Το απίθανο σενάριο να του δείξουν οι Αμερικανοί αποδεικτικά στοιχεία για τα υποτιθέμενα χημικά του Άσαντ ζήτησε ο Πούτιν, ο οποίος στην ουσία άφησε ανοιχτό παράθυρο στους παγκοσμιοποιητές της Ουάσινγκτον να τον προσεγγίσουν, γιατί όχι στην Μόσχα, προτείνοντάς
του «ανταλλάγματα», προκειμένου να ανεχθεί το Κρεμλίνο βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στην Συρία.
Στην πολιτική έχουμε να κάνουμε μόνο με συμφέροντα, κάτι που θα θυμίσουμε για πολλοστή φορά. Η Ρωσία, αν και μακριά από την Μέση Ανατολή, είναι σε θέση να επηρεάσει καταστάσεις και γι” αυτό οι Αμερικανοί δεν μπορούν να παραβλέψουν την επιρροή της. Εάν είχαν τον Πούτιν του χεριού τους δεν θα πηγαινοερχόταν ο Κίσινγκερ στην ρωσική πρωτεύουσα ή θα καθυστερούσε τόσο πολύ η όποια επέμβαση στην Συρία.
Από την άλλη μεριά ούτε η Ρωσία είναι μόνη της στον πλανήτη, η οποία βλέπει την πίεση της Δύσης να αυξάνεται, καθώς τα σχέδια των παγκοσμιοποιητών προχωρούν με γοργούς ρυθμούς. Επομένως προσπαθεί να κερδίσει όσο χρόνο είναι δυνατόν, παρότι αργά ή γρήγορα η σύγκρουση γιγάντων είναι δυστυχώς αναπόφευκτη, μιας και οι δυτικές πολυεθνικές ασκούν έντονη πίεση στον Πούτιν να παραδώσει, μεταξύ άλλων, πετρέλαιο και φυσικό αέριο στους «γύπες» της παγκόσμιας διαπλοκής, κάτι που μέχρι στιγμής τουλάχιστον φαίνεται να αρνείται πεισματικά η Μόσχα.
Στην Συρία η Ρωσία έχει ναυτική βάση, την οποία δεν θέλει λογικά να χάσει, δίχως μάλιστα να έχει κάπου αλλού να «παρκάρει» τον στόλο της. Όπως σας είχαμε γράψει, δεδομένου ότι η Ρωσία δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει μόνο με τον στόλο το ΝΑΤΟ, ίσως επιδιώξει τελικά να σύρει τους Δυτικούς στο παιχνίδι της και να ζητήσει διασφάλιση των ρωσικών συμφερόντων για να «επιτρέψει» μια επέμβαση τύπου Ομπάμα, καθότι σενάριο χερσαίας επέμβασης των Αμερικανών θα οδηγήσει τα πράγματα σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Είτε λοιπόν η βάση των Ρώσων δεν θα πειραχτεί είτε θα πρέπει να μεταφερθεί αλλού, σε «σταθερό και ασφαλές» έδαφος (π.χ. Κύπρος). Πέραν τούτου θα υπάρχουν σίγουρα κι άλλα θέματα, τα οποία θα απασχολήσουν τις δύο πλευρές.
Έτσι έχουν λοιπόν εν συντομία τα πράγματα, μολονότι κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει αλλαγή δεδομένων, καθόσον η πολιτική είναι ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο πεδίο. Πάντως στην παρούσα φάση δεν φαίνεται να υπάρχει πρόθεση για σύγκρουση Ρωσίας-ΝΑΤΟ λόγω Συρίας, κάτι που μελλοντικά ωστόσο δεν εκτιμάται πως θα αποφευχθεί.
Όποια κι αν είναι η τροπή των γεγονότων, ο Ρώσος ηγέτης αποδεικνύει πως διαθέτει «κοφτερή» πολιτική σκέψη καθώς και έναν ιδιαίτερο τρόπο να περνάει τα μηνύματά του σε… υπερεκτιμημένες «υπερδυνάμεις». Ραντεβού ξανά στην Μόσχα λοιπόν;
