Μετά την απομάκρυνση από το ταμείο, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται. Έτσι έγινε και μετά την απελευθέρωση από τους Ναζί, με τη σταδιακή υποχώρηση τους από την Ελλάδα και την προσυμφωνημένη παράδοση της εξουσίας, που συνοδεύτηκε από ανάπτυξη συμμαχικών δυνάμεων, έτσι ώστε να μην υπάρξει «κενό εξουσίας» στην Αθήνα. Ο φόβος για τους «κουμουνιστές» το 1944 ήταν μεγαλύτερος πλέον από το φόβο για τους Ναζί, με αποκορύφωμα τα Δεκεμβριανά και τον εμφύλιο πόλεμο.
Ξαφνικά λοιπόν, «μετά την απομάκρυνση από το ταμείο», όλοι έγιναν πατριώτες και αντιναζιστές. Ανάμεσα σε αυτούς, που είχαν την προνομιακή χαρά να βοηθήσουν τη χώρα στον αγώνα κατά του Άξονα, ήταν και η Εθνική Τράπεζα. Τουλάχιστον έτσι λέει. Μόνο που η Εθνική Τράπεζα είχε συνεργαστεί με τους Γερμανούς, τόσο πριν, όσο και κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Γενικά, όποια πέτρα και να σήκωνες, την Εθνική Τράπεζα έβρισκες από κάτω, όταν έψαχνες για οικονομικές συμφωνίες με τη Deutsche Bank, τη Siemens και τον γερμανικό επεκτατισμό.
ΤΟ ΔΩΔΕΚΑΤΟ ΒΙΝΤΕΟ BLOG
Σε αυτό το εισαγωγικό βίντεο θα αναλύσουμε δύο δάνεια που πήρε το Ελληνικό Δημόσιο. Το πρώτο είναι το κρυφό δάνειο που έδωσε η Γερμανία στην Ελλάδα, για να κρατήσουμε ουδέτερη στάση στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, δάνειο που δεν εγκρίθηκε καν από τη Βουλή. Το δεύτερο είναι το ομολογιακό δάνειο του 1915, που τελικά η Κατοχική Κυβέρνηση του 1941 αποπλήρωσε στην Εθνική Τράπεζα, αν και τα ομόλογα ανήκαν στην Τράπεζα της Ανατολής!
Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ «ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΕ» ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ…
Ας δούμε πως το επίσημο χρονολόγιο της ίδιας της Εθνικής Τράπεζας περιγράφει τα δύσκολα χρόνια της κατοχής και το ρόλο της τράπεζας:
Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει η Εθνική Τράπεζα, το 1942 η εκλεγμένη Διοίκηση της, υπό τον Κωνσταντίνο Ζαβιτσιάνο, «αποφεύγει κάθε συνεργασία με τις αρχές Κατοχής, αντιστέκεται και αρνείται να χρηματοδοτήσει πολεμικές βιομηχανίες και στρατιωτικά έργα του εχθρού, υπερασπιζόμενη, κατά το δυνατόν, τα περιουσιακά στοιχεία της ΕΤΕ από την απειλούμενη διαρπαγή».
Μάλιστα, συνεχίζει ακόμη ένα βήμα παρακάτω και αναφέρει:
Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι ο Κωνσταντίνος Ζαβιτζιάνος ήταν ο εκλεγμένος συνδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας. Τον διαδέχθηκε ο Γεώργιος Μερκούρης, θείος της Μελίνας, τον οποίο τοποθέτησαν οι Γερμανοί. Τα παραπάνω αποσπάσματα προέρχονται από το επίσημο Ιστορικό Χρονολόγιο 1841 – 2001, το οποίο εκδόθηκε από το Ιστορικό Αρχείο της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας το 2001, για να τιμηθούν τα 160 χρόνια λειτουργίας της τράπεζας.
Βέβαια, αυτές οι «πανηγυρικές» εκδόσεις της Εθνικής, το μόνο που κάνουν είναι να προσπαθούν να αλλάξουν την ιστορία. Η αλήθεια όμως και η ιστορική πραγματικότητα είναι αδιαπραγμάτευτες, όσο κι αν κάποιοι θέλουν να ξεχάσουν το βρώμικο παρελθόν τους.
Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΚΑΤΟΧΗΣ
Παρά το γεγονός ότι η Εθνική Τράπεζα επιθυμεί να το ξεχάσει, η συνεργασία της με τις αρχές κατοχής, την κατοχική κυβέρνηση και τους γερμανούς ναζί δεν θύμιζε κάποια «αποφυγή» ή κάποια «αντιστασιακή δράση».
Η πρώτη σειρά εγγράφων που θα παρουσιάσουμε, προέρχεται από την ίδια την Εθνική Τράπεζα. Το 1915 η Τράπεζα της Ανατολής συμμετείχε σε ένα ομολογιακό δάνειο 15 εκατομμυρίων χρυσών δραχμών προς την Ελληνική Κυβέρνηση, έτσι ώστε να εξυπηρετηθούν κάποιες από τις ανάγκες της επιστράτευσης και του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το ελληνικό κράτος όφειλε να έχει αποπληρώσει το δάνειο έως το 1930, κάτι που δεν έγινε. Η Τράπεζα Ανατολής άσκησε δύο αγωγές κατά του Ελληνικού Δημοσίου το 1931, οι οποίες συνεχίστηκαν από την Εθνική Τράπεζα, μετά την εξαγορά της Τράπεζας Ανατολής και τη συγχώνευση των δύο τραπεζών ένα χρόνο αργότερα.
Η δανειοδότηση αυτή έχει αναλυθεί στην παλαιότερη, αναλυτική έκδοση του άρθρου αυτού (βλ. «Συμφωνία της ΕΤΕ με την Κατοχική Κυβέρνηση των Ναζί για να εισπράξει δάνειο της Τράπεζας Ανατολής το 1941» – http://banquedorient.org/web/?p=4155).
Επειδή πριν τη συγχώνευση των δυο τραπεζών, η απαίτηση της Τράπεζας της Ανατολής από το Ελληνικό Δημόσιο δεν είχε καλυφθεί εντός του απαιτούμενου διαστήματος των 15 ετών, η απαίτηση αυτή χαρακτηρίστηκε σαν επισφαλής και σαν τέτοια πέρασε στον ισολογισμό της τράπεζας, με συνέπεια να αυξηθούν οι ζημίες από το Χαρτοφυλάκιο Χρεογράφων, πριν καν ξεκινήσει η διαδικασία της ενοποίησης των λογιστικών καταστάσεων των δύο τραπεζών. Κοινώς, η περιουσία της Τράπεζας Ανατολής εμφανιζόταν μειωμένη.
Λόγω της καλής σχέσης της Εθνικής Τράπεζας με την κατοχική κυβέρνηση και ενώ στην Αθήνα υπήρχε τεράστιο επισιτιστικό πρόβλημα, με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς από το κρύο και την πείνα, ξεκίνησε η ανταλλαγή επιστολών ανάμεσα στην τράπεζα και τις κατοχικές αρχές. Είναι οι ίδιες οι κατοχικές αρχές, με τις οποίες η ΕΤΕ «απέφευγε» κάθε συνεργασία.
Ας δούμε λοιπόν την πορεία των αγωγών, σύμφωνα με τους επίσημους φακέλους της ίδιας της Εθνικής Τράπεζας.
Σύμφωνα με τα εξώφυλλα των φακέλων, οι αγωγές ασκήθηκαν το 1931, αλλά η εκδίκασή τους αναβλήθηκε αρκετές φορές, όπως φαίνεται στις παραπάνω χειρόγραφες σημειώσεις. Μάλιστα και στις δύο περιπτώσεις, οι δικαστικές υποθέσεις καταλήγουν στην ίδια σημείωση: “Εματαιώθει κατόπιν του υπαριμθ. 342017/6-12-1941 εγγράφου της υπηρεσίας εντολών χρηματιστηρίου (εντός του φακέλλου) όπως θεωρήθη αποπερατωθείσα η σχετική δίκη λόγω ικανοποίησης της τραπέζης εξολοκλήρου”!
Οι συνομιλίες του Υπουργείου Οικονομικών της κατοχικής κυβέρνησης με την Εθνική Τράπεζα είχαν αρχίσει μερικούς μήνες νωρίτερα, όπως αποκαλύπτει το έγγραφο που έστειλε η Γενική Διεύθυνση Δημοσίου Λογιστικού του Υπουργείου Οικονομικών την 4η Ιουλίου 1941. Με το παρακάτω έγγραφο το υπουργείο ζητάει αναλυτική κατάσταση των τοκομεριδίων και των αγωγών, ώστε να πληρωθούν. Πρόκειται για το Υπουργείο Οικονομικών της κυβερνησης Τσολάκογλου, με υπουργό από την 26 Μαϊου 1941 τον Σωτήριο Γκοτζαμάνη.
Με το έγγραφο που ακολουθεί, το οποίο φέρει ημερομηνία 6 Νοεμβρίου 1941, το Νομικό Τμήμα της Εθνικής Τράπεζας, ενημερώνεται από το τμήμα Εντολών Χρηματιστηρίου της ίδιας τράπεζας, ότι δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας για πιθανή παραγραφή, γιατί η Εθνική Τράπεζα εισέπραξε τα χρήματα που έπρεπε και ικανοποιήθηκε πλήρως, όπως άλλωστε σημείωνε και το εξώφυλλο του φακέλου που είδαμε παραπάνω. Αυτό είναι το έγγραφο 342017/6-12-1941!!! Με αυτό οι υποθέσεις μπήκαν στο αρχείο, γιατί η Εθνική Τράπεζα εισέπραξε τα χρήματα από την δωσιλογική, κατοχική κυβέρνηση του Γεωργίου Τσολάκογλου!
Είναι πασιφανές ότι η Εθνική Τράπεζα λέει ψέματα για να ωραιοποιήσει την εικόνα της. Ενώ στο επίσημο χρονολόγιο της αναφέρει ότι δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με τις κατοχικές αρχές, εδώ αποδεικνύουμε πέραν κάθε αμφιβολίας, ότι είχε μια πολύ επικερδή συνεργασία.
Μάλιστα, το πράγμα γίνεται ακόμη χειρότερο, αν δούμε τους επίσημους ισολογισμούς της Εθνικής Τράπεζας για τα έτη 1940 και 1941. Στους ισολογισμούς αυτούς δεν γίνεται η παραμικρή αναφορά στις ομολογίες του δανείου του 1915 με τόκο 6%. Για του λόγου το αληθές, ακολουθούν οι αναλυτικές καταστάσεις ομολογιών της Εθνικής Τράπεζας για τα έτη 1940 – 1941.
Είναι πασιφανές ότι η Εθνική Τράπεζα δεν ήταν αυτή η ιδιοκτήτρια των συγκεκριμένων ομολογιών του δανείου του 1915 με τόκο 6%. Τα ομόλογα δεν ήταν δικά της!Οι ομολογίες που ανήκαν στην Τράπεζα Ανατολής και για τις οποίες έκανε αγωγή στο Ελληνικό Δημόσιο δεν εξαγοράστηκαν ποτέ από την Εθνική Τράπεζα, μέσα από τη διαδικασία της ειδικής εκκαθάρισης της Τράπεζας της Ανατολής. Η Εθνική Τράπεζα, σε αγαστή συνεργασία με τις κατοχικές αρχές εισέπραξε τα χρήματα και τα απέκρυψε από τους μετόχους της Τράπεζας Ανατολής, κοροϊδεύοντας τους και λέγοντας του ότι η εκκαθάριση «μπήκε μέσα» το 1936, ενώ ακόμη υπήρχαν περιουσιακά στοιχεία που ρευστοποιούνταν το 1941!
Αυτό στο δικό μου λεξικό ονομάζεται «απάτη, υπεξαίρεση, κλοπή, μπαγαποντιά, κομπίνα, βρωμιά». Στο λεξικό της Εθνικής Τράπεζας μπορεί να ονομάζεται «πατριωτισμός». Παραβλέποντας όμως την οικονομική απάτη, παραμένουν τα ερωτήματα: «Γιατί οι κατοχικές δυνάμεις πλήρωσαν τα ομόλογα αυτά στην Εθνική Τράπεζα; Σε τι ακριβώς συνεργάζονταν;»
Η απάντηση στα δύο καυτά ερωτήματα, θα παρουσιαστεί πολύ σύντομα, με την αποκάλυψη της μυστικής έκθεσης της Αμερικανικής Στρατιωτικής Διοίκησης της Δυτικής Γερμανίας – OMGUS, που αποδεικνύει πέραν κάθε αμφιβολίας τους λόγους για τους οποίους η Εθνική Τράπεζα και η εκλεγμένη της διοίκηση συνεργάστηκαν με τους Ναζί. Θα αποκαλύψουμε ακόμη και την επιχειρηματική δράση που ανέπτυξαν οι Ναζί, η Deutsche Bank, η Siemens και η Εθνική Τράπεζα, όπως και με ποιά μέλη του Διοικητικου Συμβουλίου της Εθνικής Τράπεζας είχαν επαφές!
Το κερασάκι στην τούρτα, ήταν η απαλλαγή του συνδιοικητή Ζαβιτζιάνου από τη Γενική Συνέλευση της Εθνικής Τράπεζας, μετά την απελευθέρωση, αλλά και η αναγνώριση του έργου του! Τα σχόλια δικά σας! Το κρίμα και οι κουκούλες δικά τους!
Φωτογραφίες και Ευχαριστήριο
Θα ήθελα να ευχαριστήσω την ιστοσελίδα http://bill-files.blogspot.gr/ που μας επέτρεψε να χρησιμοποιήσουμε αρκετές από τις ιστορικές φωτογραφίες που εμφανίζονται στο βίντεο
