Είναι μία υποτελής επαρχία εκείνου που έχει τη δυνατότητα να εκδίδει το χρήμα και να ρυθμίζει τη ρευστότητα. Και ακόμα χειρότερα όταν ο τελευταίος δεν είναι μια δημοκρατικά εκλεγμένη οντότητα, με πανευρωπαϊκό προσανατολισμό, αλλά μια εθνικιστική Γερμανία που νοιάζεται μόνο για το δικό της imperium πάνω στην Ευρώπη.
Το χρήμα είναι το αίμα που δίνει τη ζωή σε έναν κοινωνικό οργανισμό. Αν λοιπόν ο οργανισμός δεν είναι αυτόνομος, αλλά είναι διασωληνωμένος και το αίμα ρυθμίζεται από εξωτερικό μηχανισμό, τότε την εξουσία επί της ζωής του οργανισμού την έχει εκείνος που ελέγχει τη στρόφιγγα ροής του αίματος.
Είτε λοιπόν θα υπάρξει πλήρης τραπεζική ένωση στην Ευρωζώνη, ώστε αφενός να μην είναι υποχρεωμένος ο κάθε λαός να διασώζει μόνος του τις τράπεζές του και ταυτόχρονα αφετέρου η ΕΚΤ να δανείζει απευθείας τα κράτη με ενιαίο χαμηλό επιτόκιο και όχι μέσω των ιδιωτικών τραπεζών, είτε θα διαλύσουμε την Ευρωζώνη. Αυτή η κατάσταση που υπάρχει τώρα, οδηγεί τα μισά κράτη της Ευρωζώνης σε πλουτισμό και τα άλλα στη χρεοκοπία και στη λιτότητα.
Η πιο ευτυχής εξέλιξη για την Ελλάδα θα ήταν να διαλυθεί για κάποιον λόγο η Ευρωζώνη, ώστε να μην είναι η μόνη που θα βγει από το ευρώ. Έστω και αν αυτό το σπρώξουμε εμείς να συμβεί. Σε κάθε περίπτωση όμως, πρέπει να ανακτήσουμε την Εθνική μας Κυριαρχία μέσω του εθνικού μας νομίσματος ή έστω ενός παράλληλου νομίσματος με option επανόδου.
ΥΓ. Αν φύγουμε όμως μόνοι μας από το ευρώ, εκείνο που μας κάνει να ανησυχούμε είναι δύο πράγματα. Αφενός το ότι θα επανέλθουν όλα τα λαμόγια που έχουν τα χρήματά τους στο εξωτερικό για να αγοράσουν τις περιουσίες των τίμιων πολιτών έναντι ευτελούς τιμήματος και αφετέρου το προβληματικό πολιτικό σύστημα. Αν εξακολουθεί να υπάρχει το ίδιο υπερσυγκεντρωτικό πολιτικό σύστημα, χωρίς η εξουσία να έχει περάσει στο λαό, τότε τα λαμόγια θα κάνουν πάρτι πάνω στο σώμα της χώρας.
