Του Άγγελου Προβολισιάνου
Από τα ξημερώματα του Σαββάτου, όταν προαναγγέλθηκε από τον πρωθυπουργό το δημοψήφισμα σχετικά με το ΝΑΙ ή το ΟΧΙ στην πρόταση-τελεσίγραφο των δανειστών, οι σειρήνες της διαπλοκής ηχούν δυνατά προσπαθώντας να παρουσιάσουν την εικόνα μιας χώρας που οδηγείται στο γκρεμό για να επηρεάσουν με κάθε μέσο τη λαϊκή βούληση.
Μετά τη «σφαλιάρα» στην είδηση του δημοψηφίσματος, κατανοώντας πλήρως το τι διακυβεύεται, τα συστημικά Μέσα έθεσαν σε εφαρμογή το σχέδιο πανικού και κατατρομοκράτησης, το οποίο ξεκίνησε και τυπικά όταν έληξε το countdown του CNN την Τρίτη, λες και η λήξη του προγράμματος προσαρμογής θα σήμαινε τη Δευτέρα Παρουσία.
Το χορό ξεκίνησαν τα ιδιωτικά κανάλια που μετέδιδαν λεπτό προς λεπτό την αδιαμφισβήτητη ταλαιπωρία των συνταξιούχων, κόβοντας όμως στον αέρα όσους έδειχναν κατανόηση στην κρισιμότητα της κατάστασης. Eπίσης, πολλά σχετικά δημοσιεύματα αναρτήθηκαν με φωτογραφίες από ουρές συνταξιούχων που φορούσαν μπουφάν…
Πολλοί αναρωτήθηκαν βλέποντας τα σχετικά ρεπορτάζ, για ποιον λόγο τα τελευταία πέντε χρόνια οι ίδιοι που «στέκονται» τώρα στο πλευρό των συνταξιούχων, δεν έδειχναν την ίδια ευαισθησία όταν εισέπνεαν τα χημικά, βλέποντας τα κλοπ να πέφτουν βροχή από τα ΜΑΤ, στις πορείες που έκαναν για τις περικοπές στις συντάξεις τους.
Καταλάβαμε επίσης, ότι υπάρχει και επιλεκτική ευαισθησία στις ουρές, αφού αυτές του ΟΑΕΔ, των συσσιτίων και των νοσοκομείων οδηγούνταν στις καλένδες των κεντρικών δελτίων ειδήσεων στα πέντε χρόνια της λιτότητας. Αμελώντας παντελώς τις χιλιάδες αυτοκτονίες.
Σύσσωμα τα ίδια Μέσα χρησιμοποίησαν με πολύ «ευρηματικό» τρόπο το photoshop, μετατρέποντας φωτογραφίες ηλικιωμένων είτε από την Τουρκία είτε από την Ν. Αφρική για να τις ενσωματώσουν στην ελληνική πραγματικότητα, συνοδεύοντάς τες με μηνύματα χάους.
Ενδεικτικό ήταν και το δημοσίευμα του CRASH -του γνωστού χασάπη του Πεσαβάρ- την Τετάρτη, όπου ανέφερε ότι ο πρωθυπουργός θα πραγματοποιήσει έκτακτη επίσκεψη στο προεδρικό μέγαρο, φουντώνοντας τα σενάρια για πρόωρες εκλογές.
Παράλληλα με την τρομολαγνεία, η αστική τάξη απέδειξε ότι ξέρει και να διαδηλώνει… Δεν είναι μόνο η καταστρατήγηση και υπονόμευση των κινηματικών διαδικασιών όταν κάποιος διαδηλώνει με κολονάτο ποτήρι, μετατρέποντας μία συγκέντρωση σε σουαρέ, αλλά αποτελεί μεγάλη προσβολή για όσους κατέληξαν στα νοσοκομεία, έχασαν την ακοή τους από κρότου λάμψης που έσκασαν πάνω τους και δέχτηκαν ένα τσουβάλι ξύλο από τα μέσα καταστολής το 2011 και όχι μόνο. Και βέβαια είναι ανούσιο να σχολιάσουμε το εάν ή το πόσο προβλήθηκαν οι κινητοποιήσεις υπέρ του ΟΧΙ από τα ίδια Μέσα.
Ακολούθησαν οι ωμές και παραθεσμικές παρεμβάσεις ευρωπαίων αξιωματούχων, όπως αυτές των Γιουνκέρ και Ντάισελμπλουμ, που προέτρεψαν με ξεκάθαρο τρόπο τον ελληνικό λαό να ψηφίσει ΝΑΙ, τονίζοντας με περίσσο θράσος πως ακόμα και με την καταψήφιση του ΟΧΙ, οι επόμενες μέρες μετά το δημοψήφισμα θα είναι εξ ίσου δύσκολες και επίπονες.
Έπειτα, μάθαμε για την Συντονιστική Επιτροπή του ΝΑΙ, την οποία σύμφωνα με την κ. Σαράφογλου αποτελούν κοινωνικές ομάδες, όπως ο ΣΕΒ, η ΕΣΕΕ, η ΓΣΕΒΒΕΕ και ο ΣΕΠΠΕΕ. Δηλαδή συνομοσπονδίες και οργανώσεις που… στάθηκαν στο πλευρό των εργαζομένων και των χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων όλα αυτά τα χρόνια!
Σταθμίζοντας τα δεδομένα και προτάσσοντας το εθνικό συμφέρον αυτές τις κρίσιμες στιγμές, πρωτοβουλία ανέλαβαν και όλοι όσοι φρόντισαν να μας βάλουν σε αυτόν τον μνημονιακό κυκεώνα. Σημίτης, Παπανδρέου, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ακόμα και ο Καραμανλής που είχε εξαφανιστεί από το πολιτικό σκηνικό για έξι χρόνια, μας διαβεβαίωσαν πως το ΝΑΙ είναι η μόνη δίοδος για μια σταθερή και ευρωπαϊκή πορεία, θέτοντας ζητήματα εθνικής ασφάλειας…
Στο παιχνίδι της χειραγώγησης πρωταγωνιστικό ρόλο διαδραματίζουν και πολλοί εργοδότες, οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι καταστάσεις και συγκυρίες παραπέμπουν στον Τσίπρα όποιον εργαζόμενο ζητάει τα δεδουλευμένα του, απαιτώντας από το προσωπικό που απασχολούν να ψηφίσουν ΝΑΙ.
Εν κατακλείδι, το δημοψήφισμα έχει μετατραπεί σε ένα αμιγώς ταξικό ζήτημα, με τη διαπλοκή σύσσωμη να παίζει τα ρέστα της. Μπορεί οι δανειστές -μαζί με το μέτωπο της λογικής- να ισχυρίζονται πως το ερώτημα είναι άτοπο, αφού η πρόταση έχει αποσυρθεί από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων, μετατρέποντας το ερώτημα σε ΝΑΙ ή ΟΧΙ στο ευρώ, αλλά αμελούν το συμβολικό χαρακτήρα που έχει αυτή η αμεσοδημοκρατική διαδικασία μπροστά στις πολιτικές της λιτότητας στην Ευρωζώνη.
Ο καθένας λοιπόν ας σταθμίσει τι έζησε τα τελευταία πέντε χρόνια, όπως επίσης και τι είδε και άκουσε αυτήν την εβδομάδα. Έπειτα, ας αναλάβει τις ευθύνες του.
