νέου προγράμματος που θα προκύψει για την Ελλάδα από τις διαπραγματεύσεις «θα αποτύχουν».
Μιλώντας στο βρετανικό δίκτυο, ο κ. Βαρουφάκης είπε ότι στην Ελλάδα επιβλήθηκε
ένα πρόγραμμα που θα «γραφτεί στην ιστορία ως η μεγαλύτερη καταστροφή μακροοικονομικής διαχείρισης που συντελέστηκε ποτέ».
Μετά από την έγκριση από τη γερμανική βουλή την Παρασκευή της έναρξης των διαπραγματεύσεων για το ελληνικό πρόγραμμα βοήθειας, που μπορεί να φτάσει σε ύψος μέχρι και τα 86 δισ. ευρώ, ο Γιάνης Βαρουφάκης ήταν κατηγορηματικός κατά τη συνέντευξή του: «Αυτό το πρόγραμμα θα απογοητεύσει οποιονδήποτε αναλάβει την εφαρμογή του», είπε χαρακτηριστικά.
Ερωτηθείς σε πόσο χρόνο θα φανούν οι αδυναμίες του προγράμματος, ο πρώην ΥΠΟΙΚ απάντησε: «Το πρόγραμμα έχει ήδη αποτύχει».
Αναφορικά με την παραίτησή του και τη σχέση του με τον Αλέξη Τσίπρα, ο κ. Βαρουφάκης είπε ότι, αν και ούτε ο Έλληνας πρωθυπουργός πιστεύει στο πρόγραμμα, όπως έχει ομολογήσει και ο ίδιος, ωστόσο δεν είχε άλλη επιλογή από το να υπογράψει.
«Μας δόθηκε η εξής επιλογή: εκτέλεση ή συνθηκολόγηση. Και εκείνος αποφάσισε ότι η συνθηκολόγηση ήταν η καλύτερη στρατηγική», συμπλήρωσε ο κ. Βαρουφάκης, επισημαίνοντας ωστόσο ότι κατανοεί απολύτως τη θέση του Αλέξη Τσίπρα.
Παράλληλα μέσω άρθρου του στην Εφημερίδα των Συντακτών με τον τον τίτλο «Γιατί καταψήφισα» ο τέως υπουργός Οικονομικών μιλάει για όσα έζησε τους τελευταίους μήνες.
Διαβάστε τι γράφει:
Στην πολιτική αποφάσισα να εισέλθω για έναν λόγο: για να σταθώ δίπλα στον Αλέξη Τσίπρα στον αγώνα εναντίον της χρεοδουλοπαροικίας. Από τη μεριά του, ο Αλέξης Τσίπρας με τίμησε επιστρατεύοντάς με για έναν λόγο: μια πολύ συγκεκριμένη θεώρηση περί της κρίσης που βασίζεται στην απόρριψη του δόγματος Παπακωνσταντίνου, ότι δηλαδή μεταξύ της άτακτης χρεοκοπίας και του τοξικού δανεισμού, ο τοξικός δανεισμός είναι πάντα προτιμότερος.
Πρόκειται για δόγμα που απέρριπτα ως πάγια απειλή που στόχο είχε την επιβολή, διά του πανικού, πολιτικών οι οποίες εγγυώνται τη μόνιμη χρεοκοπία και, εν τέλει, τη χρεοδουλοπαροικία. Την Τετάρτη το βράδυ, στη Βουλή, κλήθηκα να επιλέξω μεταξύ του (α) να ενστερνιστώ το εν λόγω δόγμα, υπερψηφίζοντας την κύρωση του κειμένου που πραξικοπηματικά και με απερίγραπτη βαναυσότητα επέβαλαν στον Αλέξη Τσίπρα οι «εταίροι» στο Euro Summit και (β) να πω «όχι» στον πρωθυπουργό μου.
«Είναι αληθινός ή πλαστός ο εκβιασμός;» μας ρώτησε ο πρωθυπουργός, εκφράζοντας έτσι το ειδεχθές συνειδησιακό δίλημμα όλων μας, και του ίδιου. Προφανώς ο εκβιασμός ήταν αληθινός. Πρώτη φορά ένιωσα την «αλήθεια» του στο γραφείο μου όταν την 30ή Ιανουαρίου ο κ. Ντάισελμπλουμ με επισκέφτηκε για να με θέσει προ του διλήμματος «Μνημόνιο ή κλειστές τράπεζες». Από την αρχή γνωρίζαμε πόσο αδίστακτοι ήταν οι δανειστές. Και αποφασίσαμε αυτό που λέγαμε ξανά και ξανά ο ένας στον άλλον τις μακρές μέρες και νύχτες του Μαξίμου:
Θα κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να φέρουμε μια οικονομικά βιώσιμη συμφωνία. Θα συμβιβαστούμε χωρίς να καταλήξουμε συμβιβασμένοι. Θα υποχωρήσουμε όσο χρειαστεί για να επιτευχθεί μια συμφωνία-επίλυση εντός της ευρωζώνης. Ομως αν ηττηθούμε από την καταστροφική λογική των μνημονίων, θα παραδώσουμε το κλειδί των γραφείων μας σε εκείνους που τα πιστεύουν – να έρθουν εκείνοι να τα εφαρμόσουν, με εμάς και πάλι στους δρόμους.
«Υπήρχε εναλλακτική;» μας ρώτησε ο πρωθυπουργός την Τετάρτη. Κρίνω πως, ναι, υπήρχε. Όμως δεν θα πω άλλα γι’ αυτό εδώ. Δεν είναι της στιγμής. Σημασία έχει μόνο ότι το βράδυ του δημοψηφίσματος ο πρωθυπουργός έκρινε πως δεν υπήρχε εναλλακτική. Γι’ αυτό παραιτήθηκα, ώστε να τον διευκολύνω να μεταβεί στις Βρυξέλλες για να φέρει πίσω τους βέλτιστους όρους που μπορούσε να φέρει. Οχι όμως και για να τους εφαρμόσουμε εμείς όποιοι και να ήταν!
Ο πρωθυπουργός, στην Κ.Ο. της Τετάρτης, μας ζήτησε να αποφασίσουμε μαζί, να μοιραστούμε την ευθύνη. Πολύ σωστά. Πώς όμως; Μία λύση ήταν να εφαρμόσουμε, όλοι μαζί, αυτό που λέγαμε και ξαναλέγαμε ότι θα κάναμε σε περίπτωση ήττας. Θα λέγαμε ότι υποταχθήκαμε, φέραμε συμφωνία που εμείς κρίνουμε μη βιώσιμη, και ζητάμε από πολιτικούς, όλων των κομμάτων, που την θεωρούν τουλάχιστον εν δυνάμει βιώσιμη, να σχηματίσουν κυβέρνηση και να την εφαρμόσουν.
Η δεύτερη λύση ήταν αυτή που προέκρινε ο πρωθυπουργός: Να παραμείνει ζωντανή η πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς, έστω εφαρμόζοντας μια συμφωνία- προϊόν εκβιασμού που ο ίδιος ο πρωθυπουργός κρίνει ότι είναι ανεφάρμοστη.
Πηγή: thepaper.gr
Από: imerisia.gr
