Συνηθίζει το Stratfor ανά δεκαετία να αναλύει τα διεθνή γεγονότα, με σκοπό, έχοντας ως βάση τα συμπεράσματα, να προβαίνει σε προβλέψεις για το μέλλον της υφηλίου.
Πάντοτε όμως θα υπάρχει υπόνοια, αν πρόκειται για προβλέψεις, ή -λόγω του ότι θεωρείται «ίδρυμα» του αμερικανικού ΥΠΕΞ και των μυστικών υπηρεσιών- περισσότερο μας ενημερώνει για τις προθέσεις των προϊσταμένων του, εκφράζοντας τις επιθυμίες τους.
Πλην τούτου, παλαιότερες προβλέψεις του για τις ρωσοκινεζικές σχέσεις δεν επαληθεύτηκαν στην πράξη. Αφού έκανε λόγο για εμφυλίους πολέμους, ενώ δεν υπήρξαν παρά ορισμένες μικρής έκτασης ταραχές.
Εν πάση περιπτώσει, στην παρούσα αναφορά του -είτε την αποκαλέσει κάποιος πρόβλεψη, είτε επιθυμία να συμβούν γεγονότα όπως τα περιγράφει- βλέπει πτώση της Ενωμένης Ευρώπης και της Ρωσίας και χάος στη Μέση Ανατολή (αυτό δεν είναι πλέον πρόβλεψη, αλλά γεγονός).
Οι επόμενες προβλέψεις δεν προσθέτουν κάτι νέο στις γνώσεις μας: «Τα εθνικά σύνορα σε Μέση Ανατολή και Βόρειο Αφρική επίσης καταρρέουν. Η Τουρκία διαγκωνίζεται με το Ιράν για την επιρροή στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, ενώ η Κίνα από την άλλη γίνεται περισσότερο δικτατορική, αποδυναμώνεται οικονομικά και κοντράρεται με την Ιαπωνία για τον έλεγχο θαλασσίων οδών».
Ιδιαιτέρως για την Ενωμένη Ευρώπη, η «δεκαετής πρόγνωση» («Decade Forecast») του Stratfor κάνει λόγο για μεγαλύτερη αστάθεια, περιορισμούς και κατακερματισμό, αποδυνάμωση των κεντρικών κοινοτικών οργάνων και πιθανή κατάρρευση καθώς δεν υπάρχει «καμία κοινή πολιτική που να ικανοποιεί όλους τους Ευρωπαίους». Οι εθνικισμοί θα επιστρέψουν δριμύτεροι. Ο προστατευτισμός θα επιστρέψει κι αυτός στην οικονομία προετοιμάζοντας το έδαφος για περιορισμούς στις κινήσεις κεφαλαίων, ενώ περιορισμοί πρόκειται να επιβληθούν και στην ελεύθερη κυκλοφορία των ατόμων εντός Σένγκεν.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει η πρόβλεψη -ή μήπως, επιθυμία- για την Γερμανία η οποία θα είναι ο μεγαλύτερος χαμένος εξαιτίας των επερχόμενων αλλαγών, πράγμα που πρόκειται να την αποσταθεροποιήσει εσωτερικά-πολιτικά. Να σημειώσω, ότι εδώ και πολύ καιρό έχω γράψει πως η Γερμανία -ως χωροφύλακας των ισχυρών χρηματοπιστωτικών οίκων- λογικό φαίνεται να πέσει τελευταία, αλλά με «πάταγο».
Και τούτο διότι η οικονομία της είναι προσαρμοσμένη στις εξαγωγές προϊόντων που δεν είναι χρήσιμα στους Γερμανούς καταναλωτές. Ούτε αεροπλάνα θα αγοράσει ο Γερμανός πολίτης, αλλά ούτε αυτοκίνητα και άλλα γερμανικά αγαθά της σύγχρονης τεχνολογίας, επειδή ούτως ή άλλως είναι εφοδιασμένος με αυτά. Με την υπάρχουσα, συνεχιζόμενη και μεταδιδόμενη ύφεση, η γερμανική οικονομία θα έχει σύντομα πρόβλημα διάθεσης των προϊόντων της, ελλείψει αγοραστών.
Ως προς την Ρωσία προβλέπεται κι αυτή να καταρρεύσει (επηρεασμένη αρνητικά και από τις διακυμάνσεις των τιμών στην αγορά ενέργειας) χάνοντας μάλιστα εδάφη προς όφελος των γειτόνων της και των ΗΠΑ. Λευκορωσία και Ουκρανία θα μπουν στη σφαίρα επιρροής Πολωνίας, Ουγγαρίας και Ρουμανίας, η Δημοκρατία της Καρελίας θα ενταχθεί στη Φινλανδία και η ρωσική Άπω Ανατολή θα στραφεί προς Κίνα, Ιαπωνία και ΗΠΑ (αυτό το σενάριο φαίνεται πολύ φιλόδοξο για την αμερικανική πολιτική, υπάρχει όμως και ο ξενοδόχος).
Και για την Κίνα το μέλλον διαγράφεται δυσοίωνο, με τους αναλυτές του Stratfor (πρώην πράκτορες της CIA, κάποιοι από αυτούς) να προβλέπουν πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές προκλήσεις, αλλά και δικτατορικές τάσεις συνδυαζόμενες με μετριοπαθείς οικονομικούς στόχους.
Ποιοι θα είναι οι κερδισμένοι. Φυσικά οι ΗΠΑ, που θα συνεχίσουν να είναι «η μεγαλύτερη οικονομική, πολιτική και στρατιωτική δύναμη στον κόσμο». Αυτό λογικό φαίνεται, για την επόμενη δεκαετία τουλάχιστον. Έκπληξη όμως δημιουργεί η πρόβλεψη του Stratfort, ότι θα αναδυθούν δύο μεγάλες περιφερειακές δυνάμεις, η Τουρκία και η Πολωνία.
Η Τουρκία που, ως περιφερειακή δύναμη (με επιρροή και σε Βαλκάνια, Μαύρη Θάλασσα), πρόκειται να συνεργαστεί στενά με τις ΗΠΑ «για τον περιορισμό της Ρωσίας». Να σημειώσω πως υπάρχουν άλλες προβλέψεις από αμερικανικές «δεξαμενές σκέψης» που δεν προβλέπουν απλώς, αλλά θεωρούν βέβαιο τον διαμελισμό της Τουρκίας, η οποία θα ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο με τα άλλα διαμελιζόμενα κράτη της περιοχής.
Ο μεγαλύτερος όμως κερδισμένος, θα είναι η Πολωνία που θα εξελιχθεί σε κυρίαρχη δύναμη στη Βόρεια Ευρώπη. Είναι αναμενόμενο να επιθυμούν οι ΗΠΑ την ισχυροποίηση Πολωνίας και Τουρκίας, λόγω των προαιωνίων εχθρικών διαθέσεων των λαών τους προς την Ρωσία, της οποίας επιδιώκουν την εξασθένιση. Δεν γίνεται όμως καμιά «πρόβλεψη» για την περίπτωση που Κίνα και Ρωσία υποχρεωθούν εξ ανάγκης να συνενώσουν δυνάμεις για αντιμετώπιση του κοινού εχθρού.
