Σε τρεις ψευδείς αναφορές στηρίζεται η πίεση του ΔΝΤ για μείωση των συντάξεων, όπως σαφώς αναγράφεται σε κείμενο του ΔΝΤ που προσυπογράφει ο Πολ Τόμσεν.
Όπως αναφέρει σχετικό ρεπορτάζ της Εφημερίδας των Συντακτών οι υπηρεσιακοί συνομιλητές της Τρόικας έδιναν ψεύτικα στοιχεία στα τεχνικά κλιμάκια παρουσιάζοντας τους Έλληνες συνταξιούχους ως υψηλά αμειβόμενους με αποτέλεσμα οι δανειστές να επιμένουν στη «σφαγή» των συντάξεων.
Λαμβάνει έτσι διαστάσεις εξαπάτησης η θεώρηση των δανειστών μας για το θέμα του ασφαλιστικού, με το ΔΝΤ αυτή τη φορά να δείχνει ότι έχει στρεβλά στοιχεία που καταδεικνύουν ότι δήθεν η Ελλάδα «σκορπά» χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό για τη διάσωση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης…
Ούτε λίγο ούτε πολύ από τη θεώρηση του ΔΝΤ που αποκαλύπτει σήμερα η «Εφ.Συν.» προκύπτει εναργώς πώς χρησιμοποιήθηκαν οι αριθμοί από τους Έλληνες υπουργούς των μνημονιακών κυβερνήσεων προκειμένου να πείσουν τους τεχνοκράτες της τρόικας ότι το μόνο πρόβλημα είναι οι μισθοί και οι συντάξεις και έτσι να στρέψουν τις αποφάσεις στην κατεύθυνση της μείωσής τους.
Όπως αποκαλύπτει σήμερα η εφημερίδα, οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ ζητούν μειώσεις στις συντάξεις (ακόμη και της κατώτατης των 486 ευρώ!) στηριζόμενοι σε τρεις ψευδείς παραδοχές που δεν μπορεί παρά να τους έχουν μεταφέρει βέβαια συγκεκριμένοι Έλληνες υπουργοί οι οποίοι χειρίζονταν τις διαπραγματεύσεις για το ασφαλιστικό.
Αναλυτικότερα οι ψευδείς παραδοχές όπου στηρίζεται το ΔΝΤ για να ζητά επιτακτικά τη μείωση των συντάξεων είναι οι εξής:
-Πολύ υψηλές συνταξιοδοτικές δαπάνες. Σε επίπεδο αριθμών οι Έλληνες μνημονιακοί διαπραγματευτές έχουν πείσει τους δανειστές μας ότι η Ελλάδα για την κάλυψη του ελλείμματος των συντάξεων χορηγεί μέσω του κρατικού προϋπολογισμού το 9% του ΑΕΠ της, ενώ η Γερμανία δίνει μόλις το 3% του ΑΕΠ.
Το αληθές είναι ότι στην Ελλάδα του περίπου 40% της ανασφάλιστης εργασίας, δίδεται για κάλυψη ελλειμμάτων το 4,45% του ΑΕΠ, όταν στη Γερμανία για την κάλυψη των ελλειμμάτων του συνταξιοδοτικού συστήματος δίδεται το 3%. Αυτό σημαίνει ότι η διαφορά της Γερμανίας (του περίπου 2% της ανασφάλιστης εργασίας) και της Ελλάδας βρίσκεται στο 1,45%. Επίσης συνολικά η Ελλάδα πράγματι δαπανά περί το 9% του ΑΕΠ για συνταξιοδοτικές δαπάνες, ωστόσο το 4,55% αποτελεί τη θεσμοθετημένη (άρθρο 22 Ν. 2084/1992 και άρθρο 4 Ν. 3029/2002) τριμερή χρηματοδότηση. Ωστόσο και η Γερμανία χορηγεί το 6,9% του κρατικού προϋπολογισμού προς το συνταξιοδοτικό της σύστημα.
-Το ΔΝΤ χαρακτηρίζει το ελληνικό συνταξιοδοτικό σύστημα γενναιόδωρο διότι η πραγματική ηλικία και η περίοδος συνταξιοδότησης είναι χαμηλές, ενώ οι συνταξιούχοι λαμβάνουν σύνταξη για μεγαλύτερο διάστημα και η ελάχιστη σύνταξη είναι υψηλή.
Και αυτός ο ισχυρισμός είναι αναληθής αφού στην Ελλάδα η ηλικία συνταξιοδότησης για τους άνδρες είναι τα 63 έτη και για τις γυναίκες τα 59 όταν στην Γερμανία για τους άνδρες είναι τα 63 έτη και για τις γυναίκες το 61 έτος.
-Οι μηνιαίες συντάξεις στην Ελλάδα είναι παρόμοιες με τη Γερμανία.
Μέγα ψεύδος αφού στην Ελλάδα με 35 χρόνια εργασίας, στο 67 έτος η σύνταξη αναλογεί σε 1 και ¼ των καταβαλλόμενων εισφορών και όχι στα 2 και ¾ όπως ψευδώς κάποιοι έλεγαν στον Τόμσεν.
Με αυτά τα ψευδή στοιχεία οι Έλληνες διαπραγματευτές των μνημονιακών κυβερνήσεων οδήγησαν την τρόικα και τους θεσμούς να θέλουν να πετσοκόψουν τις ήδη πενιχρές συντάξεις της Ελλάδας.
Καλό θα ήταν τόσο ο κ. Τόμσεν, όσο και οι δανειστές να μας πουν ποιοι «Έλληνες» υπουργοί ή παράγοντες τους «προμήθευαν» με αυτά τα στοιχεία και τι ακριβώς ήθελαν να καλύψουν όλοι αυτοί που έβαλαν στην πυρά μισθωτούς και συνταξιούχους.
