Το ωραίο παραμύθι της σωτηρίας λαμβάνει τέλος. Οι οπαδοί του κρατισμού είναι αποφασισμένοι να παίξουν το τελευταίο τους χαρτί, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει την έξοδο της χώρας από την ΕΕ. Θα πουν όχι σε όλα! Κακά τα ψέματα, το grexit είναι κάθε μέρα όλο και πιο κοντά…
Ο χρόνος έχει αρχίσει να μετράει αντίστροφα. Στην μία πλευρά είναι η Βούλτεψη και ο Ντινόπουλος και στην άλλη ο Λαφαζάνης και η αριστερή πλατφόρμα. Δεν ξέρουμε ποιος είναι ο πιο σύντομος δρόμος για το χάος, αλλά δεν θα τα χαλάσουμε εδώ! Όπως είχε πει και ο Στέφανος Μάνος, κάθε φορά που ο ελληνικός λαός βρίσκεται κοντά στον γκρεμό πηδάει στο κενό!
Είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι αν βρισκότανε αυτή τη στιγμή ένας νέος και άφθαρτος ηγέτης που να υποσχότανε σχέδιο εξόδου από την κρίση με δουλειά και δικαιοσύνη, θα σάρωνε. Θα έκανε την εικόνα των σημερινών δημοσκοπήσεων να μοιάζει με γελοιογραφίες του Αρχέλαου!
Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι με βάση τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων ο περισσότερος κόσμος δεν πιστεύει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει πράξη αυτά που λέει, αλλά ψηφίζει Αλέξη και με τα δύο χέρια. Επειδή ακριβώς τους έχει κουράσει το πολιτικό προσωπικό.
Η μόνη λύση που μπορεί να μας κρατήσει μέσα στην Ευρώπη και να αλλάξει πλήρως την κατάσταση στην οικονομία μας είναι να προχωρήσουμε τις μεταρρυθμίσεις. Ας μη βαυκαλιζόμαστε! Δεν πρόκειται να γίνουν σε τέσσερεις μήνες όλα όσα δεν έγιναν στα τέσσερα τελευταία χρόνια. Ούτε θα είναι αυτός ο ΣΥΡΙΖΑ που θα κάνει πράξη τις μνημονιακές δεσμεύσεις της χώρας. Με άλλα λόγια, δεν πρόκειται να υλοποιήσουμε τις υποσχέσεις μας κι αυτό θα μας φέρει αργά ή γρήγορα έξω από τους κόλπους της ΕΕ.
Όσοι έχουν έτοιμα τα πιστόλια τους για να τα ακουμπήσουν στο τραπέζι των Βρυξελλών θα μείνουν με την όρεξη. Θα τους έχει αφαιρεθεί το δικαίωμα να εισέλθουν στην αίθουσα πριν καν σκεφτούν κάτι τέτοιο. Κι όσοι νομίζουν ότι θα συνεχίσουμε να κοροϊδεύουμε τους πάντες και τα πάντα, ας κάνουν τον κόπο να διαβάσουν προσεκτικά τις δηλώσεις ευρωπαίων αξιωματούχων. Τι λένε; Πρώτα οι μεταρρυθμίσεις και μετά οτιδήποτε άλλο.
Η χώρα βρίσκεται με το ένα πόδι έξω από την ΕΕ. Έτσι ή αλλιώς! Εκτός κι αν βρεθεί κάποιος που θα αποφασίσει να γυρίσει εντελώς το τιμόνι του καραβιού για να αποφύγει αυτό την σύγκρουση με το παγόβουνο. Κάποιος που θα κερδίσει την εμπιστοσύνη του πληρώματος, επενδύοντας στην μόνη συνταγή που δεν έχουμε μέχρι τώρα δοκιμάσει: Λιγότερο κράτος, λιγότερους φόρους, εμπιστοσύνη στην δημιουργική δύναμη του Έλληνα.
Θανάσης Μαυρίδης
ΥΓ: Την ώρα που η Ευρώπη κουνάει το δάκτυλό της στην Κύπρο για τους χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές της και υποχρεώνει την Ελλάδα να φορολογεί υπερβολικά τις επιχειρήσεις και τους πολίτες, το Λουξεμβούργο του κ. Γιούνκερ μαζεύει όλους τους καλούς πελάτες της ΕΕ! Πως; Με προνομιακές συμφωνίες για την χαμηλή τους φορολόγηση. Το ότι αυτό είναι άδικο, δεν χωράει συζήτηση. Ότι θα πρέπει οι φορολογικοί συντελεστές να είναι ίδιοι σε όλη την Ευρώπη, είναι η προφανής λύση.
Στην λίστα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων που έκαναν deal με τις αρχές του Λουξεμβούργου συμπεριλαμβάνονται και εταιρείες ελληνικών συμφερόντων. Ή πιο σωστά εταιρείες που συνδέονται με τον άλφα ή βήτα τρόπο με ελληνικές εταιρείες. Είναι αυτό που πάντα σημειώναμε, ότι δεν υπάρχει στην Ελλάδα αστική τάξη με συναίσθηση του ιστορικού της ρόλου. Υπάρχουν επιχειρηματίες που αγαπούν την Ελλάδα και πασχίζουν να μείνουν ακόμη εντός των ελληνικών συνόρων, αλλά αυτοί είναι η εξαίρεση. Κάποιοι άλλοι προσπαθούν απλά να γίνουν η γέφυρα του “παλιού” με το “νέο” που πιθανολογούν ότι έρχεται. Αυτοί είναι ο κανόνας.
