Ο Ζακ Σπέις, πρώην μέλος του Κογκρέσου με τους Δημοκρατικούς, προέρχεται από το Οχάιο, αλλά έλκει την καταγωγή του από την Ελλάδα. Όχι μόνο δεν τον κρύβει, αλλά χρησιμοποιεί αυτή τη διπλή ιδιότητα για να δει τα πράγματα ως Αμερικανός, αλλά και ως Έλληνας.
Γράφοντας στο αμερικανικό «The Hill», σημειώνει με ανησυχία: «Ας μην θεωρούμε την Ελλάδα ως δεδομένη. Μπορεί να μην την χάσαμε, ή να μην βρισκόμαστε σε διαδικασία να την χάσουμε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να βρεθούμε μπροστά σε ένα θυμωμένο και αποθαρρυμένο έθνος με ό,τι αυτό σημαίνει για την γεωπολιτική κατάσταση στην ευαίσθητη περιοχή της Μεσογείου».
Ο Σπέις, διατρανώνει τον πολιτικό σύνδεσμο που υπάρχει ανάμεσα στην Ελλάδα και τις ΗΠΑ, γι’ αυτό και δεν φοβάται, άμεσα, ότι θα διαρραγούν οι σχέσεις τους – τόσο οι διμερείς, όσο και εκείνες εντός του ΝΑΤΟ.
Θυμίζει πως η Ελλάδα από το πόλεμο στον Περσικό και εντεύθεν έχει διαθέσει τη Σούδα ως ορμητήριο των δυτικών δυνάμεων και όπως λέει η «κίνηση» στη συγκεκριμένη περιοχή έχει αυξηθεί. Παράλληλα έχει ταχθεί στο πλευρό των δυτικών δυνάμεων στις κυρώσεις κατά του Ιράν και της Ρωσία, ενώ υφίσταται βαρύ φορτίο ως ο βασικός υποδοχέας μεταναστών που μεταβαίνουν -παντί τρόπω- από τη Μέση Ανατολή με κατεύθυνση την Ευρώπη.
Επομένως, δεν τίθεται θέμα απόστασης της Αθήνας από τους δυτικούς συμμάχους της. Σημειώνει, όμως, πως η πρόσφατη συμφωνία που αποτρέπει επί του παρόντος το Grexit, μπορεί να καθησύχασε τις αγορές, αλλά φούντωσε τις πολιτικές διεργασίες στη χώρα προκαλώντας αρκετές ρωγμές στο οικοδόμημα, με αποτέλεσμα να μπορεί κανείς να μιλήσει για «πολιτική αστάθεια».
Κρίνει, δε, πως υπάρχουν αρκετές καταστάσεις οι οποίες πρέπει να προσεχθούν από τις δυτικές δυνάμεις και να μην θεωρηθούν, εξαρχής, ως αμελητέες.
Η πρώτη έχει να κάνει με τη Ρωσία. Ναι, οικονομικά δεν μπορεί ο Πούτιν να βοηθήσει την Ελλάδα, όμως κρατάει ακόμη ένα δυνατό χαρτί στα χέρια του και αυτό είναι το ενεργειακό. Η Ελλάδα εξαρτάται πλήρως από τη Ρωσία ως προς το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο που εισάγει. Τι θα συμβεί, άραγε, αν ο Πούτιν πρόσφερε στην Ελλάδα φθηνότερη ενέργεια με αντάλλαγμα ένα βέτο της στις κυρώσεις που του έχουν επιβληθεί;
Η δεύτερη έχει να κάνει με το Ιράν. Πριν από χρόνια, το Ιράν πρόσφερε στην Ελλάδα πετρέλαιο με πίστωση. Ωστόσο, λόγω των κυρώσεων αυτή η προσφορά έμεινε στο συρτάρι. Ωστόσο, με την Ελλάδα να βρίσκεται στη μέση μιας ακόμη κρίσης, πόσο ακόμη θα αρνείται την προσφορά; Αν η Ελλάδα υποκύψει, αίφνης θα εμφανιστεί ένα ρήγμα στο αρραγές μέτωπο των δυτικών δυνάμεων.
Η τρίτη έχει να κάνει με το μεταναστευτικό. Η Ελλάδα, και μετά η Ιταλία, δέχεται το μεγαλύτερο κύμα μεταναστών από την Αφρική και την Ασία. Αυτή τη στιγμή δαπανά 20 φορές περισσότερα χρήματα από τις άλλες χώρες της Ευρώπης για τη φύλαξη των συνόρων της. Τι θα συμβεί αν εκ προθέσεως, εξ αμελείας, ή λόγω έλλειψης άλλων δυνάμεων, αφήσει αυτούς τους μετανάστες να προωθηθούν στα ενδότερα της Ευρώπης; Η άνοδος της ακροδεξιάς σε όλη την Ευρώπη δεν πρέπει να παραγνωρίζεται.
Η τέταρτη έχει να κάνει με τις σχέσεις με την Τουρκία. Η δεύτερη βρίσκεται σε φάση αστάθειας, πολιτικής και οικονομικής. Οι συνεχόμενες παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου από τουρκικά αεροσκάφη μπορεί να δημιουργήσουν ένα κλίμα ανησυχίας.
Ο Σπέις αναφέρει πως η Ελλάδα, προς τιμήν της, μέσα στα χρόνια της κρίσης δεν προσπάθησε ποτέ να εκβιάσει το ΝΑΤΟ για να κερδίσει κάτι. Γι’ αυτό και θεωρεί πως οι ΗΠΑ πρέπει να εργαστούν πιο στενά με την Ευρώπη για να διατηρηθεί το επίπεδο πολιτικής συναίνεσης που θα διατηρήσει την Ελλάδα στην Ευρώπη και το ΝΑΤΟ. Καταλήγει πως αυτό θα μπορούσε να είναι το δόγμα Τρούμαν για τον 21ο αιώνα – μια διαφορετικού είδους βοήθεια των ΗΠΑ προς την Ελλάδα.
