ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τους διεθνείς θεσμούς να σεβαστούν τις αποφάσεις του ελληνικού λαού και να διαπραγματευθούν με καλή πίστη με την νέα ελληνική κυβέρνηση για να επιλύσουν το ζήτημα του χρέους.
Υποστηρίζουν την αλλαγή κατεύθυνσης των πολιτικών που εφαρμόζονται γιατί αυτές έχουν καταλήξει σε ένα απόλυτο φιάσκο. Δεν φέρνουν ούτε την ανάκαμψη ούτε τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, ούτε την απασχόληση, ούτε επενδύσεις. Απεναντίας έχουν καταβάλει την ελληνική κοινωνία και τους θεσμούς της.. Πρέπει οι εταίροι στην Ευρώπη να κατανοήσουν αυτή την πραγματικότητα από την οποία εκπορεύεται και το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ελλάδα.
Η Ελλάδα προκειμένου να εφαρμόσει τις αναγκαίες πολιτικές και να τις καταστήσει αποτελεσματικές χρειάζεται κάποια δημοσιονομική ανάσα οπότε θα πρέπει να χρηματοδοτηθεί από την ΕΚΤ για να σταθεροποιήσει το τραπεζικό της σύστημα.
Έχει δίκιο η ελληνική κυβέρνηση που ζητά διαγραφή μέρους του χρέους από τους εταίρους της..Ζητάμε από τους πιστωτές της Ελλάδος να δράξουν αυτή την ευκαιρία και να παρουσιάσουν καθαρά και τίμια τα δεδομένα στις κοινωνίες τους.
Το διακύβευμα δεν είναι μόνο η τύχη της Ελλάδος αλλά ακόμη και το μέλλον της Ευρώπης στο σύνολό της. Η πολιτική των απειλών των τελεσιγράφων, της ξεροκεφαλιάς και των εκβιασμών δηλώνουν την ηθική αποτυχία, οικονομική και πολιτική, του ευρωπαϊκού οράματος. Ζητάμε από τους ευρωπαίους ηγέτες να απορρίψουν και να καταδικάσουν τις προσπάθειες ταπείνωσης και εξαναγκασμού απέναντι στη κυβέρνηση και τον ελληνικό λαό.
Απεναντίας η επιτυχία της Ελλάδος μπορεί να δείξει το δρόμο της ευημερίας και της σταθερότητας στην Ευρώπη. Θα έδινε την ευκαιρία να φανεί η ανανέωση της δημοκρατίας και θα έδινε τη δυνατότητα μέσω των εκλογικών διαδικασιών σε εποικοδομητικές αλλαγές.
Είμαστε μαζί με την Ελλάδα και την Ευρώπη υπέρ της δημοκρατίας και της αλλαγής. Οι Ευρωπαίοι ιθύνοντες πρέπει να αναγνωρίσουν την αποφασιστική δημοκρατική επιλογή του ελληνικού λαού η οποία έγινε υπό συνθήκες εξαιρετικά δύσκολες και να προχωρήσουν σε μια ρεαλιστική αξιολόγηση της κατάστασης και να εισέλθουν χωρίς χρονοτριβή στην οδό μιας λογικής διαπραγμάτευσης.
Παρακάτω οι πρώτοι υπογράψαντες
Elmar Altvater (FU, Allemagne)
Philippe Askenazy (CNRS, France),
Clair Brown (University of California, Berkley, Etats-Unis)
Dorothee Bohle (Central European University, Hongrie)
Giovanni Dosi, (Pisa Institute of Economics, Italie)
Cédric Durand (Université Paris 13, France)
Gerald Epstein (UMASS, Etats-Unis)
Trevor Evans (Berlin School of Economics and Law, Allemagne)
James Galbraith (University of Texas at Austin, Etats-Unis)
Gaël Giraud (CNRS, France)
Stephany Griffith-Jones (Columbia University, Etats-Unis)
Laura Horn (Roskilde University, Danemark)
Robert Jessop (University of Lancaster, Royaume-Uni)
Steve Keen (Kingston University, Royaume-Uni)
Marc Lavoie (Ottawa University, Canada)
Tony Lawson (Cambridge, Royaume-Uni)
Dimitris Milonakis (University of Crete, Grèce)
Andreas Nölke (Goethe University Frankfurt/Main, Allemagne)
Dominique Meda (Paris Dauphine, France),
El Mouhoub Mouhoud (Paris Dauphine, France)
André Orléan (EHESS, France),
Henk Overbeek (VU University Amsterdam, Pays-Bas)
Mario Pianta (University of Urbino, Italie)
Alfonso Palacio Vera (Computense University of Madrid, Espagne)
Anwar Shaikh (New School for Social Research, Etats-Unis)
Jacques Sapir (EHESS, France)
Robert Wade (LSE, Royaume-Uni)
kourdistoportocali.com
