Τελικά στην πολιτική όλα γίνονται για τα λεφτά. Η ανεξήγητη και κατά πολλούς πρωτοφανής στάση του Σόιμπλε να βομβαρδίζει με εκβιαστικές δηλώσεις τη χώρα μας – παρά το γεγονός ότι υπάρχει πολιτική απόφαση σωτηρίας στο Eurogroup – δεν είναι καθόλου τυχαία.
Τα προηγούμενα 5 χρόνια των μνημονιακών κυβερνήσεων το περιβάλλον της Καγκελαρίας, σε συνεργασία με το ελληνικό πολιτικό προσωπικό είχαν κλείσει πολλά deals και είχαν δρομολογήσει ακόμα περισσότερα.
Ειδικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία είχαν παίξει οι απεσταλμένοι της Άγκελα Μέρκελ: Χόρστ Ράιχνεμπαχ και Γιοακίμ Φούχτελ.
Οι δυο δήθεν φιλέλληνες Γερμανοί είχαν κάνει τις «απαραίτητες» επαφές με υπουργούς, βουλευτές και δημοτικούς άρχοντες και είχαν απλώσει τα δίχτυα τους για λογαριασμό γερμανικών εταιρειών.
Οι χρυσές «μπίζνες» που ήδη έχουν ξεκινήσει στην Ελλάδα οι Γερμανοί, χρησιμοποιούν ως «γέφυρα» την Ελληνογερμανική Συνέλευση, το φορέα δηλαδή… που δημιουργήθηκε προκειμένου να υπάρξει στενή συνεργασία μεταξύ δήμων και περιφερειών των δύο χωρών.
Αν και επίσημα ως στόχος εμφανίζεται η ανταλλαγή εμπειριών και η προσφορά τεχνογνωσίας για τον εκσυγχρονισμό και την οικονομική ανάπτυξη της χώρας, δεν μπορεί να παραβλεφθεί η συστηματική βελτίωση των συνθηκών για υποψήφιους Γερμανούς επενδυτές έναντι οποιουδήποτε ανταγωνιστή τους.
Για παράδειγμα αν και έχει γραφτεί στο Τύπο και έχει αποκαλυφθεί και από τον βουλευτή και υπουργό των ΑΝ.ΕΛ. Τέρενς Κουικ κανένας ποτέ δεν απάντησε ποιος ήταν ο ρόλος του επικεφαλής της Task Force κ. Χόρστ Ράιχενμπαχ στην ανάθεση μελετών σε ξένες εταιρείες;
Κανείς δεν απάντησε αν αληθεύουν οι καταγγελίες ότι ο κ. Ράιχενμπαχ είχε πετύχει να υπογραφεί, ετήσια σύμβαση του ελληνικού κράτους με την ΕΕ, για την ανάθεση μεγάλου αριθμού μελετών σε ξένες κυβερνήσεις, οι οποίες με τη σειρά τους έδιναν τα έργα σε δικές τους εταιρείες, ενώ θα μπορούσαν φυσικά να έχουν δοθεί σε ελληνικές;
Κανείς Έλληνας πολιτικός παράγοντας δεν είχε την ευθιξία να διαψεύσει τα σενάρια που θέλουν να έχει δαπανηθεί το ποσό των 15 εκατ. ευρώ για έρευνες που πραγματοποιούσαν γερμανικές εταιρείες.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο κ. Φούχτελ, επί σειρά ετών προωθούσε στο παρασκήνιο «χρυσές δουλειές» για γερμανικές εταιρείες στο χώρο των αποκρατικοποιήσεων.
Η ξαφνική αλλαγή στάσης της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ που θέτει εν αμφιβόλω όλες τις συμφωνίες των προηγούμενων κυβερνήσεων με τη Γερμανία έχει θορυβήσει εξόχως το Βερολίνο.
Ο Τσίπρας «μπλόκαρε» τις κομβικές μπίζνες των Γερμανών και ζήτησε να επανεξεταστούν με διαφανείς διαδικασίες όλες οι συμβάσεις για τα έργα που έχουν βάλει στο… μάτι οι Γερμανοί.
Μάλιστα οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η κίνηση που έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει για τους Γερμανούς ήταν τα αεροδρόμια τη διαχείριση των οποίων επιθυμεί να αναλάβει γερμανική εταιρεία.
Οι «καυτές» απαιτήσεις των Γερμανών, δεν περιορίζονται μόνο στα αεροδρόμια.
Προσέξτε σε ποιες μπίζνες έχουν απλώσει τα δίχτυα τους οι γερμανικές εταιρείες γεγονός που εξηγεί για ποιο λόγο καίγεται το Βερολίνο να προχωρήσει άμεσα σε αποκρατικοποιήσεις η Ελλάδα:
-Ηλεκτρισμός από βιομάζα
Ψηλότερα στον κατάλογο των προχωρημένων συνεργασιών Γερμανίας – Ελλάδας βρίσκεται επένδυση που αφορά παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από βιομάζα στον Πεντάλοφο του Δήμου Ωραιοκάστρου Θεσσαλονίκης, ύψους 12 εκατ. ευρώ!!!
-Καύση και διαχείριση απορριμμάτων
Χρυσά «deals» προετοιμάζονται μεθοδικά και στον προσοδοφόρο τομέα της διαχείρισης απορριμμάτων, με τη βαρύτητα να δίνεται στην ενεργειακή αξιοποίηση. Εκτός από την Αττική στο στόχαστρο γερμανικών εταιρειών έχουν μπει η Νάξος, η Ικαρία και η Πελοπόννησος. Η προώθηση της «θερμικής επεξεργασίας» ως δέουσας λύσης αντιμετώπισης του προβλήματος των σκουπιδιών αποτελεί μια από τις βασικές προτεραιότητες της Ελληνογερμανικής Συνέλευσης Συνεργασίας και του ίδιου του Φούχτελ.
-Εκμετάλλευση βιολογικών καθαρισμών
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ειδικοί στον τομέα των βιολογικών καθαρισμών έχουν απευθυνθεί σε αρκετούς δήμους – όπως για παράδειγμα στα Μέγαρα – και έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον.
-Νερό
Ένας άλλος τομέας δράσης για χοντρές μπίζνες είναι η διαχείριση των υδάτων, αν και η μεγάλη αντίδραση των πολιτών στο ξεπούλημα της ΕΥΑΘ και της ΕΥΔΑΠ, καθώς και η αρνητική απόφαση του ΣτΕ, τους έχει χαλάσει τη σούπα. Ο επίμονος Γερμανός κ. Φούχτελ είχε συνδέσει άλλωστε το deal με τη διαχείριση των τοπικών δικτύων με την πώληση κυρίως της ΕΥΔΑΠ, που θα μετατρεπόταν σε μια ιδιωτική εταιρεία – «ομπρέλα» για τη διαχείριση των υδάτων και στην περιφέρεια, όπου οι δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης λειτουργούν με διαδικασίες περασμένων δεκαετιών, ενώ είναι ανύπαρκτες οι επιχειρήσεις αποχέτευσης, αφού δεν υπάρχουν σχεδόν στο σύνολο της χώρας αποχετευτικά δίκτυα.
-Τουρισμός και «Δυαδική εκπαίδευση»
Ο Χανς Γιόακιμ Φούχτελ εκθειάζει εδώ και χρόνια το γερμανικό σύστημα μαθητείας, τη λεγόμενη «δυαδική εκπαίδευση», και το προωθεί ως αποφασιστική συνεισφορά της ελληνογερμανικής συνεργασίας στους ΟΤΑ. Η «δυαδική εκπαίδευση» προβάλλεται ως πανάκεια που θα επιλύσει το πρόβλημα της ανεργίας, και δη της νεανικής. Στην πραγματικότητα, όμως, και υπό το πρόσχημα της μαθητείας και της κατάρτισης οι Γερμανοί προσανατολίζουν τους δήμους και τον ΟΑΕΔ σ’ ένα σύστημα που δημιουργεί μια τρίτη ταχύτητα στην αγορά εργασίας, των υπό κατάρτιση εργαζομένων, που απασχολούνται σε συνθήκες ακραίας εκμετάλλευσης, με ελαστικά ωράρια, ανύπαρκτα εργασιακά δικαιώματα και εξαιρετικά χαμηλές αμοιβές.
Το μοντέλο, που προορίζεται κυρίως για τον τουρισμό, προβλέπει ότι ένας νέος κατά τη μαθητεία του και ανάλογα με το επάγγελμα που θα διαλέξει θα αφιερώνει το 70% του χρόνου στην πρακτική εξάσκηση εντός μιας επιχείρησης και το 30% στην απόκτηση θεωρητικών γνώσεων στις δημόσιες επαγγελματικές σχολές.
-Υψηλή τεχνολογία
Παρά τα όσα λέγονται και ακούγονται η Siemens είναι εδώ και μετά το «κλείσιμο» του σκανδάλου με επαχθείς για την χώρα μας όρους, ο γερμανικός κολοσσός θέλει να ξαναμπεί γερά και μονοπωλιακά στο παιχνίδι, ξαναπουλώντας προϊόντα παντού. Από τους ΟΤΑ, μέχρι τα δημόσια νοσοκομεία.
Επειδή όπως έλεγε κι ο Mark Hanna, Αμερικανός πολιτικός (1837-1904): «Στην πολιτική, δύο πράγματα έχουν σημασία: το πρώτο είναι τα λεφτά και δεν μπορώ να θυμηθώ ποιο είναι το δεύτερο», γίνεται ξεκάθαρα αντιληπτό για ποιους λόγους οι Γερμανοί δημιουργούν συνθήκες ασφυξίας.
Το μόνο βέβαιον είναι ότι δεν κόπτονται για την δημοσιονομική σταθερότητα την οποία ευαγγελίζονται.
Τα λεφτά είναι πολλά και για αυτό το Βερολίνο πιέζει διακαώς για την υπογραφή ενός νέου δανείου κι ενός νέου μνημονίου το οποίο θα δένει για αρκετά χρόνια την πατρίδα μας χειροπόδαρα…
