Η διαρκής υποτίμηση της Ρωσίας από την Δύση που λειτουργεί σε βάθος χρόνου υπέρ της ρωσικής διπλωματίας
του Κίμωνα Γεωργακάκη
Εξαρχής, στόχος της Ρωσίας ήταν να κερδίσει χρόνο στην υπόθεση της Συρίας και να προτάξει πάνω απ” όλα την διπλωματία, καθώς δεν είναι απόλυτα έτοιμη για να εμπλακεί στρατιωτικά στην παρούσα φάση μακριά από τα σύνορά της, όπως έχει αναλυθεί από αυτή εδώ την ιστοσελίδα. Υπό την καθοδήγηση του «μαέστρου» Πούτιν, η Μόσχα «πάτησε» σε αυτό που οι παγκοσμιοποιητές δεν δύνανται να παραβλέψουν: στην διάθεση της κοινής γνώμης, η οποία είναι ακόμα αρνητική σε σχέση με την εισβολή στην Συρία.
Ο Πούτιν με προσεκτικές εμφανίσεις και λίγα αλλά ουσιώδη λόγια προέβαλλε λογικά επιχειρήματα κατά της επέμβασης, παρουσιάζοντας την Ρωσία ως υπέρμαχο της ειρήνης και υπερασπιστή του διεθνούς δικαίου και έχοντας ως απώτερο σκοπό την προστασία των ρωσικών συμφερόντων, αφού στις διεθνείς σχέσεις δεν υπάρχουν συμπάθειες.
Η Μόσχα επιθυμεί συμβιβαστική λύση στην Συρία, η οποία θα λαμβάνει υπόψη τις ρωσικές επιδιώξεις, ειδάλλως θα συνεχίσει να αντίκειται, εφόσον είναι σε θέση, στα σχέδια των παγκοσμιοποιητών στην περιοχή. Πιθανόν λοιπόν, στην άλλη μεριά του Ατλαντικού να έχουν ήδη αρχίσει να σκέφτονται το ταξίδι στην Μόσχα, ώστε να συζητηθούν με τον Ρώσο ηγέτη τι θέλει η Ρωσία και τι όχι. Σαφώς υπάρχει και πάντα η λύση μιας νέας προβοκάτσιας εκ μέρους των Δυτικών, γεγονός που θα μπορούσε να προκαλέσει γενικευμένη ανάφλεξη. Άλλωστε οι Ρώσοι, δείχνοντας άλλη μια φορά τρομερά αντανακλαστικά, έχουν έγκαιρα προειδοποιήσει μέσω του τηλεοπτικού δικτύου «Russia Today» για ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Ωστόσο, η κίνηση ματ του Πούτιν, η οποία ανάγκασε τους παγκοσμιοποιητές να «ενεργοποιήσουν» ακόμα και την πρώην ΥΠΕΞ, Χίλαρι Κλίντον που προέβη σε δηλώσεις το βράδυ της Δευτέρας, αφορούσε στο «ρητορικό σχόλιο» του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών, Τζον Κέρι. Ο αξιωματούχος των Η.Π.Α. έκανε λόγο για ματαίωση της επίθεσης, υπό την προϋπόθεση να παραδώσει η Συρία χημικά όπλα μέσα σε μία εβδομάδα.
Η αντίδραση του Κρεμλίνου ήταν άμεση: Προτάθηκε στην Δαμασκό να θέσει το χημικό της οπλοστάσιο υπό διεθνή έλεγχο, πρόταση που ο Άσαντ αποδέχθηκε αμέσως μέσω του Σύριου ΥΠΕΞ. Βέβαια δεν αποκλείεται το «ρητορικό σχόλιο» του Κέρι να ελέχθη σκόπιμα, μιας και οι Η.Π.Α. διαπίστωσαν ότι επί του παρόντος -και έχοντας την κοινή γνώμη εναντίον τους- δεν θα ήταν σοφό να προχωρήσουν δίχως επαρκείς δικαιολογίες την όποια επέμβαση κατά της Συρίας.
Άλλωστε την πρόταση της Ρωσίας αποδέχθηκε αμέσως η Βρετανία, ενώ η Γερμανία, βλέποντας την διστακτικότητα της Ουάσινγκτον να προχωρήσει σε δραστικά μέτρα στην Μέση Ανατολή, σφυρίζει αδιάφορα με το μυαλό στο φυσικό αέριο της Ρωσίας και στον χειμώνα που έρχεται. Η Γαλλία δε, αν και στο πλευρό του Ομπάμα, δεν προτίθεται να επέμβει μόνη της, όπως συνέβη στο Μάλι.
Όπως και να χουν τα πράγματα, η Ρωσία βγαίνει προσωρινά κερδισμένη από την συγκεκριμένη υπόθεση και η κοινή γνώμη περιμένει από τούδε και στο εξής τις επόμενες κινήσεις. Ο Πούτιν εκμεταλλεύτηκε άριστα το γεγονός ότι τα «μεγάλα» think tanks της Δύσης και οι πολιτικοί που επηρεάζονται από αυτά υποτίμησαν για άλλη μία φορά τις δυνατότητες της Ρωσίας στην γεωστρατηγική σκακιέρα.
Στην Μόσχα, πέραν της ναυτικής βάσης που διαθέτουν στην Συρία, ανησυχούν, μεταξύ άλλων, για την μετέπειτα προώθηση των ισλαμιστικών τρομοκρατικών ομάδων που δρουν εκεί, στην ταραγμένη περιοχή τού Βόρειου Καυκάσου με σκοπό χτυπήματα εναντίον ρωσικών στόχων. Άλλωστε μεγάλος μέρος των μισθοφόρων ανταρτών στην Συρία είναι τσετσενικής καταγωγής.
Αυτά συν άλλα θέλει να συζητήσει ο Πούτιν με τους Δυτικούς και κανείς δεν γνωρίζει την συνέχεια, ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με μεγαλεπήβολα σχέδια παγκοσμιοποίησης στην περιοχή και «αδίσταχτους» σχεδιαστές. Το σίγουρο είναι πως η διπλωματία δεν θα λειτουργεί εσαεί…
Κίμων Γεωργακάκης, Πολιτικός Επιστήμων
