Θα πρέπει επιτέλους η κυβέρνηση να δράσει σαν τις κυβερνήσεις Σαμαρά και Παπανδρέου και να στέλνει τα ΜΑΤ να σπάνε στο ξύλο όσους διαδηλώνουν και δεν επιτρέπουν σε εμάς τους υπόλοιπους να κάνουμε τις βόλτες μας.
Δεν είναι δυνατόν μερικές εκατοντάδες άνθρωποι να κλείνουν το κέντρο της Αθήνας και να παραλύουν μια πόλη που είναι γεμάτη τουρίστες, γιατί χαλάνε την εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό (σ.σ. αυτά δεν μας λένε τόσα χρόνια αυτοί που κόπτονται τώρα για το δικαίωμα των μεταλλωρύχων να ζουν σαν αρουραίοι μέσα σε τρύπες;)
Οι μεταλλωρύχοι έχουν στο πλευρό τους -εκτός από το αφεντικό τους- τα χρεοκοπημένα ΜΜΕ και τους γνωστούς παπαγάλους, οι οποίοι, αν βρεθούν ποτέ σε μεταλλωρυχείο, θα πάθουν ντουβρουτζά.
Στο πλευρό των μεταλλωρύχων είναι και ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος εγκατέλειψε την θέση του στα τηλεοπτικά στούντιο και κάνει εξωτερικά γυρίσματα, για να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του Μπόμπολα.
Δεν πρέπει να προκαλεί καμία εντύπωση που ο Άδωνις Γεωργιάδης βρέθηκε για πρώτη φορά στη ζωή του σε διαδήλωση εργαζομένων, αφού είναι γνωστό πως ο χρυσός μας φέρνει πιο κοντά.
Οι μεταλλωρύχοι διεκδικούν το δικαίωμά τους να πεθάνουν από καρκίνο και να σκορπίσουν τον καρκίνο -εκτός από τα δικά τους παιδιά- στους συνανθρώπους τους και στα παιδιά τους, αλλά οι συνάνθρωποί τους δεν θέλουν να βγάλουν τον καρκίνο γιατί είναι οπισθοδρομικοί και τριτοκοσμικοί Έλληνες, και θέλουν να ζουν πάνω από τις δυνατότητες που τους προσφέρει ο καρκίνος.
Επίσης, οι μεταλλωρύχοι ζητούν να σβηστούν τα χρέη του αφεντικού τους και των άλλων ιδιοκτητών ΜΜΕ, ενώ ζητούν να δοθούν και άλλα δάνεια στα ΜΜΕ γιατί τα 36 εκατομμύρια στην χρεοκοπημένη Καθημερινή δεν φτάνουν.
Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στα χρεοκοπημένα ΜΜΕ και στους σφουγγοκωλάριους που εργάζονται σε αυτά, γιατί, ενώ επί πέντε χρόνια έκαναν επίθεση σε όλες τις ομάδες εργαζομένων ή αποσιώπησαν όλες τις εργατικές διαδηλώσεις, καλύπτουν τώρα με όλες τους τις δυνάμεις την διαδήλωση των μεταλλωρύχων του Μπόμπολα.
(Με την ευκαιρία να θυμίσω πως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν να είναι ελεύθεροι. Θέλουν να είναι δούλοι. Και θέλουν πάντα κάποιον να τους λέει τι να κάνουν.)
