Κοινωνικής συνοχής, όπως πολύ εύστοχα χαρακτήρισε σε πρόσφατες δηλώσεις του ο Αναπληρωτής Υπουργός Δημόσιας Τάξεως Γιάννης Πανούσης. Το πρώτο κύμα μεταναστών – οικονομικοί μετανάστες κατά κάποιους αχρείους Έλληνες πολιτικούς – προήλθε από την πτώση των σοσιαλιστικών καθεστώτων της Ανατολικής Ευρώπης το 1989. Η Ελλάδα έγινε η γη της Επαγγελίας για εξαθλιωμένους ανθρώπους από Αλβανία, Βουλγαρία και Ρουμανία. Που όμως, μαζί με αυτούς εισήλθαν στην Πατρίδα μας και παραβατικά άτομα, που δημιούργησαν εγκληματικότητα άγνωστη για τα επίπεδα εκείνης της εποχής.
Στη συνέχεια, και κατά τη δεκαετία 2000-2010 η Ελλάδα κατακλύσθηκε από χιλιάδες λαθρομετανάστες προερχόμενους από χώρες εκτός ΕΕ. Αυτή η συσσώρευση τεράστιου πλήθους λαθρομεταναστών, δημιούργησε μια κατάσταση πρωτόγνωρη και ανησυχητική για τον γηγενή πληθυσμό. Η Ελλάδα χαρακτηρίσθηκε
από ευρωπαίους κύκλους ως η κύρια είσοδος παράνομης μετανάστευσης στην Ευρώπη. Και η Frontex– εύρημα της ΕΕ για τη δήθεν φύλαξη των βορείων συνόρων μας – καταγράφει πως 9 στους 10 μετανάστες που εισήλθαν παράνομα στην Ευρώπη, εισήλθαν από την Ελλάδα. Όπως επίσης, καταγράφεται πως πλέον το 7% του πληθυσμού μας, αποτελείται από λαθρομετανάστες κυρίως Μουσουλμάνους με άλλη θρησκευτική και πολιτιστική κουλτούρα, που δηλητηριάζουν καθημερινώς την συνοχή του Έθνους των Ελλήνων.
Και ενώ πολλοί θα πίστευαν πως η οικονομική κρίση που σπαράσσει την Πατρίδα μας και το λαό της την τελευταία πενταετία, θα μείωνε τον αριθμό των λαθρομεταναστών, επίσημα διεθνή στοιχεία αναφέρουν το ακριβώς αντίθετο. Και αυτό συμβαίνει γιατί, ουδέποτε καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν αντιμετώπισε το πρόβλημα στη ρίζα του. Ψηφίστηκαν διάφοροι Νόμοι του ποδαριού που αντί να μειώσουν το πρόβλημα το αύξησαν. Χαμηλοϋψείς πολιτικοί που δεν έβλεπαν πέρα από τη μύτη τους ή δεν ήξεραν να χωρίσουν δυο δεμάτια άχυρα. Πολιτικοί που ο κάθε ένας είχε διαφορετική αντίληψη και προσέγγιση του θέματος και πολιτικά κόμματα που το μείζον Εθνικό ζήτημα το επισκίαζαν οι πολιτικές τους έριδες και αντιπαραθέσεις.
Άλλωστε, ποιος μπορεί να ξεχάσει πως το 2011 επί Πρωθυπουργίας Γιώργου Παπανδρέου είχε αποφασισθεί σειρά μέτρων που αφορούσαν την υποτιθέμενη αναβάθμιση του κέντρου της Αθήνας. Και όπου ένα από αυτά τα μέτρα ήταν – τότε Υπουργός Προστασίας του Πολίτη ο Χρήστος Παπουτσής – πως όσοι εκ των λαθρομεταναστών θα ήθελαν οικιοθελώς να αποχωρήσουν από την χώρα μας, θα πριμοδοτούνταν με τα ναύλα τους και με ένα επίδομα 200 ευρώ. Επιπλέον όσοι θα ήθελαν να παραμείνουν, τους δινόταν ως κίνητρο παραμονής η δυνατότητα να προβούν στην ενοικίαση ακινήτων στο κέντρο της Αθήνας. Ή την αλήστου μνήμης πρώην Υφυπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Άννα Νταλάρα, και η οποία πέραν της ρήσης πως «δεν υπάρχουν λαθρομετανάστες, παρά μόνο, λαθραία τσιγάρα και αν υπάρχουν και αυτά», νομοθέτησε την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στους μετανάστες και την ένταξη όσων ήταν δυνατόν στην ελληνική κοινωνία.
Οσονούπω, όλες οι κυβερνήσεις από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα με την αλλόφρονα και νεοταξική πολιτική τους «άνοιξαν τα σύνορα» μετατρέποντας την Ελλάδα σε ξέφραγο αμπέλι και εισήλθαν στην χώρα χιλιάδες λαθρομετανάστες που έχουν ήδη μεταβάλει την δημογραφική σύνθεση της Πατρίδος μας. Αποδέχθηκαν το Εθνοκτόνο Δουβλίνο ΙΙ (Κανονισμός 343/2003 επί Σημίτη). Τη συνθήκη που θέσπισε η ΕΕ και η οποία καθορίζει πως οι μετανάστες που εισέρχονται στην Ελλάδα και ακολούθως μεταβαίνουν σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα για να ζητήσουν άσυλο, επιστρέφονται αμέσως πίσω στη χώρα εισόδου τους στην Ευρώπη. Δηλαδή την Ελλάδα. Εκτός και εάν ο μετανάστης ζητήσει άσυλο στην Ελλάδα για να μεταβεί στη συνέχεια σε χώρα της αρεσκείας του. Επειδή όμως, αυτοί οι πολιτικοί “εγκληματίες” που κυβερνούν μεταπολιτευτικά την Πατρίδα μας δεν φρόντισαν να διαθέτουν υπηρεσίες άμεσης απόδοσης ασύλου – σήμερα αγγίζει το εξάμηνο η διαδικασία – και ακολούθως διοχέτευσης αυτών σε άλλες χώρες της Ευρώπης, οι λαθρομετανάστες ικανοποιούνται με την παραμονή τους στη χώρα μας.
Ωστόσο, αυτά τα πολιτικά ανδράποδα (άβουλοι-δουλοπρεπείς) δεν εκμεταλλεύτηκαν ούτε την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στις 21 Δεκεμβρίου 2011, όταν αυτό αποφάνθηκε ότι κινδυνεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα των μεταναστών που επιστρέφουν στην Ελλάδα μέσω της τήρησης του Κανονισμού. Μια απόφαση που θα μπορούσε να ανατρέψει τον Κανονισμό Δουβλίνο ΙΙ.
Έτσι σήμερα, στο Εθνικό ζήτημα της παράνομης μετανάστευσης που μαστίζει την Κοινωνία μας επί δεκαετίες, έρχεται να προστεθεί και το κύμα προσφύγων προερχομένων από την Συρία που καθημερινώς έχει αυξητική τάση. Οι περισσότεροι εξ αυτών έρχονται από την Τουρκία, τη χώρα που έχει βάλει σκοπό να εξισλαμίσει την Ελλάδα. Και οι δικοί μας πολιτικοί, κυρίως εκείνοι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που συσσώρευσαν όλα αυτά τα προβλήματα στην ελληνική κοινωνία, κατηγορούν την τριών μηνών νέα κυβέρνηση πως δεν κάνει τίποτα.
Μια νέα κυβέρνηση που έχει μέλη της το 3-4% των ακραίων λαθρολάγνων συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ, όπως η Αναπληρώτρια Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Τασία Χριστοδουλοπούλου και ο Υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης Νίκος Βούτσης. Όμως, τη νέα κυβέρνηση την ψήφισε το 41,09% (ΣΥΡΙΖΑ 36,34% – ΑΝΕΛ 4,75) και την στηρίζει άνω του 65% του ελληνικού λαού. Που εναποθέτει τις ελπίδες του στην επίλυση των δυο Εθνικών θεμάτων που ταλανίζουν την Πατρίδα. Την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσεως και την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης. Δυο κύρια ζητήματα και για την μη αντιμετώπιση των οποίων καταψηφίσθηκαν οι προηγούμενοι ολετήρες του Έθνους Σαμαράς και Βενιζέλος.
Σε διαφορετική περίπτωση ο Πρωθυπουργός οφείλει να ζητήσει όπως προβλέπει το Σύνταγμα των Ελλήνων, δημοψήφισμα για το θέμα της λαθρομετανάστευσης. Ένα αίτημα που από 22/7/2011 διατύπωνε το κόμμα της “Ελλήνων Πολιτεία” στον τότε Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, στον Πρόεδρο της Βουλής Φίλιππο Πετσάλνικο και στον Πρόεδρο της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά!!!
