Πλέον είναι κοινώς αποδεκτό, τουλάχιστον στους περισσότερους Έλληνες, ότι οι εξελίξεις στην χώρα μας δεν ξετυλίγονται και τόσο ανεξάρτητα. Στην πολιτική σκηνή ο καθένας παίζει τον ρόλο του και υπάρχουν αυτοί, οι οποίοι εν γνώση τους συνεργάζονται με την παγκόσμια
διαπλοκή και αυτοί που εν αγνοία τους γίνονται πιόνια του συστήματος και σε τελική ανάλυση υποβοηθούν τα όποια σχέδια στρέφονται κατά του λαού.
Είτε «πατριωτικοί» είτε «διεθνιστικοί» κι αν αυτοσυστήνονται ορισμένοι οργανισμοί, δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχουν παρεισφρήσει ανάμεσα τους άτομα με εντεταλμένη υπηρεσία, τα οποία παρασύρουν με τρόπο έντεχνο «συναγωνιστές» τους που εν τέλει συμπράττουν, δίχως να το γνωρίζουν, στο «έγκλημα» που διαπράττεται.
Η συγκεκριμένη πραγματικότητα ισχύει και σε άλλες περιπτώσεις της ζωής, όπου οι «πονηροί» ξεγελούν τους «αφελείς», «σπρώχνοντάς» τους σε λάθος ατραπούς, οι οποίοι οδηγούν σε καταστροφικές συνέπειες τόσο τους ίδιους όσο και το περιβάλλον τους. Αυτή είναι η αλήθεια. Εκτός και αν αποδεχθούμε ότι όλα βαίνουν καλώς, όπερ και ευκολότερο από την διαρκή ανάλυση των πραγμάτων, και επαναπαυθούμε στον ρου των γεγονότων.
Στην περίπτωση μας και βάσει τελευταίων εξελίξεων, παρατηρούμε ότι κάποιοι με αφορμή την σύλληψη μελών παράταξης, η οποία δηλώνει «πατριωτική», ξεσαλώνουν με μεγαλύτερη ακόμα ένταση απ” ότι στο παρελθόν κατά της εθνικής μας ιδιοσυγκρασίας. Σαν να περίμεναν την ευκαιρία να ταυτίσουν ένα ιδεολογικοπολιτικό μόρφωμα με εκείνους τους ελεύθερους και ανεξάρτητους Έλληνες που δεν σηκώνουν μεν μύγα στο σπαθί τους σε ό,τι αφορά την πίστη και την ιστορία τους, αλλά δεν δέχονται τον περιορισμό των πιστεύω τους σε κομματικές γραμμές.
Ο παγκοσμιοποιητικός λόγος έδωσε και πήρε τις τελευταίες μέρες σε κανάλια «ελεύθερης» ενημέρωσης. «Η προσήλωση σε εθνικά ιδεώδη οδηγεί σε ακραίες κοσμοθεωρήσεις», αφήνεται να εννοηθεί από «διανοούμενους» κύρους. Γι” αυτό η λύση θα πρέπει να είναι η εναρμόνιση μας με το δυτικοπρεπές διεθνιστικό-παγκοσμιοποιητικό πνεύμα χωρών της Δύσης με μεγαλύτερη ιστορία από εμάς (ναι ακούστηκε και αυτό, αφού η ιστορία των Ελλήνων, οι οποίοι δεν είναι πια Έλληνες αλλά απόγονοι των «γενετικά προικισμένων» γύρω λαών, αρχίζει, σύμφωνα με ορισμένους «ειδικούς», μόλις με την δημιουργία του «νεοελληνικού κράτους», το οποίο, συνεχίζουν οι «φωστήρες» -άραγε βαλτοί ή πιόνια;-, στηρίζεται σε εθνικούς μύθους).
Οι πραγματικές πατριωτικές φωνές φιμώνονται όλο και περισσότερο και ίσως στο μέλλον ποινικοποιηθούν πλήρως. Τώρα είναι το μεγάλο στοίχημα των διεθνιστών: Να προσπαθήσουν να πείσουν την κοινή γνώμη ότι τελικά η «εμμονή» στην πατρίδα οδηγεί στον φασισμό. Να ταυτίσουν την ελευθερία των Ελλήνων με την σκλαβιά συγκεκριμένης ιδεολογίας. Να εφαρμόσουν επιτέλους το στρατηγικό δόγμα Κίσινγκερ σε σχέση με το χτύπημα εναντίον του τρίπτυχου των Ελλήνων.
Αντιλαμβάνεστε λοιπόν το παιχνίδι, στο οποίο συμμετέχουν, μεταξύ των άλλων, οι «βαλτοί» και τα «πιόνια». Στόχος όλοι εμείς, στόχος τα ιδανικά μας, άρα η ελευθερία μας.
