Αρνήθηκε να συνεργαστεί με τις δυνάμεις κατοχής και να καταδώσει πατριώτες. Γι’ αυτόν ο πόλεμος συνεχιζόταν και μετά την ατιμωτική συνθηκολόγηση και κατάληψη της Κρήτης.
Όταν έμαθε ότι έρχονται να τον συλλάβουν για εκτέλεση, δεν διέφυγε στο βουνό, όπως του πρότειναν τα αδέρφια του. “Αν φύγω, κάποιος άλλος θα πάρει τη θέση μου, κι αυτό είναι άδικο”, είπε στ’ αδέρφια του.
Έμεινε, συνελήφθη, αρνήθηκε να διαπραγματευθεί για τη ζωή του, να προδώσει ιερά και όσια και εκτελέστηκε. Ανήμερα της εκτέλεσης, ο Σπυρίδων Καπετανάκης έτειλε στη Δώρα, τη σύζυγό του, που άφηνε με 4 ανήλικα παιδιά, το παρακάτω γράμμα της φωτογραφίας.
Μόνο οικογένειες που δεν είχαν τέτοιους ήρωες, μόνο οικογένειες δοσιλόγων έχουν διδάξει στα παιδιά τους, αυτό που μας λέει ο Τσίπρας, ότι όταν εκβιάζουν την πατρίδα σου, εσύ απλά την παραδίδεις.
Ας δει ο καθένας από εμάς τους νεώτερους τη φωτογραφία του κι ας διαβάσει το γράμμα του. Ας αναλογιστεί την ηρεμία που προδίδει το τελευταίο του σημείωμα προς την οικογένειά του, τη σύζυγο και τα ανήλικα παιδιά του. Κι ας σκεφτεί μετά πόσο θράσος έχει ένας πρωθυπουργός να σου λέει, σε τούτη τη γη που έχει ποτιστεί με το αίμα εκατοντάδων χιλιάδων σαν του Σπυρίδωνα Καπετανάκη, ότι εκβιάστηκε και όφειλε να παραδώσει την πατρίδα και τον λαό του σαν κοπάδι για σφαγή.
