Δεν εξηγείται αλλιώς η πρεμούρα του αμερικανικού θινκ τανκ Stratfor να προεξοφλήσει την επικείμενη αποδυνάμωση της Ρωσίας σε όλα τα μέτωπα, ξεκινώντας από τα Βαλκάνια.
Σύμφωνα με το αμερικανικό ινστιτούτο, που εκφράζει συχνά τόσο τα φανερά όσο και τα αφανέρωτα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, τα οικονομικά προβλήματα της Ρωσίας είναι μόνο η αρχή, και οι συνέπειες αυτών θα υποχρεώσουν όπου να ’ναι τη Μόσχα να υποχωρήσει σε σειρά ζητημάτων που αφορούν την εξωτερική της πολιτική. Και όπου δεν το κάνει με τη θέλησή της, αυτό θα γίνεται… εκ των πραγμάτων, καθώς δεν θα έχει τα οικονομικά μέσα να την υποστηρίξει.
Πρώτα και καλύτερα, το Stratfor εστιάζει στα Βαλκάνια – και συγκεκριμένα στη Σερβία και τη Βουλγαρία –, υποστηρίζοντας πως η Ρωσία θα χάσει σημαντικό έδαφος στη μάχη με την Ε.Ε. για επιρροή στην περιοχή.
Παρότι η οικονομική κρίση στη Ρωσία είναι βέβαιο ότι θα επηρεάσει αρνητικά και τον τομέα των επενδύσεων στο εξωτερικό, το αμερικανικό ινστιτούτο δείχνει έναν ιδιαίτερο ενθουσιασμό στη βεβαιότητα με την οποία περιγράφει τον επικείμενο παραγκωνισμό της Μόσχας από την Ε.Ε. στα Βαλκάνια.
Όπως επισημαίνει, η Σερβία και η Βουλγαρία είναι οι δύο χώρες τις οποίες «χρησιμοποιούσε» μέχρι πρότινος το Κρεμλίνο είτε για να κοντράρει τις ευρωπαϊκές πολιτικές (Βελιγράδι) είτε για να τις επηρεάσει εκ των έσω (Σόφια). Με δάνεια, στρατηγικές επενδύσεις και ενεργειακά έργα, η Μόσχα είχε καταφέρει να εμβαθύνει τις σχέσεις της με τις δύο χώρες.
• Σύμφωνα με την Κεντρική Τράπεζα της Βουλγαρίας, το 22% των ξένων επενδύσεων το 2014 ήρθε από τη Ρωσία, ενώ μόνο η Lukoil συνέβαλε στο 25% των φόρων επί του εισοδήματος.
• Στη Σερβία τα ρωσικά κεφάλαια ανήλθαν το 2014 στο 5,8% των ξένων επενδύσεων και από τα μέσα του 2013 μέχρι σήμερα η Μόσχα δάνεισε περίπου 1,3 δισ. δολάρια στο Βελιγράδι για τη χρηματοδότηση του ελλείμματος.
Σύμφωνα με το Stratfor, όλα αυτά τα μεγαλεία είναι πλέον παρελθόν και η ακύρωση της κατασκευής του South Stream αποτελεί τη σημαντικότερη απόδειξη. Βέβαια, παρά το γεγονός ότι το αμερικανικό θινκ τανκ επιμένει να παρουσιάζει την εγκατάλειψη του αγωγού ως το «τέλος εποχής» για τη Ρωσία στα Βαλκάνια, επιλέγει να μην επεκταθεί – όπως πολλοί άλλοι άλλωστε – στα περί «εναλλακτικού» αγωγού που θα περνάει από την Τουρκία.
