ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ: ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ (ΠΟΛΙΣ – ΚΡΑΤΟΣ) (ΓΑΙΑ) ΓΗ.
Geopolitik: Ρίζες προερχόμενες αναμφίβολα από την Κλασσική Αρχαία Ελλάδα, του πολιτισμού, του πνεύματος, της διανόησης, με βάση την ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ακολουθεί Η ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ (Geostrategy). Η δυνατότητα δηλαδή Σχεδιασμού Υψηλής ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ (κατά τον Κλαούζεβιτς) προωθήσεως των Μειζόνων Εθνικών Ζητημάτων, με Θεμέλιο και Υπόβαθρο, τις Γεωπολιτικές Ιδιότητες και Ιδιαιτερότητες του Γεωγραφικού Εθνικού Χώρου, για απόκτηση και Αξιοποίηση ΕΘΝΙΚΗΣ ΙΣΧΥΟΣ.
Στη συνέχεια, ρίζες της Γεωπολιτικής μπορούμε να τις εντοπίσουμε στο Σουηδό Πολιτικό Επιστήμονα Rudolf Kjiellen, στα τέλη του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ου αιώνα.
Η Γεωπολιτική που γεννήθηκε στη Γερμανία μετά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, είχε τις ρίζες του, στον προαναφερόμενο Σουηδό Επιστήμονα Kjiellen.
Στις Δεκαετίες του 1920 και του 1930, ο κύριος υποστηρικτής της Γεωπολιτικής ήταν ο Γεωγράφος κ. Στρατηγός του βαυαρικού Στρατού Karl Hanshofer. Υπεστήριξε θεμελιωδώς ότι οι Γεωγραφικές γνώσεις, αποτελούσαν βασικό στοιχείο, γνώσεως και δημιουργίας της Γεωπολιτικής Επιστήμης.
Το έτος κλειδί για την Ανάπτυξη της Γεωπολιτικής σκέψης, ήταν το 1908. Η Γεωπολιτική επανεμφανίζεται, στη Δεκαετία του 1970 και την πρωτοπορία αυτής, έχουν πλέον οι Η.Π.Α. και η Γαλλία.
Στην Δεκαετία αυτή η «Νέα Γεωπολιτική» συνδέεται άμεσα με τον τότε Υπουργό Εξωτερικών Χένρι Κίσινγκερ ο οποίος χρησιμοποιεί τον όρο, στις διάφορες ομιλίες του, στα βιβλία του και σε ότι αφορά την εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α.
Μετά από αυτή την υιοθέτηση και χρήση της Γεωπολιτικής, ως ορολογίας από τον Κίσινγκερ, η Γεωπολιτική πλέον επικρατεί και ως πράξη στο κατεστημένο λεξιλόγιο των Διεθνών σχέσεων, των Η.Π.Α. και στην λειτουργία της Εξωτερικής Πολιτικής.
Στην Γαλλία, επίσης ο όρος επικρατεί από μία νέα Σχολή Πολιτικών Γεωγράφων, με Επικεφαλής τον Yves Lacoste.
Οι αιτίες της Επικρατήσεως πλέον της Γεωπολιτικής Επιστήμης, εντοπίζονται κυρίως, στην Σύγκληση των Διεθνών σχέσεων και της πολιτικής. Γίνεται αναπόφευκτη Σύζευξη πολιτικής πραγματικότητας και δραστηριότητας, με το εδαφικό περιβάλλον.
Στη συνέχεια τη Δεκαετία του 1980, Πολιτικοί, Δημοσιογράφοι και Επιστήμονες από όλους τους χώρους χρησιμοποιούσαν τον όρο αυτό στα βιβλία, Άρθρα και ομιλίες, που υπερκάλυπταν ένα ευρύτατο πεδίο και πλαίσιο δραστηριοτήτων με αντικείμενο την Γεωπολιτική. Και τούτο συνέβη όπως καθορίσθηκε από Ειδικούς Επιστήμονες, διότι η Γεωπολιτική, έχει μία διττή καταγωγή. Την Πολιτική Επιστήμη και την Γεωγραφία.
Η Γεωπολιτική, σύμφωνα με άλλη άποψη είναι ένας φακός διεπιστημονικού ενδιαφέροντος. Στην πρώτη περίπτωση Γεωπολιτική είναι ένα ζήτημα, πετρέλαιο, πόροι, ενέργεια, πληροφορία. Στην Δεύτερη περίπτωση είναι Realpolitik, του Κίσινγκερ για μια διατήρηση ισορροπίας Ισχύος στο Διεθνές σύστημα, από Η.Π.Α. Μια τρίτη άποψη, υποστήριζε την Γεωπολιτική, ως «Γεωστρατηγική» άσκηση, στην χάραξη Εξωτερικής Πολιτικής.
Υπήρξε βεβαίως και άλλη Γεωπολιτική άποψη, της Κριτικής Γεωπολιτικής, η οποία, ασχολήθηκε με την μελέτη της «πολιτικής της διερευνήσεως του Πλανητικού Χώρου».
Δηλαδή με τον εντοπισμό και την Ανάλυση κυρίαρχων Γεωπολιτικών αφηγημάτων, που πολλές φορές προσέγγισαν και απίθανους φανταστικούς μύθους.
Τελευταίως βεβαίως σε πολλές χώρες της Δύσεως, υπάρχει αυξημένο ενδιαφέρον για την Γεωπολιτική για πάρα πολλά σύγχρονα θέματα.
Η Γεωπολιτική και συναφώς, η επερχομένη μοιραία Γεωστρατηγική, ενδιαφέρονται κυρίως για θέματα Φυσικών Πόρων, ενεργειακών και λοιπών κοιτασμάτων ορυκτού πλούτου και η απόκτηση αυτών με τους ανάλογους φυσικά Γεωστρατηγικούς Χειρισμούς.
Η Πολιτική Γεωγραφία καθορίζει την Γεωπολιτική αξία της κάθε χώρας, ανάλογα με τα πλεονεκτήματα και τις ιδιαιτερότητες, που διαθέτουν.
Αυτές αφορούν την Γεωγραφική τους θέση, η οποία ενίοτε έχουν πρόσβαση σε σημαντικές περιοχές Στρατηγικής σημασίας, τις οποίες σε μερικά κράτη επιτρέπουν την πρόσβαση και σε έτερα την αρνούνται.
Ένας εξέχων Μελετητής και Γεωπολιτικός και Γεωστρατηγικός Αναλυτής ο γνωστός μας, από προηγούμενα άρθρα μας, Ζμπιγκνίου Μπρεζίνσκυ, Αμερικανός Καθηγητής, έχει σαφώς προδιαγράψει τους «Γεωστρατηγικούς Παίκτες» και τους «Γεωπολιτικούς Άξονες» ανά την Υφήλιο.
Κατά Μπρεζίνσκυ λοιπόν, Δραστήριοι «Γεωστρατηγικοί παίκτες, παγκοσμίως αποτελούν, η Γαλλία, η Ρωσία, η Γερμανία, η Κίνα και η Ινδία. Η Μ. Βρεττανία, η Ιαπωνία και η Ινδονησία ενώ είναι παίκτες όχι όμως δραστήριοι. Ομοίως Γεωπολιτικοί Άξονες κρίνονται η Ουκρανία, η Ν. Κορέα, η Τουρκία και το Ιράν».
Ασφαλώς ο Γεωπολιτικός Συγγραφέας Μπρεζίνσκυ, στις Μελέτες του, ομιλεί περί μιας Υπερδύναμης Χώρας των Η.Π.Α. η οποία δύναται με τους ανάλογους Γεωστρατηγικούς Σχεδιασμούς να αποτελέσουν την Ηγέτιδα
Αυτοκράτειρα ολοκλήρου του πλανήτου.
Εν επιλόγω θα επαναλάβουμε την επισήμανση για την χώρα μας, η οποία ευρίσκεται σε πλεονεκτική Γεωπολιτική θέση.
Ευρίσκεται σε κομβικό σημείο, συναντήσεως των Συνόρων τριών Ηπείρων, της Ευρώπης – Ασίας – Αφρικής.
Ομοίως αποτελεί τα Νότια σύνορα της Ενωμένης Ευρώπης. Είναι κάτοχος ΑΟΖ, στον θαλάσσιο χώρο της, αφού συνδέεται άμεσα με την ΑΟΖ του Ισραήλ και της Κύπρου, με πλούσια ενεργειακά κοιτάσματα παντελώς αναξιοποίητα, από της Ανάξιες και Άθλιες διαχρονικές Πολιτικές Ηγεσίες.
Όπως επίσης Αναξιοποίητος και Ανεκμετάλλευτος, είναι και ο πλούσιος ορυκτός μας πλούτος, σε πλείστα σημεία του Ελλαδικού χώρου, θαλάσσια και ξηράς.
Κατά συνέπεια η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ θέση της χώρας, είναι λίαν Αξιόλογη και η οποία θα μπορούσε με υπεύθυνος και κατάλληλους Στρατηγικούς Σχεδιασμούς, να καταστεί και Γεωστρατηγικός Άξονας στη Διεθνή Σκακιέρα.
Β΄. ΕΘΝΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΔΙΕΘΝΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΙΣΧΥΟΣ
Σε πληθώρα Άρθρων μου, έχω επισημάνει επαρκώς και αναλυτικά, την παντελή έλλειψη στοιχειώδους Στρατηγικής φιλοσοφίας και εξειδικευμένων διπλωματικών Σχεδιασμών για την αποτελεσματική Άσκηση της Εξωτερικής Πολιτικής.
Μοιραίοι, Δειλοί, Υποτελείς και Εντολοδόχοι, οι εκπρόσωποι του σάπιου και βρώμικου «πολιτικού» κατεστημένου, καθίστανται ολοσχερώς ανίκανοι και Δουλοπρεπώς φερόμενοι, να εκπροσωπούν την χώρα, στη Διεθνή Σκακιέρα.
Η Δουλική ανικανότητά τους, φάνηκε περίτρανα με τις τελευταίες περιπτώσεις. Η Δημόσια Διαφωνία, των Εταίρων οικονομικών δολοφόνων του Έθνους μας (Δ.Ν.Τ. και Ε.Ε.) ενώ θα έπρεπε να τεθεί εκ μέρους της χώρας, μέγιστο θέμα ανωτάτου επιπέδου, στις Ηγεσίες Δ.Ν.Τ. και Ε.Ε. για τα θέματα χρέους και Μνημονίων, ο Δόλιος, Υποτελής και Δειλός Σαμαράς, εσιώπησε και σιωπά υπούλως και επικινδύνως για το εν λόγω σοβαρό Ζήτημα της Αναξιοπιστίας και Διαφωνίας των Διεθνών πιστωτών – τοκογλύφων αποδεχόμενοι πλήρως τα θανατηφόρα τετελεσμένα προγράμματα, σε βάρος του Έθνους και του Λαού.
Η δικομματική, Υποτελής κ’ Εντολοδόχος των Διεθνών Πολιτικών – Οικονομικών κ’ κυρίως ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ, Κυβέρνηση Σαμαρά, είναι βέβαιο ότι αδυνατεί να δράσει ΕΘΝΙΚΑ ΑΥΤΟΝΟΜΑ. ΑΔΥΝΑΤΕΙ να Παράξει, να Σχεδιάσει κ’ να Εφαρμόσει ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ κ’ ΑΔΕΣΜΕΥΤΗ ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ. Αποτελεί Αυταπόδεικτο Γεγονός ότι έχει καταστεί όμηρος κ’ Αιχμάλωτος, των Διεθνών Τοκογλύφων κ’ οικονομικών Εκβιαστών, όλων Εκείνων, οι οποίοι Εξουσιάζουν κ’ Διαμορφώνουν κατά το δοκούν την Διεθνή ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ κ’ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ Σκακιέρα.
Και τούτο φυσικά συμβαίνει διότι δυστυχώς η χώρα, κυβερνάται, από την ΨΕΥΔΟΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ κ’ Εντεύθεν από Ανάξιους Κομματικούς Ηγετίσκους, οι οποίοι έχουν δώσει «γη κ’ Ύδωρ» στον Διεθνή Παράγοντα.
Έχουν καταστήσει το κράτος μας – και θέλω να πιστεύω, όχι το ΕΘΝΟΣ ΕΛΛΑΣ κ’ τον ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ – όμηρο κ’ Αιχμάλωτο στην Διεθνή Συνωμοσία των Διεθνών Υπανθρώπων, που Ευαγγελίζονται, την πλέον σκοτεινή κ’ Ερεβώδη φασιστική παγκόσμια τάξη, φυσικά υπό την ολοκληρωτικής μορφής Ηγεσία των.
Η Ελλάς ως κράτος, αυτή τη στιγμή Ασφυκτιά, Αδύναμη να αντιδράσει στα ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΑ Κελεύσματα των Παγκοσμιοποιητών.
Στερείται ΑΞΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ – ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ κ’ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ.
Ευελπιστώ να Αντιδράσει η ΕΛΛΑΣ ως Έθνος, ως ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, ως ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΙΔΕΑ.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ Αναζητεί ΕΘΝΙΚΟ ΗΓΕΤΗ κ’ όχι Ηγετίσκους, που αναφέρονται στον Διεθνή Παράγοντα, με Υπογραφές σε μνημόνια κ’ Δηλώνουν Πίστη κ’ Υποταγή στα «Διεθνιστικά» Διατάγματα.
Η «Διεθνιστική» Φιλοσοφία κ’ Πρακτική λειτουργεί υπέρ των κοσμοκρατόρων που επιδιώκουν να Ηγεμονεύσουν, σε Παγκόσμιο Επίπεδο, Καταργώντας κ’ Αφανίζοντας τα Έθνη – Κράτη, αλλά και την Φυσική και Ελεύθερη Ανθρώπινη Οντότητα.
Η ουσιαστική έλλειψη, συντονισμένης Εθνικής Στρατηγικής, για την προβολή και προώθηση των εκάστοτε Ελληνικών θέσεων στα διεθνή κέντρα λήψεως αποφάσεων, έχει κοστίσει σημαντικά, στην διαμόρφωση, της διεθνούς θέσης της χώρας, στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.
Βεβαίως τούτο συνδέεται άμεσα και με την απουσία συγκεκριμένου προσδιορισμού Εθνικών στόχων, και προσανατολισμών, όπου με περισσή ατολμία, αναποφασιστικότητα και ενδοτικότητα, αφήσαμε όλες τις χρόνιες Εθνικές μας υποθέσεις να σύρονται και να παρασύρονται, με απαράδεκτη ευκολία, προς τις κατευθύνσεις που οι διεθνείς ”προστάτες μας” κάθε φορά ορίζουν, προσδιορίζουν και κελεύουν.
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η Χώρα μας, έχει καταστεί τα τελευταία χρόνια στόχος των κάποιων γνωστών, αλλά και ”αγνώστων” ορατών αλλά και αοράτων διεθνών κέντρων επιρροής, σε πλείστα όσα θέματα – Πανεθνικής Ελληνικής Εμβελείας – εκκρεμούσαν, μέσα από διεθνείς συμβάσεις και συνθήκες, όλην την διάρκεια του αιώνα.
Και όπως είναι πλέον γνωστό και έχουν αποκαλυφθεί σχεδόν στο σύνολο τους, τα διεθνή αυτά Κέντρα εξουσίας και οι διάφορες κλειστές Λέσχες επιρροής, ότι είναι όλα αυτά, οι παράγοντες οι οποίοι επινοούν, χαράσσουν, διαμορφώνουν και εκπορεύουν την Διεθνή Πολιτική, ανάλογα πάντα με τα τεράστια διεθνή πολιτικά, οικονομικά και Στρατηγικά συμφέροντα, που αναπτύσσονται στις διάφορες περιοχές του πλανήτη. Και ασφαλώς σε αυτή την περίπτωση, πέρα από κάποια δικαιολογημένα παράπονα και διαμαρτυρίες, που μπορεί να διατυπώσει ο οποιοσδήποτε για αυτές τις ωμές απροκάλυπτες αλλά και απάνθρωπες διεθνείς παρεμβάσεις, το μόνο βέβαιο και ζητούμενο είναι, ότι η Ελληνική πλευρά φέρει βαριά εθνική ευθύνη. Όχι μόνο για την εκ των υστέρων ανύπαρκτη, απόκρουση με σθεναρά επιχειρήματα, αλλά κυρίως για έγκαιρη και διαφωτιστική διεθνή εκστρατεία, που επιβάλλεται να σχεδιάζει κάθε κράτος, για την στοιχειώδη προστασία του, και μάλιστα κατά μείζονα λόγο για κράτος και Έθνος, όπως η Ελλάς.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΑΠΑΙΤΕΙ ΕΘΝΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ.
ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ
Η εξέχουσα ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ θέση της χώρας στη συμβολή τριών (3) ηπείρων, καθώς επίσης και η αποδεδειγμένη πλέον ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ και Γεωενεργειακή ισχύς στο πλούσιο υπέδαφός της, θα έπρεπε ήδη να την είχε καταστήσει και σημαντικό ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ παίκτη στη διεθνή σκακιέρα.
Αυτά βεβαίως με την προϋπόθεση ότι θα διέθετε αδούλωτη και ισχυρή ΕΘΝΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ.
Κατά συνέπεια, οι επισημάνσεις και προτροπές του παρόντος άρθρου, ουδεμία ουσιαστική αξία θα έχουν, στις αντιδράσεις των υποτελών και εντολοδόχων κομματικών ηγετίσκων που δυστυχέστατα εκπροσωπούν το ΕΘΝΟΣ-ΚΡΑΤΟΣ ΕΛΛΑΣ.
Παρά ταύτα εμείς κρίνουμε σκόπιμο την επισήμανση καίριων σημείων που θα προσέδιδαν στη χώρα ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΑΤΑΣΗ.
Οι ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ διεθνοπολιτικές εξελίξεις, στην περιοχή των Βαλκανίων, όπως αυτές διαμορφώθηκαν, καταδεικνύουν περίτρανα την παντελή έλλειψη πολιτικής ψυχολογίας και στρατηγικής, στις διεθνείς σχέσεις της χώρας.
Αποδεικνύεται ανυπαρξία διπλωματικών σχεδιασμών, άγνοια διεθνοπολιτικών αναλύσεων και κυρίως αδυναμία χάραξης στρατηγικής ενημερώσεως, για τα θέματά μας στο διεθνή στίβο.
Κατόπιν αυτών και τώρα που συντελούνται κοσμογονικές και ιστορικές ανακατατάξεις και διαμορφώνονται διεθνώς – και ιδιαίτερα στην ευαίσθητη περιοχή μας – καινούργια ιστορικοπολιτικά δεδομένα, επέστη η οριακή ώρα μηδέν, για όλους μας, αλλά και για κάθε ένα χωριστά, ώστε να αξιολογηθούν και να αξιοποιηθούν, σε όλη τους την έκταση, οι δυνάμεις ολοκλήρου του έθνους.
Ας κινητοποιήσουμε επιτέλους, μεθοδικά και με στρατηγικούς σχεδιασμούς, τις επί σειρά ετών, εν υπνώσει ευρισκόμενες εθνικές εφεδρείες της πατρίδας μας, εντός και εκτός των ελλαδικών συνόρων.
Αρχίζοντας από την ελληνική ομογένεια της απανταχού διασποράς, η οποία διαδραματίζει μέσα από μια διαχρονικότητα αιώνων, πρωτεύοντα εθνικό και ιστορικό ρόλο.
Είναι η ώρα να την αφυπνίσουμε και να ενεργοποιήσουμε τις απεριόριστες και πολλαπλές της δυνατότητες και σε έναν εναρμονισμένο συντονισμό με το «μητροπολιτικό κέντρο» να διαμορφώσουμε μια κοινή ομογενειακή στρατηγική. Μια στρατηγική η οποία θα απευθύνεται με σθένος και αποφασιστικότητα μεταδίδοντας τα εθνικά μας μηνύματα στα πέρατα του κόσμου.
Ομοίως οι πρεσβείες μας στο εξωτερικό και τα προξενεία μας, πρέπει να καταστούν οι επιτελικοί πυρήνες συσπειρώσεως και οργανώσεως, των εκεί ευρισκομένων Ελλήνων, προκειμένου να διεισδύσουμε πρακτικά, σε ολόκληρη την πολιτική και κοινωνική διαστρωμάτωση των χωρών αυτών και να
συντελεσθεί έτσι δια της καλλιέργειας και αφομοιώσεως, η προώθηση των εθνικών μας ζητημάτων. Τα γραφεία Τύπου, στελεχωμένα με προσωπικό ενημερωμένο και εξειδικευμένο – σε πτυχές και παραμέτρους, που συνιστούν τα εθνικά θέματα του τόπου – να καταστούν οι ουσιαστικοί κήρυκες πληροφορούντες τους διαφόρους «πολιτικοκοινωνικούς παράγοντες» που διαμορφώνουν την κυβερνητική πολιτική της χώρας τους.
Παρόμοιες πρωτοβουλίες θα πρέπει να αναπτυχθούν και από τους μορφωτικούς, στρατιωτικούς και εμπορικούς ακολούθους, οι οποίοι εάν δραστηριοποιηθούν μπορούν να επιδράσουν αποφασιστικά προς αυτές τις κατευθύνσεις.
Επέστη ο χρόνος να αντιληφθούμε στην πράξη, την ιλιγγιωδώς εναλλασσόμενη δυναμική των ιστορικών δρώμενων και των κρίσιμων στιγμών που διαβαίνει η ανθρωπότητα και ιδίως να συνειδητοποιήσουμε ότι έχουμε χρέος να διαφυλάξουμε την ιστορική κληρονομιά των εθνικών και πολιτισμικών μας κεκτημένων.
Είναι πολύ βαριά η κληρονομιά που έχουμε επωμισθεί ως έθνος και η προστασία της απαιτεί τώρα υπεύθυνους εθνικούς χειρισμούς από αποφασισμένους και εμψυχωμένους ανθρώπους που είναι σε θέση να προασπίσουν τα ύψιστα συμφέροντα του τόπου.
