Αλλάξτε τρόπο υπολογισμού του ελληνικού χρέους!
… διάσημος επενδυτής Paul B. Kazarian, ιδρυτής και επικεφαλής της επενδυτικής εταιρίας Japonica Partners.
Στο πλαίσιο συνεδρίου στο Μόναχο, ο Kazarian επισημαίνει ότι με την εφαρμογή του διεθνούς λογιστικού προτύπου για δημόσιους οργανισμούς και επιχειρήσεις IPSAS/IFRS – οι οποίες όμως δεν εφαρμόζονται, σύμφωνα με τη Συνθήκη του Maastricht- το ελληνικό χρέος το 2013 δεν ήταν 319 δις Ευρώ (175% του ΑΕΠ) αλλά μόλις 33 δις (18% του ΑΕΠ).
Το πρόβλημα κατά τον Kazarian είναι ότι, σύμφωνα με τα κριτήρια του Maastricht κάτι λογίζεται ως χρέος ακόμα και όταν δεν πρόκειται να αποπληρωθεί ποτέ. Επιπλέον, το 2013 η ελληνική κυβέρνηση διέθετε 91 δις Ευρώ σε χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία, τα οποία πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά τον υπολογισμό του καθαρού χρέους της χώρας, ενώ έχει να πληρώσει για τα δάνεια της χώρας το πολύ μικρό επιτόκιο του 0,6%.
Για να αντιληφθεί κανείς το πλεονέκτημα της Ελλάδας, θα πρέπει να το συγκρίνει με το μέσο όρο του χρέους της Ιρλανδίας, της Ισπανίας, της Ιταλίας και της Πορτογαλίας, που, ακόμα και με τη μέθοδο του Kazarian, προσεγγίζει κατά μ.ο. το 80%. [Christian Beermann/SZ].
Στο Focus online δημοσιεύεται ρεπορτάζ με τίτλο «Τόσο λίγα θα έπρεπε να πληρώσει κάθε Γερμανός για να σώσει τους Έλληνες» [So wenig müsste jeder Deutsche nur zahlen, um die Griechen zu retten]: Καθαρά βάσει υπολογισμών, θα ήταν πολύ εύκολο να σωθούν οι Έλληνες: κάθε Γερμανός να έπρεπε να δώσει 4000 ευρώ, κάτι περισσότερο από τον μέσο μηνιαίο ακαθάριστο μισθό στη Γερμανία, καθώς το συνολικό χρέος της Ελλάδας ανέρχεται στα 318 δις. Εάν πάλι θεωρητικά οι Έλληνες έπρεπε να πληρώσουν τα χρέη της Γερμανίας: αυτά είναι μεν κατά ποσοστό 78% λιγότερα από αυτά της Ελλάδας, σε απόλυτο αριθμό όμως αγγίζουν τα 2,2 τρις.
«Ώρα για νομισματική ομαλοποίηση» (Zeit für eine geldpolitische Normalisierung). Ο Michael Heise, επικεφαλής οικονομολόγος της Allianz, τονίζει ότι η χαμηλή τιμή του πετρελαίου και η υποτίμηση του Ευρώ δίνουν ώθηση στην οικονομία της Ευρωζώνης, με εξαίρεση την πορεία της Ελλάδας.
Από τον Ιανουάριο οι τιμές του καταναλωτή αυξάνονται με ρυθμό 2,5%, ενώ και στις χρηματαγορές η κατάσταση έχει ομαλοποιηθεί. Ήρθε η ώρα η ΕΚΤ να κηρύξει το τέλος της αντισυμβατικής της πολιτικής καταπολέμησης του αποπληθωρισμού. Θα πρέπει το πρόγραμμα επαναγοράς κρατικών ομολόγων να συσχετιστεί με το ύψος του πληθωρισμού: αν αρχίσει να διαμορφώνεται πάνω από το 1,5%, θα πρέπει να σταματήσει εντελώς το πρόγραμμα.
Έτσι, οι χρηματαγορές θα είναι βέβαιες ότι το πρόγραμμα δεν θα τελειώσει πρόωρα, ούτε όμως θα συνεχιστεί παραπάνω από όσο χρειάζεται. Ήδη αναμένεται ότι οι αυξήσεις των τιμών θα φτάσουν στο επιθυμητό επίπεδο από το μέσο της χρονιάς και μετά. [SZ].
