ολονύκτια διαβούλευση των ηγετών, όταν η αγωνία στην Ευρώπη «χτύπησε κόκκινο».
Με τον τίτλο: «Η αποδόμηση της Ευρωζώνης έχει ξεκινήσει», παρατίθενται όλες οι καταστροφικές συνέπειες ενός Grexit, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για τις άλλες χώρες της ευρωζώνης, στο άρθρο της οικονομικής ιστοσελίδας, Deutsche Wirtschafts Nachrichten.
«Πολλοί διεθνείς παρατηρητές που παρακολουθούν εδώ και χρόνια τις εξελίξεις έχουν μείνει άφωνοι. Τόσο κακές σκηνές, όπως αυτές που έλαβαν χώρα, για τη διάσωση των Ελλήνων, έχουν να δουν εδώ και δεκαετίες. Ο Paul Krugman γράφει στους New YorkTimes ότι η ταπείνωση των Ελλήνων έχει παραβιάσει με τον χειρότερο τρόπο όλες τις αξίες που διέπουν την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το συμπέρασμα είναι κιόλας γνωστό. Η Ευρωπαϊκή Ένωση με τη σημερινή της μορφή, βρίσκεται στο τέλος της. Η δημοκρατία αποτελεί τώρα μόνο κάτι περιθωριακό. Η ελληνική βουλή πρέπει να λάβει κάποιες αποφάσεις μέσα σε εξαιρετικά λίγο χρόνο. Δεν υπάρχει καν χρονικό περιθώριο για τη σωστή διατύπωση των νόμων. Ποτέ μέχρι τώρα άλλες χώρες δεν έχουν θέσει σε ένα μέλος της Ε.Ε. τελεσίγραφο, πώς και με ποιον τρόπο πρέπει να αποφασίσει μια βουλή.
Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ενδέχεται να καταρρεύσει και, στην περίπτωση που θα διενεργηθούν νέες εθνικές εκλογές, να αντικατασταθεί με μία κυβέρνηση τεχνοκρατών. Η οικονομική πολιτική της ύφεσης θα καταστρέψει την ελληνική οικονομία.
Κατάρρευση τραπεζών
Οι ελληνικές Τράπεζες εν μέρει θα καταρρεύσουν και πολλοί καταθέτες θα χάσουν τις αποταμιεύσεις τους.
Τις συνέπειες για τις άλλες χώρες-μέλη του Ευρώ μπορεί κανείς να τις φανταστεί. Όποιος τώρα αφήνει τις καταθέσεις των χρημάτων του σε Τράπεζες της Ιταλίας, της Ισπανίας και ή της Πορτογαλίας, διακινδυνεύει να χάσει τα χρήματά του. Ενδεχόμενος πανικός στις ελληνικές Τράπεζες μπορεί σε δευτερόλεπτα να προκαλέσει πανικό σε ευρωπαϊκές Τράπεζες, τον οποίο οι διασώστες του Ευρώ δεν θα είναι σε θέση να ελέγξουν.
Η συνταγή για τη «διάσωση» της Ελλάδας είναι η εφαρμογή περαιτέρω λιτότητας. Αυτό όμως δεν λειτούργησε κατά τα περασμένα πέντε χρόνια. Ούτε ένας από τους διασώστες του Ευρώ δεν είχε το θάρρος, ούτε διέθετε τη φαντασία να αμφισβητήσει αυτή την πορεία της λιτότητας.
Η αλληλεγγύη της Ε.Ε. έχει διαβρωθεί και αυτό που κυριαρχεί είναι ο εγωισμός. Το δράμα των προσφύγων θα είναι το επόμενο θέατρο της καταστροφικής αποτυχίας ενός πολιτικού οικοδομήματος, στο οποίο όλοι θέλουν να έχουν μερίδιο στα πλεονεκτήματα, αλλά κανένας δεν είναι πρόθυμος να στηρίξει τους αδύναμους. Τη θέση των κοινών αξιών έχει πάρει η πάλη, ο ένας εναντίον του άλλου.
Κυριαρχία του φόβου
Η Άγγελα Μέρκελ και ιδιαίτερα ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έχουν μετατρέψει μέσα σε μια νύχτα την Ε.Ε. σε έναν σχηματισμό, στον οποίο δεν κυριαρχεί η αξιοπιστία, αλλά ο απόλυτος φόβος. Οι Ευρωσκεπτικιστές σε διάφορες χώρες θα αυξήσουν τις δυνάμεις τους. Οι Podemos στην Ισπανία, οGrillo στην Ιταλία και προπάντων η Le Pen στη Γαλλία. Στη συμπεριφορά της Φιλανδίας μπορεί να δει κάποιος με ποιον τρόπο όλοι οι παραπάνω θα μπορούν να μπλοκάρουν την Ε.Ε..
Υψηλό το κόστος εξυγίανσης
Ο τρόμος για την Ελλάδα και για την Ευρώπη θα ξεκινήσει απόλυτα, μόλις επιτευχθεί συμφωνία με την Ελλάδα. Στο τέλος θα έρθει η ρήξη. Είτε οι χώρες της Νότας Ευρώπης θα ιδρύσουν μια νέα Ένωση, είτε η Γερμανία θα την εγκαταλείψει. Η χαοτική εξυγίανση της Ευρωζώνης θα κοστίσει τρομερά χρηματικά ποσά. Καμία χώρα της Ε.Ε. δεν θα μπορέσει να διατηρήσει το σημερινό βιοτικό επίπεδο. Αυτό που απομένει, είναι η κυριαρχία των εθνικών συμφερόντων. Η συμβίωση στην Ευρώπη δεν θα ορίζεται πλέον από συνθήκες, αλλά από το δίκαιο του ισχυρότερου.
Ευθύνες στην Άγγελα Μέρκελ
Όπως είχε προβλέψει και ο Gregor Gysi από το κόμμα της Αριστεράς στη Γερμανία, η Άγγελα Μέρκελ έχει καταστεί η καταστροφέας του Ευρώ, δεδομένου ότι όλα τα κράτη-μέλη του Ευρώ είναι είτε λιγότερο είτε περισσότερο χρεοκοπημένα, εάν τα αξιολογήσει κάποιος με τους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας. Τα χρηματικά ποσά τα οποία θα χρειαστούν, θα είναι πολλαπλάσια αυτών που διατέθηκαν για την κρίση χρέους στην Ελλάδα. Θα βιώσουμε κοινωνικές αναταραχές, εξεγέρσεις και βία και ως αντίδραση σε αυτά θα έχουμε περισσότερη κρατική και οικονομική καταπίεση.
