Ο τ. πρωθυπουργός της χώρας, Κώστας Καραμανλής, αυτός ο οποίος:
– κέρδισε πανηγυρικά δύο εκλογικές αναμετρήσεις,
– δεν έκανε απολύτως τίποτε στη χώρα,
– δε μάζεψε το χάλι,
– δεν είπε ποτέ με το στόμα του ΟΧΙ στο σχέδιο Αναν και στο Βουκουρέστι θα έβαζε βέτο διότι δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς
– άφησε να εκτροχιαστεί η ελληνική οικονομία,
– παρέδωσε το δολοφόνο του Ηλιάκη στους τούρκους
– έδωσε μέσα σε καιρό βαθιάς ύφεσης € 28 δις από τα λεφτά μας στις τράπεζες
– και την κοπάνησε ρίψασπις μια νύχτα με φεγγάρι (αντί να παλέψει μέχρι το τέλος) λέγοντας την αλήθεια όντας βέβαιος ότι θα καταψηφιστεί, δήλωσε:
«Ο τόπος χρειάζεται περισσότερο από ποτέ πολιτική σταθερότητα και βαθιές μεταρρυθμίσεις.
»Χρειάζεται κυβέρνηση με ξεκάθαρο ευρωπαϊκό προσανατολισμό και σταθερή προσήλωση στον εθνικό στόχο της ανάπτυξης.
»Χρειάζεται πολιτική που δεν θα επιτρέψει να πάνε χαμένες οι μεγάλες θυσίες των πολιτών.
»Αυτή την προοπτική διασφαλίζει η στήριξη και ενίσχυση της Νέας Δημοκρατίας. Όσο ισχυρότερη η Νέα Δημοκρατία τόσο ασφαλέστερο το μέλλον για τον τόπο. Για όλους αυτούς τους λόγους θα δώσουμε και πάλι τη μάχη στο πλευρό του Αντώνη Σαμαρά»
Ποιες μεταρρυθμίσεις;
Αυτές που ξεπουλάμε τις κερδοφόρες ΔΕΚΟ και διατηρούμε ανοικτές τις άχρηστες ζημιογόνες;
Αυτές των πολιτικών σας προνομίων;
Αυτές της διατήρησης των διορισμένων κομματικών στρατών;
Ποιας ανάπτυξης;
Των ληστρικών φόρων;
Του ληστρικού ΟΑΕΕ;
Του τέλους επιτηδεύματος που επιφέρει το τέλος του επιτηδεύματος;
Του ξεζουμίσματος των μικρομεσαίων;
Του ενοικίου στα σπίτια μας;
Λίγη ντροπή κε Καραμανλή απέναντι στο λαό. Πραγματικά, καλύτερα να μασάτε παρά να μιλάτε. Όσες φορές ανοίξατε το στόμα σας δεν ήταν για να πείτε συγγνώμη αλλά “Ναι σε όλα” και “Σταύρος Δήμας”.
Φέρετε μέγιστο της ευθύνης βάρος, όπως θα έλεγε και ο άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης, για τα δεινά του ελληνικού λαού.
Παρακαλώ, συγχωρείστε μου την ένταση…
