί. Πέραν του οτι για τον Αλεξάκο είναι και βλαξ που στην παγίδα που έστησε ο Μαρξ, ο Ενγκελς, ο Λένιν, ο Μπακούνιν, ο Τρότσκι, ο Γκράμσι και όλοι οι θεωρητικοί της ιδεολογίας, δεν την κατάλαβε, ασχέτως αν ο Αλεξάκος συνειδητά την εκμεταλλεύτηκε για να εξουσιάζει.
Μένει ακόμα το τελευταίο πέπλο της Σαλώμης της «αριστεράς. Αλλά για να το βγάλει αυτό θα ζητήσει πολλά κεφάλια επί πίνακι, όχι των ιδεολογικών του εχθρών αλλά όσων γουστάρουν μέχρι Γουναράδικων να πατάνε την παγίδα της καθαρότητας της ιδεολογίας τους.-
