O λαός σε πλήρη σύγχυση ! Πρόκειται για τη μέγιστη επιτυχία των πρώτη φορά αριστερά αλλά και των διάφορων διαδικτυακών σαλτιμπάγκων που ευκαιρίας δοθείσης την επιτείνουν.. Ευρώ ή δραχμή είναι το νέο δίλημμα που συνοδεύεται από το ανεξάρτητο και αυθύπαρκτο κράτος σε αντιδιαστολή με την συνομοσπονδία κρατών να απευθύνονται και τα δύο σε χέρσα ή δόλια μυαλά. Εξαρτάται από τον βαθμό αντίληψης των όρων ενός εκάστου εξ ημών..
Το παραδοσιακό και πάντα διαχρονικό ερώτημα σοσιαλισμός ή καπιταλισμός έχει κατόπιν αυτών τεθεί εν αχρηστία! Ποιος καπιταλισμός και ποιος σοσιαλισμός! Κατά τους μεν ο πούρος καπιταλισμός εκφράζεται αδιαμφισβήτητα μέσα από το ευρώ της χλιδής, ενώ ο σοσιαλισμός της δραχμής (λες και ο Μαρξ όταν συνέτασσε το Κεφάλαιο προσδιόριζε και το νόμισμα κατά τους Αιγνίτες δημιουργούς της δραχμής) αποκτά ξαφνικά μια ανέλπιστη δυναμική ανάμεσα στο πλήθος των ντεσπεράντος, που απεγνωσμένα ζητούν από κάπου να κρατηθούν.
Από εδώ και πέρα έτσι, τα πάντα είναι αποδεκτά. Το άρθρο 44 του καπιταλιστικού Συντάγματος επί παραδείγματι να τσαλαπατιέται χυδαία, με τους αστούς δημιουργούς του να σιωπούν ένοχα και το λαό να μην εξαγριώνεται από την δόλια συμπεριφορά τους κατά την οποία: Η Γνώμη του, το κορυφαίο ΟΧΙ που εκστόμισε δια μέσου της κάλπης, όχι απλώς δεν ελήφθη υπ’ όψιν, αλλά μεταμφιέστηκε ακαριαία όπως οι θεατρίνοι σε ΝΑΙ, επειδή κατά τους κρατούντες είναι πιο εύκολο ν’ απολαύσεις τον βιασμό παρά να τον αρνηθείς..
Δεν συναισθάνθηκαν δε τη παραμικρή ανάγκη έκφρασης μιας κατά τύποις συγνώμη απέναντι σε ένα ηρωικό πόπολο που αψήφησε την ισχύ θεών και δαιμόνων καταπλήσσοντας ολάκερη την υφήλιο. Από το Τόκιο και τη Παλαιστίνη ως τη Κούβα και από τη Μόσχα ως τη Νότια Αφρική να γράφονται διθύραμβοι για έναν μικρό αριθμητικά αλλά μεγαλειώδη -στη συντριπτική του πλειοψηφία- ηθικά και πατριωτικά λαό, που τίμησε ξανά την ιστορία του..
Ε, σε αυτό τον λαό που λούστηκε στη κότινο των διεθνών επαίνων, επέβαλλαν λοιδορώντας τον το ανάστροφο αποτέλεσμα, από εκείνο που υπέδειξε ρητά και κατηγορηματικά με τη ψήφο του..
Κατά ποιο τρόπο;
Συνδέοντας τη βούλησή του με το πανάρχαιο νόμισμά του, τη δραχμή και αυτή με την εξαθλίωση και τον απομονωτισμό. Λες και μια δεκαπενταετία τώρα δεν βιώνει την απόλυτη φτώχεια με το υπερπολυτελές ευρώ και την πλούσια συνομοσπονδία κρατών, όπως το ευρωενωσιακό ιερατείο της επίσημης τοκογλυφίας.
Και το χείριστο!
Πως τάχα αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί ως πιστό αντίγραφο της ίδιας κατάστασης με τη δραχμή και το εθνικά κυρίαρχο κράτος.
Ε, όχι ρε κανάγιες της πρώτης φοράς αριστερά και διάφοροι διαδικτυακοί λούστροι που εμφανίζεστε υπό τον μανδύα των οικονομολόγων.. Μπορεί ο λαός να είναι φτωχός στη τσέπη αλλά δεν είναι -τουλάχιστον οι νέοι- φτωχοί και στα μυαλά ώστε να μην αντιλαμβάνονται τον εμπαιγμό..
Γνωρίζουν άριστα ότι η φτώχεια και ο πλούτος είναι άμεσα συνδεδεμένοι με τον ιδιοκτήτη του κράτους υπό τους κανόνες του οποίου υποχρεούνται να διαβιούν. Είτε το κράτος πορεύεται στην ιστορία αυθύπαρκτα και αυτοτελώς, είτε επί του νομίσματος των συναλλαγών του διαθέτει τη πλήρη νομή και κατοχή.
Και ο ιδιοκτήτης του κράτους αυτού από συστάσεώς του ποτέ δεν ήταν ο ίδιος ο λαός, αλλά διακόσιες οικογένειες που επιβάλλουν τους νόμους παραγωγής του πλούτου τους δια μέσου των πολιτικών δουλικών τους στη βουλή.
Σήμερα υπό το πρόσχημα των μνημονίων τα οποία κατά τους τηλεπλασιέ της πολιτικής ακόμη και αν δεν είχαν από τους επικυρίαρχους επιβληθεί, οφείλαμε να τα είχαμε εμείς ως ιδανικοί αυτόχειρες επινοήσει! Χθες υπό το μοντέλο μιας μονομερούς ανάπτυξης των εχόντων και κατεχόντων.
Ε, λοιπόν αν δεν αλλάξει αυτό, όποιο νόμισμα υιοθετηθεί, ή όποια συνομοσπονδία κρατών ακολουθήσει η χώρα, ο πλούτος θα βρίσκεται στα ίδια θησαυροφυλάκια και η φτώχεια στα ίδια άδεια χέρια, που θα προσεύχονται στην έλευση ενός Μεσσία για να σωθούν, αφού ακόμη δεν έμαθαν ότι τα θαύματα ρέουν στο αίμα εκείνων που τα προκαλούν..
