Μέσα σε λίγους μήνες η εξωτερική πολιτική μας ανέτρεψε καταστάσεις που παρέμεναν σταθερές: Από την απευθείας συζήτηση με τον Σκοπιανό ΥΠΕΞ και την de facto αναγνώριση του Κοσόβου στο «τετραμερές πεδίο» του Κυπριακού…
Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, η εξωτερική πολιτική μας ανέτρεψε καταστάσεις που παρέμεναν σταθερές, επειδή έτσι είχε κριθεί πως συμφέρει στην χώρα μας.
Μέσα σε λίγους μήνες συνέβησαν πολλά, τα οποία δεν μπορεί κάποιος να γνωρίζει πού πρέπει να αποδοθούν.
Έγινε απευθείας συζήτηση φερ’ ειπείν, του Έλληνα ΥΠΕΞ με τον ομόλογό του των Σκοπίων κ. Νίκολα Ποπόσκι, στο ζήτημα της ονομασίας, ενώ πάγια θέση μας είναι πως αυτό έχει ανατεθεί στον ειδικό απεσταλμένο του ΟΗΕ κ. Νίμιτς, ο οποίος το συζητά με τους διαπιστευμένους διπλωμάτες μας, ενίοτε δε και με υπουργούς, πάντα όμως κατά μόνας. Τι άλλαξε, ώστε μετά από 18 χρόνια που ισχύει η Ενδιάμεση Συμφωνία, να ανοίξουν απευθείας συζήτηση οι κυβερνήσεις μας;
Όπως και προχθές σημειώσαμε, η Ελλάδα με πέντε άλλες χώρες, αναγνωρίζει το Κοσσυφοπέδιο ως τμήμα της Σερβίας, έως ότου η ίδια η Σερβία αποδεχθεί την ύπαρξη κράτους «Κοσόβου». Πώς λοιπόν, συνομιλήσαμε με «πρωθυπουργό» και «υπουργό εξωτερικών» κράτους που δεν υπάρχει;
Πάγια επίσης τακτική μας επί δεκαετίες, είναι να μη παίρνουμε θέση εναντίον αραβικών κρατών, όχι μόνον επειδή τα αραβικά κράτη ψήφιζαν πάντα υπέρ των ελληνικών δικαίων στις δεκάδες συνελεύσεις του ΟΗΕ για το Κυπριακό, αλλά διότι η Ελλάδα έχει αδιατάρακτους δεσμούς φιλίας με τους λαούς της Μέσης Ανατολής, και δεν έχουμε κανέναν λόγο να τους διαταράξουμε.
Και όμως, ο προηγούμενος ΥΠΕΞ ζήτησε να εγκαταλείψει την εξουσία της Συρίας ο κ. Άσαντ, ο δε νυν τάχθηκε υπέρ της επαπειλούμενης στρατιωτικής επέμβασης των ΗΠΑ στην Συρία.
Ως προς την Αλβανία, «κατάπιαμε» την απροκάλυπτη βία κατά της ελληνικής κοινότητας στην Πρεμετή, την οποία έχουμε χρέος και δικαίωμα -βάσει των Συνθηκών- να προστατεύσουμε.
Τώρα δε, αποδεχθήκαμε πρόταση της Τουρκίας, την οποία επανειλημμένως θέτει στο τραπέζι των συζητήσεων η Άγκυρα, και πάντα αρνούμαστε. Να δεχθούμε δηλαδή τον εκπρόσωπο του «Κράτους της Βόρειας Κύπρου» και να συζητήσουμε μαζί του, όπως θα πράξουν και οι Τούρκοι με τον Ελληνοκύπριο εκπρόσωπο. Το Κυπριακό, επομένως, το απομακρύνουμε από το πλαίσιο του ΟΗΕ και το εντάσσουμε στο τετραμερές πεδίο.
Αυτή η απόφαση ελήφθη κατά την συνάντηση των αντιπροσωπειών Ελλάδας και Τουρκίας, με επικεφαλής τους κ.κ. Ευ. Βενιζέλο και Α. Νταβούτογλου, στο πλαίσιο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη (της συνάντησης προηγήθηκε 30λεπτη κατ’ ιδίαν συνομιλία των δύο υπουργών, το περιεχόμενο της οποίας δεν έπρεπε να πληροφορηθούν, ούτε οι στενοί συνεργάτες τους!).
Σε δήλωσή του μετά τη συνάντηση, ο κ. Βενιζέλος ανέφερε ότι μετέφερε στον συνομιλητή του την πρόταση του προέδρου της Κύπρου κ. Ν. Αναστασιάδη, να υπάρξει συνάντηση του κ. Νταβούτογλου με τον Ελληνοκύπριο διαπραγματευτή, και ανέφερε ό,τι σε μια τέτοια εξέλιξη θα συναντήσει και ο ίδιος τον Τουρκοκύπριο διαπραγματευτή. Πρόσθεσε δε: «Η συζήτηση που είχαμε με τον κ. Νταβούτογλου ήταν φιλική, συγκεκριμένη και αποδοτική».
Γιατί είναι απόλυτα ικανοποιημένοι οι Τούρκοι; Μεταφέρω μόνον δύο σειρές από δημοσίευμα του TRT, του τουρκικού κρατικού πρακτορείου ειδήσεων: «Η βούληση των δύο εγγυητριών χωρών είναι σημαντική από την άποψη να κερδίσουν ώθηση οι συνομιλίες στο Νησί και στην εικόνα της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» (Kuzey Kibris Turk Cumhuriyeti).
Πρώτον, οι Τούρκοι εμφανίζονται ακόμη ως «εγγυήτρια δύναμη», παρόλο που de facto η Συνθήκη της Ζυρίχης έγινε κουρελόχαρτο. Κι εμείς συμφωνούμε! Δεύτερον, θα δεχθούμε τον εκπρόσωπο, όχι της τουρκοκυπριακής κοινότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά τον εκπρόσωπο της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου, και αυτό, λέγουν οι Τούρκοι «ευνοεί την εικόνα της Βόρειας Κύπρου!
Το γεγονός, ότι αυτό αποτελεί και πρόθεση του Κυπρίου Προέδρου, ο οποίος δήλωσε: «… πρέπει και η Τουρκία να εμπλακεί στο διάλογο ως η δύναμη που ελέγχει στρατιωτικά το βόρειο τμήμα της Κύπρου», δεν σημαίνει ότι οφείλουμε να ακολουθούμε τις περίεργες τοποθετήσεις του κ. Αναστασιάδη, που δεν είναι και λίγες.
Φαίνεται πάντως, πως αυτά που ανακοινώθηκαν, έχουν αποφασισθεί από καιρό και οι πιέσεις των ισχυρών να τα αποδεχθούμε είναι μεγάλες, αφού οι συναντήσεις τοποθετούνται ήδη εντός του Οκτωβρίου, έχουν δε αναγγελθεί και τα ονόματα των διαπραγματευτών (εκ μέρους των Ελληνοκυπρίων ο πρέσβης κ. Ανδρέας Μαυρογιάννης και των Τουρκοκυπρίων ο κ. Οσμάν Ερτούγ θα επισκεφθούν την Άγκυρα και την Αθήνα αντιστοίχως).
Από πλευράς της Ν.Δ. αφήνεται να διαρρεύσει ότι ο πρωθυπουργός είναι σφόδρα ενοχλημένος με τις πρωτοβουλίες του κ. Βενιζέλου. Και γιατί δεν παίρνει μέτρα; Δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε η δεύτερη φορά που ακούμε το ίδιο.
Ο Μακεδών
