«Βάζελος»
Όσον αφορά το ψευδώνυμο του Παναθηναϊκού, υπάρχουν δύο εκδοχές σχετικά με τη προέλευση του.
Σύμφωνα με τη πρώτη, ο χαρακτηρισμός «βάζελος» επικράτησε το 1965, όταν σε ένα ντέρμπι «αιωνίων», οι οπαδοί των «ερυθρολεύκων» άλειψαν τον πάγκο του Παναθηναϊκού με βαζελίνη, λίγο πριν την έναρξη της αναμέτρησης.
Σύμφωνα με τη δεύτερη άποψη, ο χαρακτηρισμός αυτός δόθηκε στους φιλάθλους του Παναθηναϊκού από εκείνους του Ολυμπιακού. Όπως είναι γνωστό, οι «πράσινοι» οπαδοί προέρχονται παραδοσιακά από τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα, ενώ οι «ερυθρόλευκοι» από τα κατώτερα. Καθώς οι πρώτοι συνήθιζαν να χρησιμοποιούν μπραγιαντίνη (είδος ζελέ) στα μαλλιά τους, οι Πειραιώτες τους χαρακτήριζαν περιπαικτικά ως «βάζελους», παρομοιώνοντας το ζελέ με τη βαζελίνη.
«Γαύρος»
Όσον αφορά το ψευδώνυμο των «ερυθρόλευκων» φιλάθλων, αν το εξετάσουμε ετυμολογικά, διαπιστώνουμε ότι δεν προέρχεται από το ψάρι «γαύρος», αλλά από το “γαυριάς ή γαύρος” που ονομάζεται αφενός το άλογο που είναι έτοιμο για αγώνα και αφετέρου τα πρόσωπα που υπερηφανεύονται και κορδώνονται ιδιαίτερα για μαγκιά και ερωτοτροπίες. Ο Καρυωτάκης, σε έργο του αναφέρει: “Γίνονται κι οι γέροι γαύροι” . Στα αρχαία ελληνικά το επίθετο ο/η γαύρος, το γαύρον σημαίνει ο επαιρόμενος, ο ανδρείος, ο αγέρωχος.
Βεβαίως, υπάρχει και η εκδοχή που αναφέρει ότι η ονομασία προέκυψε γύρω στο 1965, σε ένα ντέρμπι «αιωνίων» στο «Απόστολος Νικολαΐδης». Συγκεκριμένα, οι οπαδοί του Παναθηναϊκού υποδέχτηκαν τους «ερυθρόλευκους» ποδοσφαιριστές με ψαροκασέλες γεμάτους με γαύρους, τις οποίες είχαν κλέψει από το λιμάνι του Πειραιά, ως δείγμα επιβολής και ανωτερότητας.
