Το να κινδυνολογείς εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ με το «δεν θα γίνει εδώ σοβιέτ, δεν θα γίνει κομμουνισμός» γίνεσαι καταγέλαστος και στους οπαδούς του κόμματός σου: της κεντροδεξιάς κοπής και οσμής…
Γελάνε και οι πέτρες με αυτό το ψυχροπολεμικό ανέκδοτο του Σαμαρά. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ο «αριστερός» στυλοβάτης του συστήματος, στα μάτια του Σαμαρά παίρνει τις διαστάσεις του κομμουνιστικού κινδύνου:Εδώ ο πανικός της συντριβής εκτινάσσει την ανοησία του καταρρέοντος ανδρεικέλου…
Βεβαίως, το να ξεστομίζει ο Σαμαράς τέτοια ανέκδοτα ανοησίας και γελοιότητας, δείχνει ότι υπάρχει ένα κοινό που ακόμα τρέφεται και συντηρείται με τέτοιες φρενοβλάβειες βλακείας.
Σε αυτό το κοινό στοχεύει ο Σαμαράς, όπως και το άλλο ακροδεξιό όνειδος: Ο Βορίδης…
Και ο ακροδεξιός κλόουν: Άδωνις…
Όλη η φαιά, ασύστολη και τερατώδης κινδυνολογία του καταγέλαστου πρωθυπουργού-ανδρεικέλου, καθώς και των ακροδεξιών μπράβων (Βορίδης, Άδωνις και CIA), αλλά και των τηλεοπτικών μπράβων του καθεστώτος, εκτός από τον τρόμο που θέλουν να σπείρουν, επιδιώκουν ταυτόχρονα και την γκετοποίηση της κοινωνικής αντίδρασης: της «μάζας» εκείνης που ακόμα τρέφεται με τα σύνδρομα της ακροδεξιάς ηλιθιότητας.
Αυτή η «αντιδραστική μάζα» αποτελεί το βαρύ φορτίο της ιστορίας και πάνω σ’ αυτήν επενδύει ο καταρρέων Σαμαράς και τα ακροδεξιά του εξαπτέρυγα, για το πολιτικό τους αύριο…
Γνωρίζουν ότι ο τρόμος δεν έπιασε. Όταν οι μισθοί και οι συντάξεις έχουν αφανιστεί, όταν οι άνεργοι και οι πεινασμένοι είναι εκατομμύρια και πληθαίνουν αλματωδώς, όταν τα νεκροταφεία με τα λουκέτα των επιχειρήσεων έχουν γενικευτεί δραματικά, όταν αυτή η κυβέρνηση παντού και ανελέητα σπέρνει τον όλεθρο και τη φρίκη, αυτά τα περί χρεοκοπίας της χώρας, αν θα έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ, ακούγονται αστεία και δεν τρομοκρατούν κανέναν. Αντίθετα εξοργίζουν…
Το ίδιο αστεία ακούγονται και αυτά περί «κομμουνιστικού κινδύνου» ή τα απειλητικά παραμύθια: Ότι με το ΣΥΡΙΖΑ θα βρεθούμε εκτός ευρωζώνης, ΕΕ κ.λπ…
Η καταγέλαστη φαιά κινδυνολογία του Σαμαρά αποτελεί, ασφαλώς, το προϊόν του πανικού του, συνακόλουθα και της ανοησίας που γεννάει αυτός ο τρόμος της κατάρρευσής του, αλλά παρ’ όλα αυτά, δεν είναι δίχως δόλο, υπολογισμό και στόχο: Τη συσπείρωση και την οργάνωση της ακροδεξιάς μαυρίλας, χυδαιότητας και ανοησίας…
Σε αυτήν τη «μάζα» θα ζητήσει τη συνέχεια της πολιτικής του ύπαρξης ο Σαμαράς: Γι αυτό και ο Μπαλτάκος κατασκεύασε τις «Ρίζες»…
Αλλά και εδώ έχει λαθέψει ο Σαμαράς: Αυτή η ακροδεξιά σκουριά έχει τους δικούς της ανθρώπους και δεν εμπιστεύεται καθόλου τύπους ολοκληρωτικά εξευτελισμένους, σαν το Σαμαρά…
Για το Σαμαρά δεν υπάρχει καμία σωτηρία και κανένα σωσίβιο:Έγινε υπερβολικά καταγέλαστος…
