Δυστυχώς μόνον για να διαιωνίζουν την φύτρα τους κόπτονται ….και το “πολύτιμο”- πολιτικό τους DNA, αδιαφορώντας αν θα κυβερνούν μια ερειμωμένη από ανθρώπους χώρα ….όπου θα “ευδοκιμούν” μόνο τα παρακάτω είδη του ζωικού βασιλείου ….βασίλειο να ναι κι’ ότι να ναι!
“….καὶ ηὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ θεὸς λέγων αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς καὶ ἄρχετε τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ πάσης τῆς γῆς καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς….”
ΑΠΑΡΑΊΤΗΤΗ ΔΙΕΥΚΡΊΝΗΣΗ: Η αναφορά στα “τζάκια” της πολιτικής, μέσω της συγκεκριμένης οικογένειας ….γίνεται μόνον και μόνον με αφορμή το δημοσίευμα-σκίτσο(“ελαφρώς” τροποποιημένο) της “ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΉΣ. Αφορά όλους τους κληρονομικούς “άρχοντες” και “οικογένειες-τζάκια”της δημοκρατίας μας(;)
[ ΑΝΑΓΝΏΣΤΗΣ ]
ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΑ Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ
Οι κληρονομικοί “άρχοντες” της δημοκρατίας μας δεν καταλαβαίνουν από κρίση.
Οι αποτυχημένοι “γόνοι” ακόμα και τώρα, που πληρώνουμε με εθνική υποταγή τα λάθη τους, εξακολουθούν να ζουν εις βάρος της κοινωνίας.
Οι ιδιοκτήτες της πατρίδας μας εξακολουθούν να “αποπατούν” στον ναό της Δημοκρατίας.
…”Δεν αντέχω άλλο”… φώναξε ο εβδομηντάχρονος και “βούτηξε” στο κενό κάπου στο πυκνοκατοικημένο Γαλάτσι …Άλλος ένας αυτόχειρας σε μια ελληνική κοινωνία, η οποία δείχνει να έχει χάσει το κουράγιο της ν’ αγωνιστεί για την επιβίωση …Άλλος ένας “ανώνυμος” σε μια κοινωνία, η οποία ευαισθητοποιείται μόνον με τις περιπέτειες των “επωνύμων” …Άλλος ένας “κρίκος” στην τεράστια “αλυσίδα” του θανάτου, που συγκλονίζει την ελληνική κοινωνία …Άλλος ένας συνταξιούχος, ο οποίος νόμιζε ότι η εργασία του στα χρόνια της νιότης θα του εξασφάλιζε καλά γεράματα …Άλλος ένας “αφελής”, που μάζευε “βαρέα” ένσημα στη χώρα όπου τα μόνα “βαρέα”, που αναγνωρίζονται σαν “αξιόλογα”, είναι ο Βενιζέλος και ο Πάγκαλος …Άλλος ένας “αφελής” συνέλληνας, ο οποίος δεν “κατάλαβε” πόσο “ισχυρή” είναι η Ελλάδα του ευρώ …Που δεν “κατάλαβε” τι διαφήμιζε το Σημίτης και η συμμορία του …Άλλος ένας, που δεν άντεξε τη θέα του δικαστικού κλητήρα έξω από το σπίτι του και μας “χαιρέτησε”, για να μην τον δούμε να κοιμάται στους δρόμους.
Καθημερινά πλέον η Ελλάδα της φτώχειας ξυπνά μνήμες κατοχής [……..]
