Η Μαρία Ρεπούση είναι άθεη και διεθνίστρια. Δε φοβάται να εκφράσει (εντός και εκτός Βουλής) τις απόψεις της για το μάθημα των θρησκευτικών, τη γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, τη συγχρονη Ελληνική ιστορία ακόμη και την χρησιμότητα του μαθήματος των
Αρχαίων Ελληνικών…
του ΚΩΣΤΑ ΠΙΚΡΑΜΕΝΟΥ
Της αναγνωρίζω το θάρρος της γνώμης και την έλλειψη πολιτικάντικου καιροσκοπισμού. Μακάρι όλοι οι Βουλευτές να είχαν το πολιτικό θάρρος της Ρεπούση. Αλλωστε η ίδια εκλέχτηκε τυχαία με λιγότερες από 2 χιλ ψήφους στη Βουλή των Ελλήνων και δεν έχει να χάσει τίποτε… Η Μαρία Ρεπούση τάσσεται υπέρ της κοσμικότητας του Κράτους. Ενός Κράτους δηλαδή το οποίο δεν αναγνωρίζει επίσημα καμία Θρησκεία. Ενός Κράτους χωρίς Δόγμα, χωρίς κρατικό κλήρο, χωρίς θρησκευτικά σύμβολα, χωρίς…
Μάθημα Θρησκευτικών, χωρίς χριστιανικές εικόνες στις Δημόσιες Υπηρεσίες, στο Στρατό και στα Νοσοκομεία. Χωρίς την εικόνα του Ιησού Χριστού και το Ευαγγελιο στις δικαστικές αίθουσες.
Η Μαρία Ρεπούση ως καθηγήτρια Γαλλικών με σπουδές στη Γαλλία έχει επηρεαστεί και υιοθετήσει το Γαλλικό πρότυπο κοσμικότητας του Κράτους. Πρόκειται για την πλέον αντι-εκκλησιαστική εκδοχή διαχωρισμού Κράτους – Εκκλησίας σε σύγκριση με το Αμερικανικό και εν γένει Αγγλοσαξωνικό πρότυπο. Να θυμήσουμε ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ ορκίζεται στη Βίβλο πριν την ανάληψη των καθηκόντων του.
Η αποδοχή της αρχής της Κοσμικότητας δεν σημαίνει κατ’ανάγκην ότι κάποιος είναι άθεος. Σήμερα η πλειονότητα των Καθολικών της Γαλλίας αποδέχεται και υποστηρίζει το διαχωρισμό Κράτους – Εκκλησίας όπως και η πλειονότητα των Μουσουλμάνων της ίδιας χώρας.
Η αρχή της Κοσμικότητας αποτελεί την πλέον προβεβλημένη αξία του Διεθνούς Τεκτονισμού (Μασονίας). Οι Έλληνες Μασόνοι (είτε φιλελεύθεροι είτε μαρξιστές) ασπάζονται την εν λόγω αρχή ως προυπόθεση γα την «χειραφέτηση» του ατόμου και εν γένει της κοινωνίας.
Αυτός είναι και ο λόγος που η φιλελεύθερη Δεξια (Μπακογιάννη – Μάνος – Ανδριανόπουλος) και διανόηση (Νικος Δήμου – Βερέμης – Λιακος) υποστηρίζουν (ανοιχτά ή μη) τις απόψεις της Ρεπούση. Όσον αφορά τη μαρξιστική Αριστερά (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ), τη σοσιαλδημοκρατία (ΠΑΣΟΚ, Σημιτικοί, Διαμαντοπούλου, ΓΑΠ) και την αριστερή διανόηση (σε ΑΕΙ/ΤΕΙ), η αρχή της Κοσμικότητας είναι εκ των ων ουκ ανευ του ιδεολογικού τους οπλοστασίου.
Επομένως μεγάλο τμημα της πολιτικής και πνευματικής ελίτ του τόπου προσυπογράφει τα όσα πρεσβεύει η Ρεπούση. Ενδιαφέρον θα είχε μια δημοσκόπηση προκειμένου να καταγραφεί η άποψη της Κοινωνίας σχετικά με το διαχωρισμό Κράτους – Εκκλησίας.
Την ίδια στιγμή η Μαρία Ρεπουση είναι μαρξίστρια-διεθνίστρια. Οργανώθηκε στο Ρήγα Φεραίο και ήταν μέλος της Επιτροπής Πόλης του ΡΦ Πειραιά. Στη συνέχεια πέρασε στο ΚΚΕ εσωτερικού όπου και διατέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής. Παρέμεινε στη συνέχεια ανένταχτη αριστερή μέχρι τη δημιουργία της ΔΗΜΑΡ. Σήμερα είναι μέλος της Κεντρικής και της Εκτελεστικής Επιτροπής της Δημοκρατικής Αριστεράς, Υπεύθυνη του Τομέα Παιδείας και Έρευνας και Βουλευτής της ΔΗΜΑΡ.
Οι μαρξιστικές της πεποιθήσεις έχουν κυριαρχήσει στην «ερμηνεία» ιστορικών γεγονότων ανευ αμφισβήτησης. Συγκεκριμένα:
Ο …συνωστισμός στη Σμύρνη
Η Μαρία Ρεπούση έγινε γνωστή στο Πανελλήνιο για την ακόλουθη φράση στο συγγραφικό της έργο «Ιστορία ΣΤ’ Δημοτικού»: “Στις 27 Αυγούστου 1922 ο τουρκικός στρατός μπαίνει στη Σμύρνη. Χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι προσπαθώντας να μπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα…”.
Η …αποχώρηση από τη Βουλή
Παραμονή της θλιβερής επετείου της Ποντιακής Γενοκτονίας ( Ι9 Μαΐου), ο προεδρεύων της Ολομέλειας Βύρων Πολύδωρας ζήτησε από τους συναδέλφους του, να σηκωθούν από τις θέσεις τους και να τηρήσουν ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Όπως μαρτυρούν τα τηλεοπτικά πλάνα, η βουλευτής της ΔΗΜ.ΑΡ. κυρία Ρεπούση φρόντισε να αποχωρήσει διακριτικά από την αίθουσα αν και μέχρι εκείνη τη στιγμή καθόταν στα έδρανα του κόμματος της. Προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, μετά τις αντιδράσεις και τα ποικίλα σχόλια στα social media η ΔΗΜ.ΑΡ, απέδωσε την απουσία της κυρίας Ρεπούση σε «καθαρά πρακτικούς λόγους».
Τα Τουρκο-συνέδρια…Ιστορίας
Παραμονές των εκλογών της 17ης Ιουνίου 2012, η Μαρία Ρεπούση, με την ιδιότητα της αναπληρώτριας καθηγήτριας Ιστορίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, είχε προσκληθεί στην Τραπεζούντα για να λάβει μέρος στο 2ο Διεθνές Επιστημονικό Συμπόσιο για τη Διδασκαλία στην Εκπαίδευση, το οποίο διοργανώνει το Πανεπιστήμιο της Μαύρης Θάλασσας. Η ίδια συμμετείχε στο 1ο Διεθνές Συμπόσιο, που πραγματοποιήθηκε με το ίδιο ακριβώς θέμα στο Ερζερούμ της Ν.Α Τουρκίας (2010) όπου εκτός από προσκεκλημένη και κεντρική ομιλήτρια ήταν και μέλος του «επιστημονικού συμβουλίου» της διοργάνωσης.
Παρεμβάσεις στη Βουλή
Η Βουλευτής της ΔΗΜΑΡ κυρία Μαρία Ρεπούση ζήτησε να αλλάξει ο τρόπος εορτασμού της Εξόδου του Μεσολογγίου, της ανατίναξης της Αρμάτας στις Σπέτσες, της αναπαράστασης στο Κούγκι, οι εκδηλώσεις για το Λάβαρο της Αγίας Λαύρας.
Χαρακτηρίζει όλες αυτές τις αναπαραστάσεις, περιλαμβανομένης και της αναπαράστασης της εισόδου των ελληνικών στρατευμάτων στη Θεσσαλονίκη ως…«εθνικιστικά κιτς». «Δεν προσφέρουν τίποτα αναπαράγουν την εθνικιστική έξαρση, επαναλαμβάνονται συνεχώς και δεν γίνεται κανένας ιστορικός στοχασμός», λέει η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ.
