την εισβολή στο έδαφος της Συρίας και τη δημιουργία μιας “ζώνης ασφαλείας” σε βάθος δέκα χιλιομέτρων, με επίκεντρο την πόλη Τζεραμπλούς, την Ευρωπό των Ελλήνων, που βρίσκεται στις όχθες του Ευφράτη, αμέσως μετά τα τουρκικά σύνορα, ΒΑ του Χαλεπίου.
Του Σάββα Καλεντερίδη
ΠΗΓΗ: http://infognomonpolitics.blogspot.gr/
Ο πρωθυπουργός Νταβούτογλου ισχυρίστηκε στο Υπουργικό Συμβούλιο της 15-6-2015, ότι κάτι τέτοιο μπορεί δικαιολογηθεί με βάση το διεθνές δίκαιο, αν η Τουρκία επικαλεστεί ότι το κάνει για να αποτρέψει την είσοδο προσφύγων από το Χαλέπι.
Οι στρατιωτικοί αλλά και οι διπλωμάτες εξέφρασαν τις αντιρρήσεις τους σε ένα τέτοιο εγχείρημα, δηλώνοντας ότι κάτι τέτοιο θα προκαλούσε την αντίδραση των ΗΠΑ, της Ρωσίας, του Ιράν, του αραβικού κόσμου και τέλος της ίδιας της Συρίας.
Παρ’ όλες τις ενστάσεις του στρατού και του ΥΠΕΞ, η τουρκική κυβέρνηση και το δίδυμο Ερντογάν-Νταβούτογλου, φέρονται ως αποφασισμένοι να δημιουργήσουν τη ζώνη ασφαλείας, γιατί αυτό επιβάλουν στρατηγικά συμφέροντα της Τουρκίας.
Όσον αφορά τα στρατηγικά συμφέροντα που επικαλείται η κυβέρνηση, που είναι η πραγματική αιτία που ωθεί την Τουρκία σε μια τέτοια κίνηση και όχι η αποτροπή εισόδου προσφύγων στο τουρκικό έδαφος, αυτά σχετίζονται με τη δημιουργία του “Κουρδικού Διαδρόμου”, που αρχίζει από τα σύνορα της Συρίας με το Ιράκ, διατρέχει τη βόρεια Συρία, κατά μήκος των συνόρων με την Τουρκία και εξασφαλίζει τη διέξοδο των Κούρδων στη θάλασσα.
Να σημειωθεί ότι το σχέδιο αυτό συζητήθηκε για πρώτη φορά επίσημα στο προαναφερθέν Υπουργικό Συμβούλιο, το οποίο έγινε μια μέρα πριν απελευθερωθεί η πόλη Γκίρε Σπι (Τελ Αμπυάντ), κίνηση η οποία έγινε με την αεροπορική υποστήριξη των ΗΠΑ και των άλλων συμμάχων που μάχονται εναντίον του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους και επέτρεψε τους Κούρδους να ενώσουν τα καντόνια της Τζιζίρε και της Κομπάνι.
Όσο για την απάντηση στο ερώτημα “Και τι θα κερδίσει η Τουρκία, δημιουργώντας τη ζώνη ασφαλείας στην Τζεραμπλούς;”, έχουμε να πούμε ότι καταλαμβάνοντας αυτήν την περιοχή, δημιουργείται ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο για τη συνένωση των καντονίων της Κομπάνι και του Αφρίν, που θα επιτρέψει την ολοκλήρωση του “Κουρδικού Διαδρόμου” και την έξοδο των Κούρδων στη θάλασσα.
Το θέμα είναι τεράστιας σημασίας, γιατί στην ουσία αποτελεί την πρώτη στρατιωτική επιχείρηση που αποπειράται η Τουρκία από της ίδρυσής της, ΤΟ 1923, χωρίς να έχει την φανερή ή έστω την άτυπη στήριξη των ΗΠΑ!
Αν δε συνυπολογίσει κανείς ότι το εγχείρημα της δημιουργίας του “Κουρδικού Διαδρόμου” έχει την φανερή υποστήριξη των ΗΠΑ και την αφανή του Ισραήλ, καθώς και τις αντιδράσεις που πρόκειται να προκαλέσει η εισβολή σε μια κυρίαρχη χώρα, στις χώρες που προαναφέραμε, τότε γίνεται φανερό το πόσο πολύ ανησυχεί η τουρκική κυβέρνηση από τις εξελίξεις, για να προβαίνει σε ένα τέτοιο εγχείρημα.
Το αξιοσημείωτο είναι ότι η ηγεσία των ΤΕΔ φέρεται να ζητεί από την κυβέρνηση γραπτή οδηγία, για την εφαρμογή της οποίας μάλιστα να αποφασίσει η ηγεσία που πρόκειται να επιλεγεί στις επόμενες κρίσεις προαγωγών των αξιωματικών, που, σύμφωνα με τo νόμο γίνονται κάθε Αύγουστο και Δεκέμβριο.
Επίσης, να σημειωθεί ότι η Τουρκία προέβαλε το αίτημα της δημιουργίας “ζώνης ασφαλείας” στο έδαφος της Συρίας αλλεπάλληλες φορές στις διεθνείς συσκέψεις που έγιναν για τη Συρία αλλά και στις ΗΠΑ, αίτημα το οποίο απορρίφθηκε όλες τις φορές.
Με βάση τις πληροφορίες που υπάρχουν μέχρι στιγμής, δεν μπορεί να διαβλέψει κανείς το πότε και εάν πραγματοποιηθεί η εν λόγω επιχείρηση.
Πάντως, κρίσιμο είναι να σταθούμε στα εξής:
Πρώτον, στην αγωνία της τουρκικής κυβέρνησης να προβεί σε ένα τόσο ρηξικέλευθο εγχείρημα, που θα την φέρει αντιμέτωπη με τις ΗΠΑ, τη Ρωσία, το Ιράν, τον Αραβικό κόσμο, το Ισραήλ και τη Συρία!
Δεύτερον, στις ενστάσεις που προβάλλονται από πλευράς του τουρκικού ΥΠΕΞ, και
Τρίτον στην κωλυσιεργία που παρατηρείται στις τάξεις και στην ηγεσία των ΤΕΔ, η οποία έχει διπλή ή και τριπλή ερμηνεία.
α. Οι ΤΕΔ έχουν πολύ καλή γνώση των επιπτώσεων μιας τέτοιας ενέργειας σε διεθνές επίπεδο.
β. Ο στρατός ξηράς αντιμετωπίζει με προβληματισμό από πλευράς επιχειρησιακών δυνατοτήτωννα υλοποιήσει ένα τέτοιο σχέδιο, που αφορά μια ζώνη πλάτους δέκα χλμ. και μήκους 110 χλμ.
γ. Η ηγεσία των ΤΕΔ ενδεχομένως να θέλει να επανακαθορίσει τα όρια της επιρροής και του ρόλου του, με αφορμή την εν λόγω επιχείρηση.
Ούτως ή άλλως, οι εξελίξεις στην περιοχή, είναι τεράστιας σημασίας όχι μόνο για τους Κούρδους, τη Συρία και την Τουρκία, αλλά και για την Κύπρο και την Ελλάδα. Δυστυχώς, όμως, η πατρίδα μας είναιστα χέρια των πιο ανεύθυνων πολιτικών που γνώρισε ποτέ ο τόπος.
Κρίμα…
