Η επιλογή του ελληνικού λαού δεν είναι ρήξη. Το είπε, μιλώντας χθες στο Ευρωκοινοβούλιο, ο Αλέξης Τσίπρας. Και φυσικά εμείς ξέρουμε ότι το έχουν πει, και το έχουν ξαναπεί, οι πάντες του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης κατά την εβδομάδα πριν το δημοψήφισμα. Κόντρα μάλιστα σε όσους, Ευρωπαίους και Έλληνες, επέμεναν ότι το πραγματικό -και τρομακτικό κατ’ αυτούς- δίλημμα της περασμένης Κυριακής ήταν ευρώ ή δραχμή.
Ωραία. Η δική μας επιλογή δεν είναι ρήξη. Η δική τους ποια είναι; Γιατί σε βγάζουν από τα ρούχα σου με τον Τσίπρα, που δήθεν θέλει ρήξη. Ο Σόιμπλε τι θέλει; Τα γεράκια και οι γερακίνες των δανειστών τι θέλουν; Τι βγαίνει από τις τελευταίες δηλώσεις τους; Τι καταλάβατε από τα άναρθρα των κυρίων Βέμπερ και Φέρχοσταντ μέσα στα μούτρα του Έλληνα πρωθυπουργού στην Ευρωβουλή; Από όλη αυτή την αγένεια, την αναίδεια, την υπεροψία, γερμανικής κοπής;
Ότι θέλουν έντιμη συμφωνία, που να σέβεται, στοιχειωδώς έστω, τη βούληση του ελληνικού λαού; Ή ότι συμπεριφέρονται σαν τραμπούκοι ιδιοκτήτες του ευρώ; Ότι κρατούν το πιστόλι της ρήξης στο κεφάλι του Τσίπρα; Ότι τον -και μας- προσβάλλουν συνεχώς; Ότι έφτασαν να λένε -Γιούνκερ- ότι η ψήφος μας αποδυνάμωσε τη θέση μας; Κι ότι όλοι τους, από τον πιο στεγνό γραφειοκράτη μέχρι τον πιο ζουμερό ευρωκράτη, μιλούν συνεχώς για Grexit;
Το κάνουν για να τρομάξουν τους δικούς μας, θα πεις. Και να υπογράψουν παράδοση άνευ όρων. Με τη συνδρομή του Σταύρου, που ετοιμάζει δίκες για εσχάτη προδοσία. Και του Βαγγέλη που ετοιμάζει εξέγερση. Όχι αν υπογράψουν ό,τι να ‘ναι, αλλά αν δεν υπογράψουν. Γιατί, βλέπετε, θα πρέπει ο Τσίπρας να γυρίζει για λογαριασμό μας το άλλο μάγουλο, κι ύστερα το άλλο, κι ύστερα το άλλο, κι ύστερα το άλλο. Λες κι αυτή είναι η εντολή του ελληνικού λαού: Σκάσε ρε και υπόγραψε.
Είναι φανερό: Αυτοί βάζουν το δίλημμα ταπείνωση ή ρήξη. Αυτοί μετατρέπουν με τη γνωστή ιστορική τους ηλιθιότητα -τίποτε δεν διδάχτηκαν από το χαστούκι του Όχι- τη ρήξη σε επιλογή κυριαρχίας και αξιοπρέπειας. Αυτοί -και οι δικοί τους εδώ- χώνουν με την ιταμή τους στάση στο μυαλό εκατομμυρίων Ελλήνων το ερώτημα: Αν είναι να γίνουμε γιουσουφάκια, γιατί όχι ρήξη;
