επικοινωνιακά η Ελληνικός Χρυσός. Ειδικά κάτι αποφάσεις για κάτι παλιές και ξεχασμένες προσφυγές για τις οποίες πλέον ουδείς περίμενε απόφαση…
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να ξεκαθαριστεί σχετικά με αυτή την απόφαση είναι ότι δεν έχει καμμία σχέση με την προ διμήνου Ανάκληση της θεώρησης της Αρχιτεκτονικής και Μηχανολογικής Μελέτης του εργοστασίου στις Σκουριές Χαλκιδικής από το νέο Υπουργό ΠΑΠΕΝ Παναγιώτη Λαφαζάνη. Έχει όμως σχέση με τη γενικότερη αδυναμία της εταιρείας να αποκτήσει άδεια δόμησης του εργοστασίου και, αντίθετα με ότι κατά κόρον γράφεται από χθες, ούτε αυτή η απόφαση τους λύνει το πρόβλημα.
Η 1449/2015 απόφαση του Ε” Τμήματος ακυρώνει την από 9.7.2013 απόφαση της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού Κεντρικής Μακεδονίας (της αποκεντρωμένης διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης) με την οποία απορρίπτεται το αίτημα της Ελληνικός Χρυσός για τη χορήγηση παρεκκλίσεων για την ανέγερση του εργοστασίου εμπλουτισμού στις Σκουριές.
Στην από 8.12.2014 ΑΙΤΗΣΗ-ΑΝΑΦΟΡΑ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ του «Παρατηρητηρίου» σχετικά με την «έγκριση δόμησης» του εργοστασίου στις Σκουριές αναλύεται λεπτομερώς και το θέμα στο οποίο αναφέρεται η απόφαση 1449/2015. Συγκεκριμένα:
Για την έκδοση της Άδειας Δόμησης του εργοστασίου έπρεπε προηγουμένως να εκδοθεί Έγκριση Δόμησης. Για την Έγκριση Δόμησης έπρεπε: α) να τηρούνται οι όροι αρτιότητας του γηπέδου, β) το γήπεδο να είναι κατά 100% ιδιοκτησία της Ελληνικός Χρυσός και να έχει πιστοποιητικό μεταγραφής στο οικείο υποθηκοφυλακείο και γ) να τηρούνται «οι όροι και περιορισμοί δόμησης κατά τον κανόνα ή κατά παρέκκλιση». Αρμόδια αρχή για την έκδοση Έγκρισης Δόμησης ήταν μέχρι τη δημοσίευση του νόμου 4280/2014 στο ΦΕΚ 159 Α’/8.8.2014 το Γραφείο Πολεοδομίας Αρναίας.
Η Πολεοδομία αρνήθηκε τη χορήγηση της Έγκρισης Δόμησης επειδή το γήπεδο δεν ήταν κατά 100% ιδιοκτησία μεταγεγραμμένη της εταιρείας και επειδή απαιτείτο έγκριση τεράστιων παρεκκλίσεων (ποσοστού κάλυψης από το επιτρεπόμενο κατά τον κατόνα 30% στο 80%, ύψους από τα 11 μ. στα 38, αριθμού ορόφων από τους τρείς στους έξι και επεμβάσεων επί του φυσικού εδάφους από το 2,5 μ. στα 40 μ!)
Στη συνέχεια υπεβλήθη από την Ελληνικός Χρυσός αίτηση προς τη ΔΙ.ΠΕ.ΧΩ.Σ. Κεντρικής Μακεδονίας για την έκδοση των προαναφερθέντων τεράστιων παρεκκλίσεων, χωρίς να έχει τακτοποιηθεί προηγουμένως και το ιδιοκτησιακό καθεστώς του γηπέδου ανέγερσης του εργοστασίου. Όπως ήταν απολύτως αιτιολογημένο, με την από 9.7.2013 απόφασή της, η ΔΙ.ΠΕ.ΧΩ.Σ. απέρριψε το αίτημα.
Κατόπιν η εταιρεία προσέφυγε στο αρμόδιο ΥΠΕΚΑ (σήμερα ΥΠΑΠΕΝ). Το Υπουργείο δεν είχε δυνατότητα κατά την υπάρχουσα νομοθεσία για την εκτός σχεδίου δόμηση (Π.Δ. 24-5-1985) και κατά το άρθρο 161 του ν.δ. 210/1973 (Μεταλλευτικός Κώδικας) να εγκρίνει τις τερατώδεις παρεκκλίσεις ούτε φυσικά να λύσει το θέμα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του γηπέδου.
Όταν ο νόμος δε βολεύει την Ελληνικός Χρυσός, τόσο το χειρότερο για το νόμο. Η προηγούμενη κυβέρνηση έφτιαξε μια φωτογραφική διάταξη για την εξυπηρέτηση της Ελληνικός Χρυσός την οποία ενέταξε στο νόμο 4280/2014. Σύμφωνα με αυτήν, τροποποιείται το άρθρο 161 του Μεταλλευτικού Κώδικα κατά το οποίο: «Η έγκριση της τεχνικής μελέτης ή και η χορήγηση της άδειας εγκατάστασης αποτελεί και έγκριση δομησης. Η ως άνω έγκριση δόμησης δύναται να χορηγείται και κατά παρέκκλιση του Οικοδομικού Κανονισμού ύστερα από έγκριση της αρμόδιας υπηρεσίας (της Δ/σης Μεταλλευτικών, Ενεργειακών και Βιομηχανικών Ορυκτών)».
Έτσι όλες οι αρμοδιότητες για θέματα αρχιτεκτονικά, στατικά, όρων δόμησης και παρεκκλίσεων, αφαιρέθηκαν από τις αρμόδιες πολεοδομικές αρχές και τη ΔΙ.ΠΕ.ΧΩ.Σ. και μεταφέρθηκαν στην υπηρεσία μεταλλείων, τη ΔΙΜΕΒΟ/ΥΠΑΠΕΝ, η οποία έτσι μετατράπηκε σε μια Υπερ-Πολεοδομική Αρχή, με απόλυτα και ανεξέλεγκτα δικαιώματα χορήγησης οποιωνδήποτε παρεκκλίσεων και εγκρίσεων δόμησης.
Τώρα έρχεται το ΣτΕ και με την 1499/2015 λέει ουσιαστικά ότι η ΔΙ.ΠΕ.ΧΩ.Σ. έπρεπε να είχε εγκρίνει την παρέκκλιση, παραβλέποντας το γεγονός ότι με νεότερη νομοθεσία της αφαιρέθηκε αυτή η αρμοδιότητα! Βεβαιώνει δε ότι «για την ανέγερση εγκαταστάσεων μέσα στην μεταλλευτική παραχώρηση ισχύει αποκλειστικά η σχετική διάταξη του Μεταλλευτικού Κώδικα (άρθρο 161 παράγραφος 2)», σύμφωνα με την οποία, όπως σήμερα ισχύει, οι αρμοδιότητες αυτές ανήκουν πλέον στη ΔΙΜΕΒΟ και όχι στη ΔΙΠΕΧΩΣ!
Τελικά για ποιο λόγο βγήκε αυτή η απόφαση χθες; Το ΣτΕ μας λέει ότι θα πρέπει να αλλάξει ξανά ο νόμος για να δοθεί η αρμοδιότητα πίσω στη ΔΙΠΕΧΩΣ; Μήπως η προηγούμενη κυβέρνηση και το ΣτΕ τα έχουν κάνει θάλασσα στην προσπάθειά τους να εξυπηρετήσουν την Ελληνικός Χρυσός;
Ο τραγέλαφος λοιπόν συνεχίζεται. Μετά τη δημοσίευση του Ν. 4280/8.8.2014 η αρμόδια υπηρεσία του ΥΠΕΚΑ έσπευσε να βαφτίσει ως έγκριση δόμησης την έγκριση εγκατάστασης ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού που η ίδια είχε εκδώσει στις 20.4.2013. Αλλά ούτε και έτσι κατάφεραν να νοιμοποιήσουν τη δόμηση του εργοστασίου γιατί η έγκριση αυτή δεν είχε εκδοθεί με παρεκκλίσεις εγκεκριμένες, αλλά με μια απλή υπεύθυνη δήλωση μηχανικού ότι «έχουν τηρηθεί οι όροι και οι περιορισμοί δόμησης της περιοχής του έργου». Όμως η βεβαίωση αυτή είναι ψευδήςδιότι ουδέποτε η αρμόδια Πολεοδομία εξέδωσε όρους δόμησης της περιοχής του έργου και θα έπρεπε ο συγκεκριμένος μηχανικός να έχει διωχθεί ποινικά.
Η επίδικη λοιπόν απόφαση του ΣτΕ δεν δίνει κανένα «πράσινο φως» για τη δόμηση του εργοστασίου, ούτε ακυρώνει την από 26.2.2015 ανάκληση έγκρισης δόμησης του ΥΠΑΠΕΝ. Το γεγονός είναι ότι ούτε το θέμα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του γηπέδου, ούτε τα άλλα τεράστια προβλήματα που επισημαίνονται στην από 8.12.2014 ΑΙΤΗΣΗ-ΑΝΑΦΟΡΑ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ μας, έχουν επιλυθεί. Φαίνεται ότι η καταγγελία αυτή έχει παραπέσει κάπου στα συρτάρια του ΥΠΑΠΕΝ, όπως και οι καταγγελίες για το flash smelting και για τα υπόλοιπα «έργα» της Ελληνικός Χρυσός στην περιοχή…
