Γράφει ο Χρήστος Βαλκάνιος
Όσο το χρονικό περιθώριο υπογραφής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και δανειστών στενεύει επικίνδυνα και όσο σε περίπτωση συμφωνίας είναι εγγύτερα η ώρα, που θα κληθούν τα κοινοβούλια να εγκρίνουν όποια συμφωνία, μοιάζει να έχουν βγει τα μαχαίρια και να αποκαλύπτονται οι άσπονδοι φίλοι της Ελλάδας.
Σε αυτό το πλαίσιο ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι προειδοποίησε ότι υπάρχουν αρκετοί εταίροι που πιέζουν ώστε να εκδιωχθεί η Ελλάδα από την Ευρωζώνη. Την ίδια ώρα, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών επιτίθεται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή η οποία εκτελεί τον θεσμικό της ρόλο, δηλαδή αυτόν του διαμεσολαβητή.
Έτσι ο Ιταλός πρωθυπουργός αποκάλυψε ότι, οι Έλληνες πρέπει να γνωρίζουν, και το λέμε με φιλική στοργή όσων έχουν υπόψη τους τις δυσκολίες (που περνάει) ο ελληνικός λαός, ότι υπάρχει ισχυρότατη πίεση για να χρησιμοποιηθεί αυτή η ευκαιρία ώστε να κλείσουν οριστικά οι λογαριασμοί με την Ελλάδα και να αποκλειστεί από την Ευρωζώνη, προσθέτοντας ότι το περιθώριο για την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων είναι το τέλος Ιουνίου.
Ο κ. Ρέντσι δεν κατονόμασε τις χώρες που πιέζουν για την έξωση της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, τις προσδιόρισε όμως λέγοντας ότι πρόκειται για χώρες που εισήλθαν πρόσφατα στην Ευρωπαϊκή Ένωση ενώ από την άλλη γνωρίζει επίσης ότι, στους ευρωπαϊκούς θεσμούς υπάρχει μεγάλος αριθμός χωρών που θα κάνει το παν ώστε να την βοηθήσει, αλλά θα πρέπει να είναι αμοιβαία η προσπάθεια.
Λίαν πρόσφατα από το pentapostagma.gr, με σειρά άρθρων μας είχαμε καταδείξει την αρνητική στάση εκ μέρους των φίλων Βαλκάνιων και τώρα έρχεται άλλη μια επιβεβαίωση από τον Ιταλό Πρωθυπουργό. Η κρίση τελικά μας βοηθάει και μας θυμίζει άλλη μια φορά ό,τι ειδικά στα Βαλκάνια υπάρχουν λυκοφιλίες, δεν θα μπορέσει ποτέ να σε δει φιλικά ο Βούλγαρος ή ο Ρουμάνος ή κάθε άλλος, όλοι κερδίζουν χρόνο μέχρι να σε βρουν σε αδυναμία για να σε εξοντώσουν και να μην ξεχνάμε, ουδείς πλέον αχάριστος του ευεργετηθέντος, αυτό για την διάσκεψη της Θεσ/νικης για τα Δυτικά Βαλκάνια και για τις τόσες επενδύσεις και συμβολή της Ελλάδας στις προσπάθειες των Βαλκανικών χωρών για ανόρθωση, σε εποχές πολύ δύσκολες μετά την κομουνιστική συντριβή.
