έχοντας «ζυγίσει» αρκετά καλά την ελληνική ηγεσία, εφαρμόζουν όλους τους κανόνες του ψυχολογικού πολέμου. Ναι υπάρχει και αυτός
ο πόλεμος στα αλήθεια , και προηγείται οποιαδήποτε ενέργειας επί του πεδίου.
Εφαρμόζεται είτε σε μια συγκεκριμένη ελίτ ανθρώπων, π.χ στην ηγεσία ενός κράτους ( πολιτική η στρατιωτική), έχοντας γνώση όλων των απαραίτητων πληροφοριών που απαρτίζουν τα άτομα αυτά, όπως συνήθειες, έξεις, πιστεύω, ιδεοληψίες, κά , είτε σε έναν ολόκληρο λαό υπό « πολλές προϋποθέσεις» όμως. Έτσι λοιπόν οι τούρκοι ειδικοί επί του ψυχολογικού πολέμου, εφαρμόζουν όλες τις τεχνικές , στην πολιτική ηγεσία μας , κυρίως, και δευτερευόντως στην στρατιωτική ηγεσία.
Σύμφωνα με το Ελληνικό στρατιωτικό εγχειρίδιο (το οποίο προφανώς αποτελεί μετάφραση παλαιότερης Αμερικάνικης έκδοσης), αντικειμενικός στόχος των ψυχολογικών επιχειρήσεων είναι, η διάσπαση της ενότητας ενός λαού και η λειτουργία των ατόμων σαν μονάδων και όχι σαν λαός με συνοχή και οργάνωση.
Σε περίοδο κρίσης, ενεργούμε όμοια με την πολεμική τέχνη. Δηλαδή δεν σταματάμε έναν εχθρό, αλλά τον «βοηθάμε» να πάει προς την κατεύθυνση που εμείς θέλουμε.
Στην υπηρεσία λοιπόν της Άγκυρας, σύσσωμος ο τουρκικός τύπος με όλους τους δημοσιογράφους του, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.
«Εποχή παρενόχλησης αλλά όχι χτυπήματος», είναι ο τίτλος της τουρκικής εφημερίδας «Cumhuriyet»., η οποία αναφέρει ότι το γραφείο του Νταβούτογλου, μεταβίβασε την αρμοδιότητα για κλιμάκωση της κρίσης, αλλά οι «κανόνες εμπλοκής» δεν εμπεριέχουν χτύπημα, όπως στην περίπτωση της Συρίας. Οι τουρκικές δυνάμεις θα παρακολουθούν από κοντά τις πολεμικές κινήσεις, αλλά δεν θα χτυπήσουν , γράφει με κάποια αγωνία «η εφημερίδα». Όπως αναφέρεται, παρακολουθείται στενά η ελληνική φρεγάτα και το υποβρύχιο «Πρωτεύς» που έστειλε η Ελλάδα στην περιοχή και δεν θα επιτραπεί σε αυτά τα πλοία να εμποδίσουν τις εργασίες του «Μπαρμπαρός».
Δηλαδή για να κατανοήσουμε το μέγεθος των «ψυχολογικών επιχειρήσεων» των Τούρκων , ενώ δόθηκαν ειδικοί «κανόνες εμπλοκής» στα τουρκικά πλοία και υποβρύχια , που μιλούσαν καθαρά για «χτύπημα» σε περίπτωση που απειληθεί η πλησιάσει «εχθρικό πλοίο», τώρα τα αναιρούν όλα αυτά, και μιλάνε «κανόνες εμπλοκής» που δεν περιέχουν χτύπημα. Το παραμύθι συνεχίζεται από την τουρκική εφημερίδα, γράφοντας ότι , στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που μεταβιβάστηκαν στον εκάστοτε Τούρκο κυβερνήτη του πολεμικού πλοίου, υπάρχει η δυνατότητα να εγκλωβίσει στα ραντάρ του πολεμικά πλοία που θα τον πλησιάσουν απειλητικά, ωστόσο το πρωθυπουργικό γραφείο δεν έδωσε εξουσία για πολεμικό κτύπημα . Στην περίπτωση που υπάρξει μια ανεπιθύμητη κατάσταση, τη διαταγή για χτύπημα θα την δώσει η Άγκυρα και μόνο.
Η «Cumhuriyet» αναφέρει πως το γεγονός ότι δεν έχουν «σκληρύνει» οι «κανόνες εμπλοκής» της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο όπως στη Συρία, διότι η Κύπρος και η Ελλάδα ανήκουν στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Δηλαδή μας κάνουν πλάκα του χειρίστου είδους. Μήπως διότι θα μεταβεί στην Αθήνα ο Νταβούτογλου και θέλουν να «μελλόσουν» τις απαιτήσεις τους στην περιοχή;
Ακόμη και ο τουρκικός τύπος παραδέχεται ότι δεν έχει μείνει κανένας σύμμαχος της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Με Αίγυπτο, Συρία και Ισραήλ οι σχέσεις είναι κάτι παραπάνω από κακές.
Συνεχίζοντας η τουρκική εφημερίδα γράφει ότι το 2013 η Ελλάδα είχε προσφύγει στα Ηνωμένα Έθνη, ζητώντας 200 ναυτικά μίλια υφαλοκρηπίδα, με την χώρα μας να υποστηρίζει την αρχή της «μέσης γραμμής» και για τα νησιά. Αυτό σημαίνει ότι και το Καστελόριζο έχει 200 ναυτικά μίλια υφαλοκρηπίδα. Αν η γραμμή αυτή του Καστελορίζου ενωθεί με τη γραμμή της Κρήτης και της Ρόδου, τότε η Μεσόγειος μετατρέπεται σε ελληνική θάλασσα, σχολιάζει η «Cumhuriyet» και προσθέτει ότι σύμφωνα με τη θεωρία αυτή η Τουρκία περιορίζεται στα 12 ναυτικά μίλια. Αυτό είναι το κύριο αίτιο για το γίνει το επόεμνο διάστημα στο Αιγαίο Πέλαγος.
Δεν πρέπει να κάνουμε πίσω σε τίποτα, τηρώντας τους διεθνείς κανόνες και νόμους. Οφείλουμε να διευρύνουμε τις συμμαχίες μας με πολλές χώρες της περιοχής, που αποτελούν φίλους του ελληνισμού από αρχαιοτάτων χρόνων, όπως η Αίγυπτος κά χώρες , και το κυριότερο οφείλουμε να εμπνέουμε απόλυτη μπιστοσύνη παρά την οικονομική κρίση ότι είμαστε αποφασισμένοι για «όλα».
Χθες σύμφωνα με μεγάλη ρωσική εφημερίδα, ο Ερντογάν φέρεται να είπε στο τηλέφωνο, στον ρώσο ομόλογο του, ότι η Τουρκία έχει φθάσει σε ένα σημείο όπου δεν μπορεί πλέον να παραμείνει αδιάφορη, για την «μαζική καταστροφή» στην κατεστραμμένη από τον πόλεμο αραβική χώρα. Αλλά, προς μεγάλη έκπληξη του Ερντογάν, ο Πούτιν έγινε έξαλλος και προειδοποίησε έντονα τον πρόεδρο της Τουρκίας, ότι απαγορεύει οποιαδήποτε παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της Συρίας, διαφορετικά, η Ρωσία θα είναι έτοιμη να εμποδίσει την Τουρκία να εξαπολύσει καταστροφικό πόλεμο στην περιοχή. Δηλαδή σε απλά ελληνικά την απείλησε με πόλεμο. Η τουρκική ηγεσία ή έχει παραφρονήσει εντελώς, ή «παίζει» το παιχνίδι της τέλεια κάτι πολύ δύσκολο.
Σύμφωνα με τον μεγάλο κινέζο θεωρητικό του στρατηγικού πολέμου Σουν Τζού «Η μεγαλύτερη τέχνη στον πόλεμο είναι να υποτάξεις τον εχθρό χωρίς μάχη». Και αυτό ακριβώς επιχειρούν οι Τούρκοι σήμερα.
Με πληροφορίες από philenews.com
pentapostagma.gr
