Η «κατάρριψη» του ελληνικού αιτήματος από τη Γερμανική κυβέρνηση -την ώρα που η Ε.Ε. το συζητάει – δεν είναι απλά μια πολιτική θέση του Βερολίνου για το ελληνικό πρόβλημα.
Είναι μια επιχείρηση τρομοκράτησης ολόκληρης της Ευρώπης, διότι το Βερολίνο γνωρίζει πολύ καλά πως αν η ελληνική κυβέρνηση καταφέρει να «απαλύνει» τη σφιχτή δημοσιονομική σταθερότητα για τη χώρα μας θα ακολουθήσουν και από τα υπόλοιπα κράτη – μέλη της ευρωζώνης αντίστοιχες ενέργειες προκειμένου να χαλαρώσει η απάνθρωπη και δυσβάστακτη λιτότητα που έχει επιβάλει η Γερμανία στη Γηραιά Ήπειρο.
Η Μέρκελ και ο Σόιμπλε στέλνουν μήνυμα στην ευρωζώνη των 19 ότι «κουμάντο» κάνει η Γερμανία, αφού είναι γνωστό πως το τελικό κείμενο θα δοθεί προς έγκριση στα κοινοβούλια των κρατών – μελών της ευρωζώνης.
Η Ευρώπη του δήθεν διαλόγου, του δήθεν συμβιβασμού και της δήθεν συναίνεσης, δεν τολμά να υψώσει κανένα ανάστημα απέναντι στην αδικία που επιβάλλει η καγκελαρία. Είναι προφανές ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση κουβαλά μαζί της αποικιοκρατικά σύνδρομα. Άλλωστε, οι ισχυρότερες χώρες της, αποικιοκρατικές δυνάμεις ήταν.
Δυστυχώς, τα αντιπροσωπευτικά πολιτικά συστήματα των ευρωπαϊκών κρατών, δεν μπόρεσαν να προστατεύσουν τους λαούς τους.
Οι ευρωπαϊκές αντιπροσωπευτικές κυβερνήσεις ελέγχονται απόλυτα από τις αντίστοιχες οικονομικές ολιγαρχίες και πάνω από αυτές και από την παγκοσμιοποιημένη διεθνή οικονομική ολιγαρχία.
Για το λόγο αυτό παρατηρούμε όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, να παρακολουθούν εν απραξία το δημοκρατικό έλλειμμα και να εκτελούν «υπνωτισμένες» τις εντολές της Γερμανικής κυβέρνησης.
Ακόμα και αυτοί που εξελέγησαν με τον αέρα των αλλαγών όπως για παράδειγμα ο Ολάντ, αποδείχθηκαν απλά πυροτεχνήματα…
Κάποιες παλιότερες και τωρινές μικροπρωτοβουλίες, σαν αυτές των Μόντι, Ραχόϊ, Ολάντ, Ρέντσι, Κάμερον, δεν βρήκαν συμμάχους και έπεσαν στο κενό.
Το παράδειγμα της Κύπρου δείχνει πολλά.
Ο τρόπος με τον οποίο οι ευρωκράτες «μεταχειρίστηκαν» έναν δικό τους (ιδεολογικά και πολιτικά) άνθρωπο, το Νίκο Αναστασιάδη που είχε νωπή λαϊκή, είναι ενδεικτικός των προθέσεών τους.
Τον κουβάλησαν με αεροπλάνο στις Βρυξέλλες, τον έκλεισαν σε ένα δωμάτιο, του έβαλαν το… μαχαίρι στο λαιμό και τον «ράπιζαν» επί ώρες για να δεχθεί το κούρεμα καταθέσεων. Και ο Νίκος Αναστασιάδης πήγε εκεί, με νωπή την ετυμηγορία του κυπριακού λαού.
Η ίδια ακριβώς τρομοκρατία αυτή την τώρα και στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα: «Ή αποδέχεσαι τους όρους μας, ή επιστρέφεις σε μία χρεοκοπημένη χώρα», λένε στον Έλληνα πρωθυπουργό με μεθόδους που παραπέμπουν ευθέως σε μαφία…
Αυτή λοιπόν είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση;
Αυτή την Ευρώπη ονειρεύονται τα Εν Ελλάδι κόμματα του υποτιθέμενου δημοκρατικού τόξου;
Μια Ευρώπη που ο Πρόεδρος της Γαλλίας λειτουργεί ως… θυρωρός της Μέρκελ;
Που ακούστηκε ο Πρόεδρος της χώρας που χύθηκε αίμα για τη Δημοκρατία να στέλνει τον Έλληνα Πρωθυπουργό στη Γερμανίδα Καγκελάριο;
«Πήγαινε να δεις τη Μέρκελ», του είπε κοφτά ο Ολάντ.
Τραγικό κατάντημα για τη μεγάλη Γαλλία του Ντε Γκολ, του Ζισκάρ Ντ’ Εστέν και του Φρανσουά Μιτεράν.
Ο Αλέξης Τσίπρας είναι στη δίνη του κυκλώνα και μαζί του δέκα εκατομμύρια Έλληνες. Δέκα εκατομμύρια ελληνικές καρδιές…
Κι όπως έλεγε ένας άλλος Βολφγκανγκ, ο Γκαίτε:
«Ό,τι είναι ο νους και η καρδιά για τον άνθρωπο, είναι και η Ελλάδα για την Οικουμένη».
