Ομολογώ ότι έμαθα με την ενασχόλησή μου στα Μέσα αφενός να είμαι καχύποπτος, αφετέρου να μη πιστεύω στις συμπτώσεις. Κι αυτή η «σύμπτωση» της ημερομηνίας 18 Ιουνίου, που θα συγκληθεί το Eurogroup για να πάρει αποφάσεις, αλλά και θα διεξαχθεί το ενεργειακό φόρουμ στην Αγία Πετρούπολη, όπου ο κ. Λαφαζάνης επιμένει ότι θα υπογραφεί συμφωνία με τους Ρώσους για το αέριο, με προβληματίζει.
Οι τελευταίες εξελίξεις, που φαίνονταν θετικές, είναι τυχαίο που ανετράπησαν από το ΔΝΤ; Το οποίο, τυπικώς και ουσιαστικώς, θα έπρεπε να έχει πολύ μικρό ρόλο στην όλη υπόθεση, αλλ’ απεναντίας -όπως έγραψα κι εχθές- ο εκπρόσωπός του κ. Πολ Τόμσεν έδειχνε «αδικαιολόγητο πάθος» κατά της Ελλάδας, σύμφωνα με εκτιμήσεις ξένων αναλυτών. Όμως, το ΔΝΤ είναι πλήρως εξαρτώμενο από τις ΗΠΑ, ο πρόεδρος των οποίων φέρεται να υποστηρίζει την Ελλάδα. Μπορούν να ταιριάξουν όλα αυτά;
Ίσως, θα μπορούσαν να θεωρηθούν «μπλόφες», όπως τόσες άλλες, ώστε να πιεσθεί η ελληνική κυβέρνηση να υποχωρήσει. Σε ποιον τομέα όμως, θέλουν υποχώρηση; Οι ΗΠΑ είναι εναντίον της πολιτικής λιτότητας που φέρνει ύφεση, η οποία θα πλήξει και την αμερικανική οικονομία, όπως δήλωσε ο κ. Ομπάμα, ενώ το δικό τους ΔΝΤ επιμένει σ’ αυτήν την πολιτική. Μήπως, αλλού θέλουν την ελληνική κυβέρνηση να υποχωρεί;
Προ ημερών, αναδημοσιεύθηκε στο «Πρώτο Θέμα» μια είδηση από το τουρκικό πρακτορείο «Ανατολή» (Anadolu), η οποία πέρασε απαρατήρητη, επειδή προέχουν δηλώσεις πολιτικών, που έχουν γνώμη επί παντός του επιστητού και που σε μια σοβαρή χώρα θα έπρεπε να βλέπουν την Βουλή μόνο από τις φωτογραφίες, αλλά φέρνουν τηλεθέαση, και εξυπηρετούν οργανωμένα συμφέροντα.
Τι έλεγε αυτή η είδηση; «Ο Gal Luft -ανώτερος σύμβουλος στο Συμβούλιο Ασφαλείας Ενέργειας των ΗΠΑ-, σε μια συνέντευξη με το Πρακτορείο Anadolu, είπε ότι σε περίπτωση που η Ελλάδα αποχωρήσει από το τουρκικό σχέδιο για το φυσικό αέριο (ένα πρότζεκτ που αν υλοποιηθεί θα ωφελήσει την Μόσχα), οι Ηνωμένες Πολιτείες θα περιμένουν το ΔΝΤ να ανταμείψει την Ελλάδα, εννοώντας το κλείσιμο της διαπραγμάτευσης. Αυτό θα μπορούσε κατά κάποιους να ερμηνευτεί ως ένας μίνι εκβιασμός προς την Ελλάδα.
» Οι ΗΠΑ, που έχουν εκφράσει τη διαφωνία τους για την υλοποίηση του ελληνικού αγωγού αερίου φυσικού, θα μπορούσαν, ως ο μεγαλύτερος συνεισφέρων μέσω του ΔΝΤ, να χρησιμοποιούν τη δεσπόζουσα θέση τους στον οργανισμό και να επιβάλλουν “τα θέλω” τους στην πορεία των διαπραγματεύσεων, αποτελώντας τη θέση “κλειδί” στο να κλείσει η συμφωνία. Σημειώνεται ότι η πολιτική κατάσταση μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας κλιμακώνεται, καλώντας τις χώρες να επιλέξουν πλευρές».
Αυτή η δήλωση είναι που με οδήγησε να κάνω τις ανωτέρω σκέψεις, περί σύνδεσης των δύο συμφωνιών στις 18 Ιουνίου. Δεν γνωρίζω πώς συνέπεσαν αυτές οι ημερομηνίες. Μόνον ως υπόθεση εργασίας μπορώ να αναρωτηθώ, αν το ΔΝΤ θα περιμένει να δει μήπως υπογράψει ο κ. Τσίπρας συμφωνία με τους Ρώσους και να φανεί αδυσώπητο, ή ο κ. Τσίπρας θα αναμένει να δει αν θα «μαλακώσουν» ή όχι οι δανειστές και θα πράξει αναλόγως;
Όπως και να έχει, η 18η Ιουνίου θα είναι καθοριστική ημέρα για την πορεία της Ελλάδας. Η υπογραφή, ή όχι των δύο συμφωνιών, ή μιας εξ αυτών, δεν είναι απλή εσωτερική υπόθεση, αλλά μπορεί μεταβάλλει τον προσανατολισμό της χώρας μας, με όλες τις συνακόλουθες επιπτώσεις.
Ο κ. Τσίπρας δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνον τους δανειστές, αλλά και την «εκβιαστική» τακτική του κ. Λαφαζάνη. Ο οποίος δηλώνοντας ότι θα υπογραφεί συμφωνία με τους Ρώσους, χωρίς να επιβεβαιώνεται αυτό ούτε από την Αθήνα ούτε από την Μόσχα, θα εκθέσει στις Συνιστώσες τον κ. Τσίπρα αν δεν υπογράψει για το φυσικό αέριο, ότι θα φανεί ασυνεπής, αφού ο κ. Λαφαζάνης διαβεβαιώνει ότι είναι σίγουρο. Θεωρώ αήθη πολιτικώς αυτήν την στάση, και πισώπλατη μαχαιριά στον κ. Τσίπρα, εκτός και αν μας παραπλανεί κι αυτός.
Υπομονή για λίγες μέρες.
Υ.Γ. Σχετικώς με το χθεσινό σημείωμά μου για τις ελληνικές νάρκες που βρέθηκαν σε βουλγαρικό έδαφος, φαίνεται ότι καλώς είχα υποψίες για βρόμικη ιστορία. Υπήρξε σύμβαση του ελληνικού δημοσίου με την ΜΚΟ, βάσει της οποίας δόθηκαν 2,5 εκατ. ευρώ μέχρι το 2012, χωρίς να καταστραφούν οι νάρκες στο ελληνικό έδαφος, αλλά εξήχθησαν στην… Βουλγαρία για να καταστραφούν εκεί.
Ποια είναι η συνέχεια; Υπάρχουν ακόμη οι περισσότερες εκεί, χωρίς να καταστραφούν (και για τις οποίες πληρώσαμε την καταστροφή), ενώ μια ποσότητά τους εντοπίσθηκε από Αμερικανούς σε ορισμένες χώρες της… Αφρικής. Απίστευτη Ελλάδα!
Μ.
