Η αλήθεια δεν είναι μεμερισμένη ,άλλα υπάρχει στο σύνολό της.
Δεν μπορείς να αρνείσαι μία θεμελιώδη αλήθεια της πίστης όπως είναι ο Ορθόδοξος Γάμος, να προχωράς στο μεγαλύτερο κεφάλαιο της ζωής σου αρνούμενος την παρουσία του θεανθρώπου Ι.Χριστού μέσα σε αυτήν και από την άλλη να θέλεις να γίνεσαι ο εγγυητής αυτής της πίστης, ως ανάδοχος, την οποία επιλεκτικά απορρίπτεις, πόσο μάλλον να κοινωνάς και να συμμετέχεις στα υπόλοιπα Ι.Μυστήρια της Εκκλησίας μας (μέχρι ότου απορρίψεις στο μέλλον και αυτά, όταν βγούν προσεχώς πολιτικά ευχέλαια, ή οι πολιτικές εξομολογήσεις…)
Έτσι σωστά πράττοντες πολλοί Ιερείς απαγορεύουν με λύπη τους έχοντας διαπράξει πολιτικό Γάμο, ό οποίος αποτελεί νομιμοποίηση της ακύρωσης Του Χριστού, να γίνονται ανάδοχοι ή να κοινωνoύν.
Τα ζήτημα όμως είναι αν επιτρέπεται και αυτός ο επίσημα τελεσιουργών την πράξη της Του Χριστού αρνήσεως, ο Δήμαρχος ή ο Αντιδήμαρχος να συμμετέχει στα μυστήρια της Εκκλησίας.
Δυστυχώς ενώ η Εκκλησία είναι απαγορευτική στα παιδιά που τελούν τον πολιτικό γάμο , (πιστεύω από άγνοια και επιπολαιότητα οι περισσότεροι) την ίδια στιγμή όμως στους αξιότιμους Δημάρχους είναι αγκαλίτσες και φιλάκια , πρωτοκαθεδρίες εις την Θείαν Λειτουργίαν και τα λοιπά γλειψίματα και οι μαλαγανιές…
Ύστερα λοιπόν από όλα αυτά είμαστε ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί έντιμοι με τον εαυτό μας και με το Ευαγγέλιο;
