Ακόμη κι όταν καλύπτονται από την δικαιολογία της αβλαβούς διέλευσης προκαλούν ,γιατί όλοι γνωρίζουμε γιατί γίνονται. Η Τουρκία προσπαθεί με πείσμα και επιμονή να δημιουργήσει αίσθημα υπεροχής και νίκης στο Αιγαίο.
‘Ενα πράγμα δεν πρέπει να μας προκαλούν οι τουρκικές σημαίες που εμφανίζονται στα ανοιχτά των ακτών μας. Ηττοπάθεια. Και φοβία φυσικά. Τα πράγματα είναι πολύ εύκολα όχι μόνο για τους Τούρκους ,αλλά για οποιονδήποτε θέλει να προκαλέσει ,όταν ξέρει ότι δεν απειλείται. Σε άλλες συνθήκες όμως τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά . Η νύχτα των Ιμίων -ναι εκείνη η νύχτα “ήττας- θα έπρεπε να έχει διδάξει κι εμάς αλλά και τον κ.Ερντογάν πολλά.
Εμάς ότι η “τουρκοφοβία” μας είναι αδικαιολόγητη. Και τον κ.Ερντογάν που τότε βέβαια δεν ήταν πρωταγωνιστής,αλλά ξέρει, ότι ένα μεγάλο μέρος του τουρκικού στόλου θα είχε βρεθεί στον βυθό του Αιγαίου ,χωρίς να έχει καλά ,καλά καταλάβει τι τον βούλιαξε! Αυτά είναι πλέον γνωστά και δεν αμφισβητούνται από κανένα.
Αυτό που θέλουμε να πούμε είναι ότι το κλίμα ανησυχίας που υπάρχει είναι δικαιολογημένο και πρέπει πάντα να ανησυχούμε με τέτοιο γείτονα. Αλλά φόβο δεν πρέπει να ΄χουμε ότι κι αν έχει βάλει στο μυαλό του ο κ.Ερντογάν και ο έμπιστος πρωθυπουργός του Νταβούτογλου.
Αναφερόμαστε στο ΠΝ που σε οποιαδήποτε κρίση που στόχο θα έχει να μας καθήσει υπό δυσμενή δεδομένα σ΄ένα τραπέζι διαπραγμάτευσης θα παίξει σημαντικό ρόλο.
Το 1996 ο Ελληνικός Στόλος είχε κατορθώσει να “πιάσει” τα στρατηγικά σημεία στο Αιγαίο ,από νωρίς. Όποιο τουρκικό πλοίο κι αν “ξεμύτισε” στοχοποιήθηκε και ήταν έτοιμο για βύθιση! Το ΠΝ διέθετε φρεγάτες S ,MEKO και ΚΝΟΧ ,διέθετε τα παλιά αλλά πολύ χρήσιμα αντιτορπιλικά Adams με τα βλήματα SM 1. Και φυσικά όλα τα υπόλοιπα πλοία του Στόλου.
Την ιστορία και την κατάληξή της την ξέρουμε όλοι…
Τώρα διαθέτουμε τις φρεγάτες S και MEKO,δεν έχουμε την αντιαεροπορική άμυνα περιοχής που μας παρείχαν τα Adams ,αλλά έχουμε τον ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗ και σύντομα ελπίζουμε και τον ΠΙΠΙΝΟ. Δυο υποβρύχια που μπορούν να αλλάξουν ισορροπίες.
Τίποτα δεν θα ΄ναι εύκολο για τον ζωηρό γείτονα που όσο κι αν “κυκλοφορεί” στο Αιγαίο ,δεν το ξέρει και δεν το “νοιώθει” ασφαλές περιβάλλον.
Συνεπώς μπορούμε να θυμώνουμε,να εκνευριζόμαστε και να διαμαρτυρόμαστε για τις τουρκικές “τσάρκες” στο Αιγαίο. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να …τρομάζουμε.
Να σοβαρευτούμε χρειάζεται . Κι αυτό αφορά κυρίως όσους θα κληθούν να διαχειριστούν την όποια κρίση προκύψει.
