Για παράδειγμα, μαζί με την αναθεώρηση του Συντάγματος, η μνημονιακή συγκυβέρνηση πετάει το τυράκι της μείωσης των βουλευτών από 300 σε 150 έως 200, για να τσιμπήσουν οι πολιτικά αφελείς. Μπορεί πολλοί να έχετε θυμώσει με τους βουλευτές, με τις ψηφοφορίες τους, την προκλητική ασυλία τους, τις αμοιβές που παίρνουν και τα προνόμιά τους και να ικανοποιεί το θυμό σας αυτή η μείωση, να νομίζετε ίσως ότι φταίει ο μεγάλος αριθμός των βουλευτών για την κατάντια μας, αλλά αντιλαμβάνεστε άραγε τι υποκρύπτει αυτή η πρόταση;
Συρρικνώνει το πολιτικό προσωπικό μόνο στις πολιτικές οικογένειες, στα
πολιτικά τζάκια, στους πολιτικούς γόνους και τους ευνοούμενους των ΜΜΕ. Πετάει έξω από τους αντιπροσώπους του λαού, περιφερειακά και περιστασιακά άτομα που δεν μπορούν να ελεγχθούν εύκολα από το πολιτικό σύστημα και κάνει το σύστημα πιο κλειστό, πιο εύκολα διαπλεκόμενο και κληρονομικό.
Θέλετε να μειωθεί το κόστος λειτουργίας της Βουλής; Τότε ας μειώσουμε τις αμοιβές τους κατά το 1/3 και το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο. Μάλιστα αυτόματα θα μειωθούν και οι μισθοί άλλων κατηγοριών που εξαρτώνται από την αμοιβή των βουλευτών, όπως δικαστών,υπουργών κ.λ.π. Δεν είναι όμως λύση το να κάνουμε το πολιτικό σύστημα πιο κλειστό.
Αλήθεια γιατί δεν λένε τίποτα περί περιορισμού των θητειών στους βουλευτές; Για τί να υπάρχουν βουλευτές πάνω από 2-3 τετραετίες; Γιατί απλούστατα θέλουν να παραμένουν στη θέση τους μέχρι να αναλάβει ο γόνος τους;
Εκμεταλλεύονται προπαγανδιστικά το πάθος του λαού εναντίον των βουλευτών. Είναι ένα πολιτικά δόλιο σχέδιο της πολιτικής ολιγαρχίας. Αν προσέξετε θα διαπιστώστε ότι το μέτρο αυτό της μείωσης το προτείνουν πολιτικοί που προέρχονται από πολιτικά τζάκια και όχι απλοί βουλευτές. Βρήκαν την ευκαιρία να κάνουν συνταγματικό θεσμό το ακόμα μεγαλύτερο κλείσιμο του πολιτικού συστήματος και επιχειρούν να το περάσουν τώρα που θα τους πει και μπράβο ο λαός, χωρίς να αντιλαμβάνεται φυσικά τι λέει.
Όπως είπαμε και σε άλλο σημείο, υπάρχει ένας
ΑΠΛΟΣ ΤΡΟΠΟΣ για να εξετάζετε τις προτάσεις αναθεώρησης του Συντάγματος. Το κριτήριο για τον έλεγχο της δημοκρατικότητας και της προοδευτικότητας των συνταγματικών προτάσεων, θα πρέπει να είναι
το εάν αυτές οι προτάσεις αποσπούν εξουσίες από το πολιτικό προσωπικό και τις μεταφέρουν στο λαό. Εδώ δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Είναι μια ρύθμιση που αφορά αποκλειστικά το εσωτερικό του πολιτικού συστήματος. Θα λέγαμε μάλιστα ότι περιορίζει ακόμα πιο πολύ τη δυνατότητα του λαού να έχει περισσότερες επιλογές κοινοβουλευτικών αντιπροσώπων.
