Η ουκρανική βουλή, ακολουθώντας την στρατηγική στην οποία έχει, από καιρό καταλήξει, ψήφισε σήμερα νόμο, βάσει του οποίου η Ουκρανία δεν πρέπει πλέον να θεωρείται αδέσμευτη χώρα, αλλά χώρα υπό ένταξη στο ΝΑΤΟ.
Η κίνηση αυτή της Ουκρανίας, όπως ήταν αναμενόμενο, προκάλεσε την οργή της Μόσχας, για την οποία η επέκταση του ΝΑΤΟ στις πάλαι ποτέ σοβιετικές δημοκρατίες της άμεσης γεωπολιτικής της περιφέρειας, αποτελεί έως και αιτία πολέμου.
Η Ρωσία, σε μια άτεχνη προσπάθεια, να σταματήσει τη “διολίσθηση” της Ουκρανίας στη δυτική σφαίρα επιρροής, μετά την εκδίωξη του εκλεγμένου, μεν αχυράνθρωπου της Μόσχας, δε, Γιανουκόβιτς, κατέλαβε και προσάρτησε την Κριμαία και στην προσπάθειά της να εμποδίσει την Ουκρανία να ενισχύσει τους δεσμούς της με τη Δύση, υποδαύλισε το αυτονομιστικό κίνημα στην Αν. Ουκρανία.
Ωστόσο η κίνησή της αυτή, εξορισμού, φόβισε τους Ουκρανούς και τους οδήγησε ακόμα πιο κοντά στη Δύση. Πριν λίγες ημέρες ο Ουκρανός πρωθυπουργός Γιάτσενιουκ είχε πει, ενώπιον του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ, πως η χώρα του επιθυμεί την άμεση ένταξή της στο ΝΑΤΟ, με κάθε τρόπο.
Πιστό στην οπτική του αυτή, το νέο ουκρανικό καθεστώς προέβη σήμερα σε μια κίνηση που μάλλον άσκοπη και επικίνδυνη μπορεί να χαρακτηριστεί, ειδικά τώρα, που βρίσκεται σε εξέλιξη η ειρηνευτική διαδικασία για το πέρας του πολέμου στην Αν. Ουκρανία, στο Μινσκ της Λευκορωσίας.
Και είναι άσκοπη η κίνησή αυτή, διότι παρόμοιες ενέργειες, απλώς ανακοινώνονται στον κατάλληλο χρόνο, δεν προαναγγέλλονται, εφόσον στόχος τους είναι ο αιφνιδιασμός του εν δυνάμει αντιπάλου, εν προκειμενώ της Μόσχας.
Η Ρωσία έχει αποδείξει ότι δεν διστάζει να προβεί και σε μονομερείς ενέργειες, αν κρίνει ότι αυτό είναι απαραίτητο. Άρα η ουκρανική κίνηση τίποτα ουσιαστικό δεν προσφέρει. Είναι δε και επικίνδυνη, καθώς, απειλεί να τορπιλίσει την ειρηνευτική διαδικασία και γενικά την ιδιαίτερα εύθραυστη ισορροπία που τείνει να διαμορφωθεί στην περιοχή.
Η ουκρανική ενέργεια, παρόλα αυτά, δεν φαίνεται ότι τυγχάνει της έγκρισης του ΝΑΤΟκαι των ΗΠΑ, ειδικότερα. Κατά την τελευταία συνάντηση του Ουκρανού πρωθυπουργού με την ηγεσία του ΝΑΤΟ, ο γενικός γραμματέας της συμμαχίας, αρνήθηκε, ουσιαστικά να σχολιάσει τα λεγόμενα του πρώτου,περί της άμεσης ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ.
Το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ, γνωρίζουν ότι τυχόν ένταξη της Ουκρανίας στην συμμαχία δεν θα μείνει αναπάντητη από τη Μόσχα. Γνωρίζουν επίσης ότι, αυτή την στιγμή, δεν είναι σε θέση να προστατεύσουν την Ουκρανία από νέα ρωσική επίθεση, την οποία η Μόσχα δεν θα διστάσει να εξαπολύσει στα ανατολικά.
Εκτός αν στόχος τους είναι, τελικά, η διχοτόμηση της Ουκρανίας, γιατί, χωρίς αμφιβολία, αυτό θα είναι το αποτέλεσμα τυχόν ένταξης της χώρας στο ΝΑΤΟ,πέραν των όποιων άλλων συνεπειών στη γεωπολιτική γειτονιά του Καυκάσου και της νοτιοανατολικής Ευρώπης (βλ. Υπερδνειστερία και Οσετία), για να μη μιλήσουμε και για τη Βαλτική.
Η εξέλιξη αυτή στην Ουκρανία όμως πρέπει να ιδωθεί και υπό το πρίσμα της χαλάρωσης της οικονομικής πίεσης προς τη Ρωσία, τις δύο τελευταίες ημέρες. Η Δύση προχώρησε σε μια επίδειξη δύναμης κατά της Μόσχας, απειλώντας να την συντρίψει οικονομικά.
Μόλις λοιπόν σταμάτησε η οικονομική πίεση, άρχισε η πολιτική στην Ουκρανία. Κανείς πάντως δεν μπορεί να γνωρίζει, ασφαλώς, αν η ουκρανική κίνηση εκτελέστηκε με ίδια πρωτοβουλία, ή κατόπιν εντολής “έξωθεν”.
Αν ισχύει το πρώτο, που είναι και το πιθανότερο, το ΝΑΤΟ δεν πρόκειται να αντιδράσει, ουσιαστικά, άμεσα. Αν ισχύει όμως το δεύτερο τότε θα πρέπει να αναμένουμε και νέο γύρο πιέσεων, ασφυκτικών, αυτή τη φορά, κυρίως σε οικονομικό επίπεδο.
Μόλις χθες, ο πρώην υπουργός Οικονομιών της Ρωσίας, Κούντριν, δήλωσε ότι έτσι όπως έχει εξελιχθεί η κατάσταση, εντός του 2015, τα ρωσικά κρατικά ομόλογα θα θεωρούνται σκουπίδια. Προέβλεψε, δηλαδή, την κατάρρευση της ρωσικής οικονομίας.
Ίσως η οικονομική πίεση της Δύσης προς τη Μόσχα έδωσαν το έναυσμα στους Ουκρανούς να προχωρήσουν σε αυτή την κίνηση πολύ υψηλού πολιτικού και γεωπολιτικού ρίσκου. Το πως θα εξελιχθεί η κατάσταση θα ξεκαθαρίσει εντός των προσεχών ημερών. Για την ώρα Μόσχα και ΝΑΤΟ, τηρούν στάση αναμονής.
