Το DNA επιβίωσης που κληρονόμησε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ενεργό και ζωντανό.
Την κατάλληλη στιγμή βαφτίσαμε το κρέας, ψάρι.
Η Ριζοσπαστική Αριστερά, πλήρωσε πολύ ακριβά, και μαζί της η χώρα, τον χρόνο που ζήτησε από το ιερατείο της ΕΕ.
Τον χρόνο που ζήτησε για να σιγουρέψει την θέση της στο εγχώριο αλλά και ευρωπαϊκό πολιτικό σκηνικό.
Η Ριζοσπαστική Αριστερά στάθηκε μπρος στο ιερατείο ζητώντας ΜΟΝΟ μικρές αλλαγές, ελεημοσύνη, για τους πολίτες της χώρας που πένονται.
Δεν δυσκολεύθηκε να αποδεχθεί την άρνηση.
Και είναι σίγουρο πως κάποιοι αύριο θα βγουν να μιλήσουν για διαπραγματεύσεις που έγιναν «δια πυρός και σιδήρου».
Όμως πίσω και δίπλα από τις κάμερες της τηλεόρασης, πίσω και δίπλα από τα χωριστά δωμάτια που έγιναν οι διαπραγματεύσεις η εικόνα ήταν διαφορετική.
Η εικόνα έδειξε πως το παιγνίδι είναι στημένο.
Και αυτή η εικόνα ήταν και είναι οι Αγορές.
Την ώρα που ο καημένος ο παππούς στην Άνω Κολοπετινίτσα, έτρεμε και στεκόταν με προσοχή περιμένοντας την μια έκτακτη δήλωση μετά την άλλη, την ίδια αυτή ώρα η Αγορές ακολουθούσαν την καθημερινότητά τους.
Λίγο πάνω, λίγο κάτω τα χρηματιστήρια, λίγο πάνω λίγο κάτω τα νομίσματα.
Οι Αγορές ήξεραν, τα πρόβατα αγωνιούσαν.
Και πώς να μην γίνει αυτό όταν η κυβέρνηση ανέβηκε στις Βρυξέλλες ξεδοντιασμένη.
Άφησε πίσω την μη βιωσιμότητα του χρέους.
Ξέχασε την νομιμότητα του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης.
Αποδέχθηκε το δικαίωμα των εταίρων να ελέγχουν την ανεξαρτησία της χώρας.
Πήγε να ζητιανέψει ψίχουλα για τους φτωχούς.
Πήρε ότι παίρνει κάθε φορά ένας ζητιάνος.
Υ.Γ.
Κ. Βαρουφάκη ο προηγούμενος μας τόνιζε ότι πρέπει να δουλέψουμε για να μας εμπιστευθούν οι αγορές.
Εσείς τονίσατε ότι περιμένετε να σας εμπιστευθούν οι εταίροι.
Εμπιστοσύνη λοιπόν.
