οργανισμός Official Monetary and Financial Institutions Forum (OMFIF). Ο οργανισμός αυτός δεν είναι τυχαίος. Είναι μια από τις πολλές δήθεν αθώες βιτρίνες που χρησιμοποιούν τα κυκλώματα κερδοσκοπίας στις χρηματαγορές προκειμένου να εμφανίζονται με την ουδέτερη ιδιότητα του συμβούλου, ή του ειδικού στο πλευρό υπουργών, κυβερνήσεων, οργανισμών ανά τον κόσμο.
Ο Νόρμαν Λάμοντ συνδέεται στενά με τον οργανισμό αυτό. Παλιά καραβάνα στο κουρμπέτι, άρχισε την καριέρα του – που αλλού; – στην NM Rothschild & Sons, την επενδυτική τράπεζα όπου έγινε διευθυντής της Rothschild Asset Management πριν μεταπηδήσει στο βρετανικό κοινοβούλιο. Ο Λάμοντ αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την κυβέρνηση Μέιτζορς το 1993 κάτω από το βάρος των καταγγελιών για πιθανή εμπλοκή του στο σκάνδαλο κερδοσκοπίας με τη βρετανική λίρα. Η Μαύρη Τετάρτη (16 Σεπτεμβρίου 1992) είναι γνωστή ως η ημέρα που οι κερδοσκόποι “έσπασαν” τη λίρα στερλίνα και ανάγκασαν την βρετανική κυβέρνηση να την αποσύρει από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών (ΜΣΙ).
Στο παιχνίδι αυτό άγριας κερδοσκοπίας πρωτοστάτησε ένας “φίλος” του κ. Βαρουφάκη, ο Τζόρτζ Σόρος, ο οποίος καθάρισε τουλάχιστον 1 δις δολάρια και μετά απ’ αυτό καθιερώθηκε ως ο Νο 1 κερδοσκόπος με νομίσματα παγκόσμια. Ο Λάμοντ φέρεται να ήταν αναμεμιγμένος στο παιχνίδι, ως υπουργός οικονομικών της κυβέρνησης Μέιτζορς εκείνη την περίοδο, αλλά οι καταγγελίες δεν μπόρεσαν να διαπεράσουν την μαφιόζικη ομερτά που κυριαρχεί στις αγορές, το City και τους τόρυδες. Έτσι αναγκάστηκε απλά να παραιτηθεί ήσυχα, απλά και δίχως συνέπειες, ώστε να συνεχίσει την καριέρα του ως σήμερα.
Όπως συνήθως, ο τύπος σε διατεταγμένη υπηρεσία προσπαθεί να επικεντρωθεί στα “χάκιν” κι άλλες τέτοιες πιπεράτες λεπτομέρειες. Δεν τους ενοχλεί καθόλου το γεγονός ότι ο υπουργός οικονομικών συζητά τις λεπτομέρειες ενός σχεδίου επιβολής παράλληλης νομισματικής κυκλοφορίας (με IOU) στην Ελλάδα με ποιούς; Με εκείνους που θα έπρεπε να αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι, δηλαδή τους κερδοσκόπους του νομίσματος.
Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι το σχέδιο επιβολής IOU προχωρούσε σε συνενόηση με τους κερδοσκόπους και φυσικά πρός όφελός τους. Δεν υπάρχει κανένας άλλος λόγος να συζητάς με κερδοσκόπους ειδικά μια τόσο επικίνδυνη νομισματική μεταβολή, όπως το παράλληλο νόμισμα, παρά μόνο για έναν και μοναδικό λόγο: για να φορντίσουν οι ίδιοι να τοποθετήσουν κατάλληλα τα κεφάλαιά τους ώστε να κερδίσουν από την εισαγωγή IOU τα μέγιστα. Με πρόβλεψη ενδεχομένως μεριδίου για Βαρουφάκη, Γκάλμπρεϊθ και άλλους εντός και εκτός κυβέρνησης.
Επίσης αυτό που κάνει εντύπωση είναι η συζήτηση για δημιουργία παράλληλου ηλεκτρονικού δικτύου πληρωμών. Ακόμη κι αν αποδεχτούμε την ερμηνεία Βαρουφάκη, ότι δεν πρόκειται για “χάκιν” και τα άλλα, παραμένει το ερώτημα: Τι δουλειά έχει να συζητά ένα τέτοιο άκρως απόρρητο και ευαίσθητο δεδομένο με ιδιώτες κερδοσκόπους; Ο μόνος λόγος είναι για να μπορούν οι κερδοσκόποι να αξιοποιούν το σύστημα κατά το δοκούν με ανοιχτές τις “πίσω πόρτες”. Είτε για να προωθούν μίζες πολιτικών, είτε για λεηλασία αποθεματικών και ταμείων, είτε για την “εκ των έσω” πληροφόρηση προκειμένου να κερδίζουν από τοποθετήσεις, εξαγορές και συγχωνεύσεις.
Τέλος είναι φανερό ότι όλα αυτά που σχεδίαζε ο Βαρουφάκης με τους κερδοσκόπους ήταν για να παρμείνει πάση θυσία στο ευρώ η Ελλάδα. Μια Ελλάδα που θα επέλεγε να φύγει οριστικά από ευρωζώνη και ΕΕ, να καταγγείλει τα χρέη και τις δανειακές ως παράνομες, αθέμιτες και απεχθείς, δεν έχει καμιά ανάγκη ούτε από συμφωνίες θανάτου σαν αυτή του Τσίπρα, ούτε IOU, ούτε θα ήταν υποχείριο εκβιαστών και κερδοσκόπων.
Το ποιός είναι ο Βαρουφάκης και τι είναι ικανός να κάνει, το έχουμε επισημάνει επανειλλημένα σε ανύποπτους καιρούς. Από την στιγμή που κάποιος δηλώνει ευθαρσώς ότι δεν πιστεύει στη δυνατότητα της Ελλάδας να σταθεί στα πόδια της με δικές της δυνάμεις, τότε είναι ικανός για τα πάντα. Είναι ικανός να την πουλήσει σ΄οποιονδήποτε. Ιδίως όταν ο ίδιος πάσχει από ένα σοβαρό ψυχωτικό σύνδρομο ναρκισισμού, που δεν του επιτρέπει να έχει ούτε καν αίσθηση των συνεπειών για όσα κάνει.
Με άλλα λόγια ο Βαρουφάκης ήταν ο ιδανικός για τη θέση του υπουργού οικονομικών, που του πρόσφεραν στη κυβέρνηση Τσίπρα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που ένα ολόκληρο σύστημα προώθησης και image making στήθηκε για να τον προωθήσει και να τον κάνει λαοφιλή. Το μηντιακό σύμπαν συνομώτησε ώστε να βγει με πλήθος εξαπατημένων ψήφων και έπειτα να εξαργυρώσει τις επιταγές αυτών που τον επέλεξαν για το συγκεκριμένο ρόλο.
Τώρα όλοι αυτοί που τον εκθείαζαν και του έστηναν το δημόσιο προφίλ ως “γκουρού των οικονομικών” διαρυγνύουν τα ιμάτιά τους, ή σιωπούν χωρίς να απολογούνται για τις επιλογές τους. Η δική μου άποψη είναι ότι ο κ. Βαρουφάκης είναι μια κλασική περίπτωση “idiot utile” (χρήσιμου ηλίθιου). Έκανε τη βρωμοδουλειά και τώρα τον ρίχνουν στα σκυλιά, σαν εξιλαστήριο τράγο προκειμένου να εξαγνιστεί ο Τσίπρας και η συμφωνία του.
Η ανθρωποφαγία που είναι σίγουρο ότι θα ακολουθήσει δεν μας αφορά. Είναι ίδιον του καθεστώς που υπηρετεί κι ο κ. Βαρουφάκης. Ούτε μας ενδιαφέρει αν οι “φίλοι” του κ. Βαρουφάκη είναι αρκετά ισχυροί για να τον σώσουν από την φυλακή. Το σίγουρο είναι ότι από τη στιγμή που ο Νόρμαντ Λάμοντ και η οικογένειά του από Hedge Fund αποφασίζει να “δώσει” στεγνά τον Βαρουφάκη, σημαίνει ότι έχουν κλείσει τις συμφωνίες που θέλουν με τον νέο υπουργό οικονομικών και την κυβέρνηση Τσίπρα. Ίσως το “δώσιμο” Βαρουφάκη να εντάσσεται στα αντισταθμιστικά οφέλη.
Κι όποιος νομίζει ότι η Ελλάδα γλύτωσε τα IOU, ας το ξανασκεφτεί. Όσο κρατάνε τις τράπεζες ανενεργές, τόσο στραγγαλίζεται ο ιδιωτικός τομέας, τόσο πιο κοντά έρχονται λύσεις τύπου IOU και κουρέματος καταθέσεων και τραπεζικών τίτλων. Γιατί νομίζετε ότι οι Ευρωπαίοι βιάζονταν να περάσει η οδηγία που επιτρέπει το κούρεμα καταθέσεων και τίτλων τώρα στις 22/7; Όσοι από εσάς έχετε πιστέψει τους τσανακογλύφτες της συμφωνίας, που σας λένε ότι αυτή η οδηγία αφορά όλες τις χώρες της ευρωζώνης, να σας πούμε μόνο ότι μέχρι σήμερα μόνο η Γερμανία και η Αυστρία την έχει εγκρίνει εκτός της Ελλάδας. Οι άλλες το έχουν παραπέμψει για το 2016 και μετά.
Τώρα που μάλλον θα επιληφθεί του θέματος ο εισαγγελέας, μήπως να κάνει τον κόπο να μας βρει με ποιό δικαίωμα η κυβέρνηση έκλεισε και κρατά κλειστές τις τράπεζες; Ποιός της έδωσε αυτό το δικαίωμα; Το Σύνταγμα και οι νόμοι της χώρας πάντως όχι. Αλλά για να νοιαστεί κάποιος εισαγγελέας για τέτοια θέματα θα πρέπει να θεωρήσουμε ότι υπάρχει δικαιοσύνη στον τόπο μας. Αν υπήρχε δεν θα είχε καταλυθεί έτσι βάναυσα η συνταγματική τάξη της χώρας, ούτε θα ζούσαμε τόσα απανωτά πραξικοπήματα.
