Γράφει ο Παπαδόπουλος Βασίλειος.
Ανοίγεις την τηλεόραση όλες οι εκπομπές μιλούν για την Χρυσή Αυγή, βάζεις ραδιόφωνο ακούς παντού για την Χρυσή Αυγή, μπαίνεις στο ίντερνετ όλοι ασχολούνται με την Χρυσή Αυγή, παίρνεις
εφημερίδα 25 άρθρα γύρω από την Χρυσή Αυγή, μιλάς με φίλους και η συζήτηση καταλήγει με το τι έκανε και τί έκλασε πάλι η Χρυσή Αυγή. ΑΜΑΝ με την Χρυσή κ@λο Αυγή τους. Τι σας κάνει εντύπωση με την Χρυσή Αυγή; Ποιά είναι η έκπληξη; Πόσο άλλο θα ασχολούμαστε με δαύτους; Τέτοια καμπάνια και τέτοιο προμοτάρισμα ούτε οι ίδιοι το είχαν φανταστεί. Ειλικρινά δεν σας καταλαβαίνω.
Λοιπόν, για να τελειώνουμε με αυτό το θέμα. Η Χρυσή Αυγή, αυτή η οργάνωση-κόμμα-φαινόμενο-μόρφωμα, όπως θέλετε πείτε το, δέν είναι τίποτα παραπάνω από το σπυρί του καρκίνου. Το σύμπτωμα μιάς σοβαρής αρρώστιας. Τα προειδοποιητικά συμπτώματα μιάς σοβαρής ασθένειας που πλήτει εσωτερικά έναν υγιή οργανισμό. Το φυσικό επακόλουθο της αρρωστημένης κατάστασης. Όσο υπάρχει αρρώστια, όσο ο οργανισμός έχει διαγνωσμένο καρκίνο που εξαπλώνεται, τόσο θα πληθαίνουν και τα σπυριά. Όσο πληθαίνουν τα σπυριά, τόσο μας υπενθυμίζουν ότι πασχουμε από καρκίνο.
Και ποιά είναι η λύση; Η λύση δεν έιναι να ασχολείται ο οργανισμός, εμείς δηλαδή με την αντιμετώπιση των σπυριών. Η λύση είναι ή να αντιμετωπίζουμε την αρρώστια αυτή καθ’αυτήν που προκαλεί και σπυριά και χίλιες άλλες μύριες παρενέργιες, κατευθείαν. Έτσι δέν κάνει ένας γιατρός; Και γιατί τότε όλοι ασχολούνται με την Χρυσή Αυγή; Θέλουμε ή δεν θέλουμε να θεραπευτούμε;
Έτσι θεραπεύεσαι. Δεν ασχολείεσαι καν με τα σπυριά, είναι χάσιμο χρόνου. Αντιμετωπίζεις κατευθείαν την ρίζα της αρρώστιας, τον καρκίνο τον ίδιο, ο οποίος δεν λέει να φύγει. Επαναλαμβάνω δεν ασχολείσαι και σπαταλάς καθόλου χρόνο με τα σπυριά, ασχολείσαι με την αρρώστια στα ίσια. Όσο υπάρχει αρρώστια, τόσο θα υπάρχουν και τα σπυριά της. Όσο βαθαίνει η αρρώστια, τόσο θα πληθαίνουν και αυτά. Όσο σπαταλάς χρόνο και φαιά ουσία για να αντιμετωπίσεις το αυξανόμενο πλήθος των σπυριών, τόσο η αρρώστια θα προχωράει. Και όσο ποιό επιθετικός γίνεται ο καρκίνος, τόσο ποιό επιθετικά θα γίνονται και τα σύμπτωματα του.
Δηλαδή, όσο υπάρχει κρίση τόσο θα υπάρχει και Χρυσή αυγή. Όσο βαθαίνει η κρίση, τόσο θα μεγαλώνει και η Χρυσή Αυγή. Όσο υπάρχει ΝΔ-Πασοκ-Συριζα-ΚΚΕ και κτλ που θα ακολουθούν μνημονιακές πολιτικές, τόσο θα υπάρχουν και αυτοί. Πάνε χέρι χέρι. Ο ένας εξυπηρετεί το άλλον. Όσο υπάρχει η μία πλευρά θα υπάρχει και η άλλη. Στην ουσία χρειάζονται ο ένας τον άλλο, όσο και να βρίζονται και επιτείθενται ο ένας τον άλλο, στις τηλεοράσεις. Η κυβέρνηση χρειάζεται την Χρυσή Αυγή σαν ανάχωμα, σαν μαξιλάρι, ώς αποπροσανατολισμό, για να ασχολείται ο κόσμος με την Χρυσή Αυγή και να λένε δές τι έκαναν πάλι και να μήν ασχολούμαστε βασικά με τους ίδιους και να κάνουν την δουλεία τους ποιό εύκολα και ανεμπόδιστα. Είναι ο αερόσακος τους. Επίσης, να λέει η κυβέρνηση κοιτάχτε αυτούς, αυτοί είναι εγκληματίες, αυτούς θέλετε; εμείς είμαστε η μοναδική λύση. Άν δεν υπήρχε η Χρυσή Αυγή, που θα εκτονονώταν ο κόσμος; πάνω τους φυσικά, στην κυβέρνηση και άντε αυτοί να εφαρμόσουν τις μνημονιακές τους πολιτικές. Είναι μέσο διάχυσης και απόσβεσης της αναμενόμενης αντίδρασης.
Από την άλλη η Χρυσή Αυγή χρειάζεται την κυβέρνηση για να βαθαίνει η κρίση, ώστε να μεγαλώνει το κίνημα της. Μέχρι και οι ίδιοι το παραδέχονται. Ότι δεν μπορεί να παρέχει η κυβέρνηση, θα το παρέχουν υποτίθεται αυτοί. Όσο ποιό πολλά δεν μπορεί να παρέχει το κράτος, τόσο περισσότερα θα μπορούν αυτοί. Όσο αυξάνεται η αντίδραση του κόσμου, τόσο θα απορροφούν αυτοί δυνάμεις.
Παρεμπιπτόντως, οι πραγματικοί Χρυσαυγίτες είναι η κυβέρνηση φυσικά έτσι; Η μάλλον είναι ακόμα χειρότεροι από τους κανονικούς. Η Χρυσή Αυγή τώρα τελευταία άρχισε να σκοτώνει κόσμο, η κυβέρνηση στέλνει μαζικά τον κόσμο στον θάνατο εδώ και πέντε χρόνια τώρα. Ο κόσμος αυτοκτονεί κατα συρροήν αλλά το πιστόλι ποιός τους το οδήγησε στον κρόταφο;
Άν η Χρυσή Αυγή είναι ο πιστολέρο της συνοικίας, τότε η κυβέρνηση είναι ο Don Corleone. Σεβασμός φυσικά εκεί. Η Χρυσή Αυγή στην πραγματικότητα σέβεται και θαυμάζει την κυβέρνηση. Γιατί η κυβέρνηση είναι το ίνδαλμα της, το πρότυπο της, ο στόχος της, η πηγή έμπνευσή της, το μέσον ενηλικίωσης της.
Λοιπόν, αρκετά με δαύτους, μπορώ να γράφω για ώρες, αλλά όπως είπα και πρίν, ακόμα και αυτό είναι λάθος. Δέν λέω τίποτα παραπάνω από το να εκφράζω όσο απλά γίνεται την κοινή λογική, που φαίνεται να έχει χαθεί τον τελευταίο καιρό.
Όπως εμφανίστηκαν έτσι θα εξαφανιστούν αυτοί, όσα ποσοστά και να παίρουν στις εκλογές. Μην κατηγορείται τον κόσμο που αντιδραστικά τους ψηφίζει. Δέν ψηφίζουν ουσιαστικά Χρυσή Αυγή, ψηφίζουν την ανυπαρξία του κράτους της Ελλάδας, ψηφίζουν για να βροντοφωνάξουν την ύπαρξη ένός μεγάλου μακροχρόνιου καρκίνου στα έγκατά μας. Μπορεί να το εκφράζουν με λάθος τρόπο μέν, αλλά έχουν δίκιο. Όπως και δίκιο έχουμε και οι υπόλοιποι που δέν τους ψηφίζουμε, αλλά και εμείς ασχολούμαστε συνέχεια με δαύτους καλή ώρα και δεν αντιμετωπίζουμε την πραγματική αιτία αυτής της κατάστασης και όλων των προβλημάτων μας. Όλοι δίκιο έχουμε αλλά όλοι λάθος διεκδικούμε το δίκιο μας. Η όλη κατάσταση είναι λανθάνουσα ούτως ή άλλως.
Άς αντιμετωπίσουμε ομόψυχα την αρρώστια λοιπόν. Η Ελλάδα πάσχει από επιθετικό καρκίνο, δεν υπάρχει χρόνος ή η πολυτέλεια για επιδέσμους που κρύβουν προσωρινά το πρόβλημα και μετά ξαναφουντώνει.
Όλοι μας και κάθε υγιές κύτταρο του οργανισμού πρέπει να έρθει face to face με κάθε καρκινικό κύτταρο. Θα πεινάσουμε, θα υποφέρουμε, αλλά τους φάμε λάχανο.
