είναι δώρον άδωρον) είναι οι απαραίτητες προϋποθέσεις για να πάρει η Ελλάδα μπρος. Η διαιώνιση της ίδιας κατάστασης, είναι η σίγουρη συνταγή αποτυχίας και παρακμής του ελληνικού κράτους.
Τόσο το Ευρωζωνικό όσο και το Παγκοσμιοποιημένο σύστημα είναι
ολιγαρχικά συστήματα. Και το μόνο πράγμα που σκοτώνει τα ολιγαρχικά συστήματα είναι η Δημοκρατία. Δηλαδή η δυνατότητα να αποφασίζουν οι άνθρωποι εκείνοι που υφίστανται τις συνέπειες των δράσεων αυτών των συστημάτων. Ούτε καν θέλουν φυσικά να σκεφτούν κάτι τέτοιο οι εκπρόσωποί τους και εξορκίζουν κάθε σκέψη για δημοκρατία. Πριν λίγες μέρες ο πρόεδρος της Κομισιόν κ. Γιούνκερ, δήλωσε χωρίς περιστροφές ότι οι εθνικές εκλογές δεν αλλάζουν τις ευρωπαϊκές συνθήκες και τις συμφωνίες, που νομιμοποιούν φυσικά το ολιγαρχικό ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Ας σκεφτούμε για παράδειγμα τι θα γινόταν στην Ευρωζώνη και διεθνώς, αν έβγαινε η ελληνική κυβέρνηση και ανακοίνωνε ότι το θέμα της μονομερούς απομείωσης του χρέους θα το αποφασίσει ο ελληνικός λαός με δημοψήφισμα, εφόσον τελικά διαπιστωθεί ότι δεν υπάρχει κάποια άλλη βιώσιμη λύση!!! Είναι βέβαιο φυσικά πως ντόπιοι και ξένοι ολιγάρχες θα προσπαθούσαν να ρίξουν την κυβέρνηση. Επιπλέον, εκτός της παύσης της χρηματοδότησης από την ΕΚΤ, θα είχαμε εμφάνιση μέχρι και των Τούρκων κ.λ.π. Όμως, αν κατόρθωνε η κυβέρνηση να κρατήσει μέχρι το δημοψήφισμα, τότε θα άρχιζε ένα ντόμινο καταρρεύσεων των διαφόρων χρηματοπιστωτικών συστημάτων.
