όργανο πρόκλησης μιας προβοκάτσιας που κατέληξε στη γνωστή κρίση των Ιμίων. Σχεδόν δυο δεκαετίες αργότερα, μια κυρία, γνωστή αρθρογράφος της εν λόγω εφημερίδας, ανέλαβε να «νουθετήσει» άτακτη Ελλάδα που τολμά να συνεργάζεται με τον «δικτάτορα» της Αιγύπτου σε βάρος της, προφανώς δημοκρατικής, όπως συνάγεται, Τουρκίας.
Ας δούμε το διασκεδαστικό σε πολλά του σημεία άρθρο, το οποίο αποκαλύπτει, μεταξύ άλλων, το μέγεθος των ψευδαισθήσεων στις οποίες ζουν ακόμα και αντιπολιτευόμενοι τους Ερντογάν και Νταβούτογλου. Γράφει λοιπόν η κυρία Μπαρτσίν Γινάτς:
«Σκόπευα να γράψω ένα δεύτερο άρθρο για την τουρκοελληνική πολιτιστική συνεργασία, γνωρίζοντας ότι το πρώτο είχε δημοσιευτεί σε πολλούς ελληνικούς ιστότοπους. Ωστόσο, ο ψυχρός άνεμος που φυσά, εσχάτως, στη Μεσόγειο, άλλαξε τα σχέδιά μου. Η ανακάλυψη φυσικού αερίου στη Μεσόγειο γέννησε ελπίδες, ταχείας, διπλωματικής επίλυσης του Κυπριακού. Δυστυχώς, τελικά, αποδείχτηκε ένα ακόμα εμπόδιο στις προσπάθειες για λύση.
Επαναλαμβανόμενες απόπειρες για την έναρξη ερευνών, τόσο το 2011, όσο και το 2013, από τους Ελληνοκύπριους, προκάλεσαν την αντίδραση της Τουρκίας. Οι Ελληνοκύπριοι όμως αποφάσισαν να δοκιμάσουν και πάλι την τύχη τους, στα τέλη Οκτωβρίου, ξεκινώντας έρευνες, την ώρα που συνεχίζονταν οι συνομιλίες μεταξύ των δύο κοινοτήτων.
Είναι μάλλον απίθανο η ηγεσία των Ελληνοκυπρίων να μην περίμενε την τουρκική αντίδραση. Πράγματι η Τουρκία έστειλε το πλοίο Barbaros να εκτελέσει σεισμικές έρευνες στην ίδια περιοχή που διεξήγαγαν έρευνες οι Ελληνοκύπριοι, εντός της ΑΟΖ που έχουν ανακηρύξει, την οποία δεν αναγνωρίζει ούτε η Τουρκία, ούτε οι Τουρκοκύπριοι. Ο Ελληνοκύπριος πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης ανακοίνωσε τότε ότι θα απέχει από τις συνομιλίες.
Δεν θα αποτελούσε έκπληξη αν η τουρκική ηγεσία εκλάμβανε τις ελληνοκυπριακές έρευνες, ωςπρόκληση του Αναστασιάδη, ώστε να προκληθεί τουρκική αντίδραση και να βρει αφορμή να διακόψει τις συνομιλίες. Την ώρα δε που ο γ.γ, του ΟΗΕ επιχειρεί να βρει μια λύση, Ελλάδα, Ελληνοκύπριοι και Αίγυπτος συναντώνται στο Κάιρο για να εντείνουν την ενεργειακή τους συνεργασία στη Μέση Ανατολή.
Η Άγκυρα απέφυγε να σχολιάσει, επισήμως, την σύνοδο αυτή, αλλά εξουσιοδότησε το αρχηγό του Ναυτικού της να ανακοινώσει πως έχει νέους κανόνες εμπλοκής στη Μεσόγειο. Τώρα μαθαίνουμε πως την τριμερή συνάντηση του Καΐρου θα ακολουθήσει νέα τριμερής συνάντηση μεταξύ Ελλάδας, Ελληνοκυπρίων και Ισραήλ.
Ο χρόνος πραγματοποίησης της συνάντησης αυτής δεν έχει ακόμα καθοριστεί, αλλά ο Αναστασιάδης πρόκειται να επισκεφτεί το Ισραήλ στις 2 Δεκεμβρίου. Αυτό καθορίστηκε κατά τη επίσκεψη του Ισραηλινού υπουργού Εξωτερικών Αβιγκντόρ Λίμπερμαν στην Κύπρο, την περασμένη εβδομάδα, ο οποίος και επέκρινε την τουρκική εισβολή στην ελληνοκυπριακή ΑΟΖ.
Έτσι η κατάσταση έχει τώρα ως εξής: Από τα μια πλευρά βρίσκεται η Τουρκία που η διεθνής της εικόνα δεν είναι και εξαιρετική, αυτό τον καιρό και από την άλλη μια συμμαχία Ισραήλ, Αιγύπτου και Ελληνοκυπρίων, το κάθε μέλος της οποίας έχει ιδιαίτερα εχθρικές, αυτή την εποχή, σχέσεις με την Τουρκία.
Όντας ένα άτομο που έχω ασκήσει σκληρή κριτική στην τουρκική εξωτερική πολιτική στο παρελθόν, μπορεί να πιστεύεται πως θα καταφερθώ κατά της πολιτικής της τουρκικής κυβέρνησης και τώρα για τα λάθη που την οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση στην ανατολική Μεσόγειο.
Πράγματι η Τουρκία είναι, εν μέρει, υπεύθυνη για την εικόνα του Αιγυπτίου πρώην στρατάρχη και νυν προέδρου Σίσι, να στέκεται ανάμεσα στον Έλληνα πρωθυπουργό Σαμαρά και τον Αναστασιάδη. Μπορώ να κατανοήσω τις μάταιες προσπάθειες των Ελληνοκυπρίων να σχηματίσουν μια συμμαχία με την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Αλλά η Ελλάδα; Η ένταση στο Αιγαίο δεν εξυπηρέτησε ποτέ την Αθήνα. Η τελευταία δεκαετία μαρτυρά το πώς η Ελλάδα ωφελήθηκε από την επαφή με την Τουρκία.
Ας υποθέσουμε ότι η τουρκική πολιτική επί του προκειμένου είναι εντελώς λανθασμένη. Ακόμα και έτσι είναι σωστό η Ελλάδα να στέκεται στο πλευρό ενός ηγέτη προερχόμενου από πραξικόπημα μόνο και μόνο για να υποστηρίξει τους Ελληνοκύπριους; Πιστεύει σοβαρά η ελληνική κυβέρνηση ότι μια συμμαχία με την Αίγυπτο και το Ισραήλ θα φοβίσει ή θα αποτρέψει την Τουρκία; Δεν θα μπορούσε η Ελλάδα να μας προκαλέσει ευχάριστη έκπληξη δρώντας ως σιωπηλός μεσάζοντας για την επίλυση του ζητήματος;
Η Ελλάδα έχει περισσότερα να ωφεληθεί από την συνεργασία της μια ημί-δημοκρατία, όπως η Τουρκία, παρά με μια δικτατορία, όπως της Αιγύπτου ή από το Ισραήλ, το οποίο συνεχώς απομονώνεται από την ΕΕ.
Επιπλέον, η Τουρκία μπορεί να έχει, αυτή τη στιγμή, κακές σχέσεις με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, η ομαλοποίηση όμως των σχέσεων με το Κάιρο και το Τελ Αβίβ μπορεί να επανέλθει. Και οι δύο χώρες έχουν σχέσεις με την Τουρκία, που υπερβαίνουν τις αντίστοιχες με την Ελλάδα και τους Ελληνοκύπριους.
Είμαι ακόμα αισιόδοξη πως η τουρκοελληνική προσέγγιση θα παραμείνει ισχυρή, στο νέο αυτό κύμα έντασης. Είναι καλό να αναφερθεί πως την ώρα που οι υπουργοί Ελλάδας, Ελληνοκυπρίων και Αιγύπτου συναντιούνταν στη Λευκωσία, προετοιμάζοντας την σύνοδο του Καΐρου, στην Αθήνα λάμβανε χώρα το φεστιβάλ τουρκικού κινηματογράφου.
Την ίδια ώρα που οι δύο αρχηγοί Ναυτικού εξέδιδαν ανακοινώσεις περί εμπλοκής, στον μαραθώνιο της Αθήνας μετείχαν Τούρκοι. Επιπλέον, ο Τούρκος υπουργός Οικονομικών θα συναντηθεί με τον Έλληνα υπουργό Ανάπτυξης στην Σμύρνη, ενώ την ώρα που οι Ισραηλινοί ετοιμάζονται να υποδεχτούν τον Αναστασιάδη, ο πρωθυπουργός Νταβούτογλου θα βρίσκεται στην Αθήνα, στις 4 Δεκεμβρίου».
