«Πάνω από 600 πλοία των δανειστών αποβιβάζουν στρατό στον Μαραθώνα!»
Επειγόντως συγκροτούνται τοκ-σόου: – Εσείς φταίτε με την κωλυσιεργία σας! Πάρτε επιτέλους τη δόση από τον Μαρδόνιο… Τι σας ζητά ο άνθρωπος; Γην και ύδωρ…
– Και γην και ύδωρ αλλά και τα λεφτά του πίσω ζητάει. Με τόκο μάλιστα.
– Και τι; Να χρεοκοπήσουμε; Να γυρίσουμε στα βρωμερά τάλαντα και στις ρυπαρές δραχμές; Εξαντλείται η υπομονή τους. Θα μπουν στην Αθήνα!
– Ας είναι καλά ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, ο Ιππέας, που τους έστειλε στο Μαραθώνα και δεν αποβιβάστηκαν κατευθείαν στο Φάληρο.
– Θα τους κρατήσουμε εκεί. Είναι η κόκκινη γραμμή μας…
– Στήνετε επικοινωνιακά παιχνίδια. Παίζετε με τις αντοχές των πολιτών. Μειώστε τους επιτέλους το εισόδημα να τελειώσει η αγωνία τους.
– Θα έχουμε πιστωτικό γεγονός με τα μυαλά που κουβαλάτε. Στην Ερέτρια φέρθηκαν πιο λογικά. Ο Εύφορβος ο Αλκιμάχου και ο Φίλαγρος ο Κυνέου τους άνοιξαν τις πύλες.
– Ναι αλλά μπήκαν και τους έκαψαν την πόλη.
– Φαντάσου τι θα της έκαναν αν δεν άνοιγαν.
– Ας τελειώνουμε, επεμβαίνει ο συντονιστής της εκπομπής. Αντί να ψάχνουμε μάταια μια έντιμη συμφωνία ή έστω έναν έντιμο συμβιβασμό, ας αρκεστούμε σε έναν έντιμο εξευτελισμό. Ας κάνουμε ό,τι ζητούν οι θεσμοί. Ο Δαρείος, ο Δάτης, ο Αρταφέρνης… Για το καλό της χώρας… Ορίστε, έχουμε έτοιμο και το νέο επίγραμμα για τον τύμβο: «Ελλήνων προμαχούντες καναλάρχες χρυσοφόρων δανειστών αύξησαν δύναμιν».
Εδώ τους διακόπτει έκτακτο δελτίο: «Ομάδες αναρχοαυτόνομων στο Μαραθώνα με επικεφαλής ένα Μιλτιάδη πέταξαν τους δανειστές στη θάλασσα!» Έξαλλος ο Ποτάμιος: Τρομοκράτες! Προβοκάτορες! Τραμπούκοι! Το ίδιο και ο Ευάγγελος ο Πυκνός: Αυτό είναι μονομερής ενέργεια! Τώρα, στρατηγικώς, δεν μας σώζει τίποτα… Και πράγματι…
Βροχή τα τουίτ από τη Λαμία: «Μια φοβερή στρατιά κατεβαίνει». «Ένας παλαβός στις Θερμοπύλες, ζωσμένος εκρηκτικά τους περιμένει». «Τριακόσιοι ηρωικοί εφιάλτες οδηγούν τους εταίρους μας από ασφαλή δρόμο»… Την επομένη τα πάντσερ μπαίνουν στην Αθήνα με επικεφαλής τον ίδιο τον Ξέρξη. Ο γιός του Πεισίστρατου εγκαθίσταται στου Μαξίμου. Άρχων Επώνυμος ορίζεται ο Πάγκαλος. Άδωνις, Βορίδης και Μπαλτάκος ξαναγίνονται θεσμοθέτες.
Η τάξη αποκαθίσταται, το ίδιο και ο παράδεισος εντός της περσοζώνης. Ο λιτός βίος γίνεται λιτότατος, τα Σούσα θησαυρίζουν και μόνο κάτι τζόβενα του ναυτικού που ζήλεψαν τη δόξα μπαχαλάκιδων όπως ο Θεμιστοκλής ή ο Κανάρης αντιστέκονται στη Σαλαμίνα. Ώσπου μια μέρα νέα έκτακτα δελτία στα κανάλια: «Συμμορίτες με καπετάνιο έναν Παυσανία κατάσφαξαν τους δανειστές στις Πλαταιές. Κάποιος Σπαρτιάτης πέταξε πέτρα στο κεφάλι του Μαρδόνιου και τον σκότωσε!
Οι τελευταίοι των θεσμών χάνουν και τη μάχη στη Μυκάλη και το βάζουν στα πόδια…» Έντρομη η παρουσιάστρια των ειδήσεων στο «Μέγκα» γουρλώνει τα μάτια και ρωτά τους αμήχανους τηλεθεατές της:
– Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΟΣ
