Πόλεμο εναντίον της Συρίας ευαγγελίζεται ο υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Σαμαρά, Ευάγγελος Βενιζέλος. Μέσα στον Σεπτέμβριο προγραμματίζει, βλέπετε, να ταξιδέψει στις ΗΠΑ. Οπότε εναρμονίζεται πλήρως με τη φιλοπόλεμη γραμμή της Ουάσιγκτον προκειμένου να ανεβάσει,
όπως νομίζει, τις πολιτικές μετοχές του στα μάτια της αμερικανικής ηγεσίας! Δεν μπορεί να χωνέψει με τίποτα το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός αρνήθηκε πεισματικά να τον πάρει κι αυτόν μαζί του, όταν προ μηνός επισκέφθηκε την αμερικανική πρωτεύουσα. Τον εαυτό του και μόνο τον εαυτό του ήθελε να προωθήσει ο Αντώνης Σαμαράς στον Λευκό Οίκο, που τον θεωρούσε «όργανο των Γερμανών», θα έπαιρνε και τον Βενιζέλο; Θα έβαζε τα χεράκια του να βγάλει τα ματάκια του ο πρωθυπουργός; Ποτέ!
Κήρυξε πόλεμο, λοιπόν, κι ο Βενιζέλος κατά των Αράβων, που δεν υποτάσσονται εντελώς στις ΗΠΑ, με στόχο να καλύψει το «χαμένο έδαφος» για το πρόσωπό
του στα μάτια των Αμερικανών. Γι’ αυτό και θα πάει μέσα στην εβδομάδα στην Αίγυπτο, για να αποδώσει τιμές στους στρατηγούς της αμερικανοκίνητης χούντας του Καΐρου.
Πολύ επώδυνες συνέπειες για την Ελλάδα θα έχει αυτή η ακραία αντιαραβική στάση του υπουργού Εξωτερικών της κυβέρνησης Σαμαρά. Προέρχεται πρωτίστως από την προσπάθεια πολιτικής προώθησης του προσώπου του, αλλά όχι μόνο. Βασίζεται σε μια βαθύτατα εσφαλμένη πολιτική σκέψη. «Αν η Ελλάδα πετύχει την υποστήριξη των Αμερικανών και των Ισραηλινών μέσω της τυφλής υποταγής και συμμόρφωσης της Αθήνας στη γραμμή της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ, τι ανάγκη έχει την υποστήριξη των Αράβων; Απολύτως καμία! Τι κερδίσαμε, άλλωστε, τόσες δεκαετίες που υποστηρίζαμε τους Αραβες; Τίποτα!», ισχυρίζονται οι κυβερνητικοί προπαγανδιστές της αντιαραβαικής γραμμής που επικρατεί εσχάτως.
Ανυπολόγιστες ζημιές για την Ελλάδα και την Κύπρο μπορεί να προκαλέσει αυτή η γραμμή. Πώς θα μας φαινόταν π.χ. αν τα αραβικά κράτη συσπειρών ονταν γύρω από την Τουρκία και πρωτοστατούσαν ώστε δεκάδες μουσουλμανικές χώρες να αναγνωρίσουν το παράνομο τουρκοκυπριακό ψευδοκράτος του Αττίλα ή αν υιοθετούσαν τις θέσεις της Αγκυρας στα ζητήματα του Αιγαίου; Μόνο η παλιά φιλοαραβική πολιτική της Ελλάδας, υποβοηθούμενη από την τότε αντιαραβική πολιτική της Τουρκίας, είχε αποτρέψει τέτοιες δυσάρεστες εξελίξεις. Αφού αλλάζει όμως στάση η Αθήνα και γίνεται εχθρός των Αράβων, λογικό δεν είναι να αλλάξουν στάση και οι Αραβες απέναντι στη χώρα μας;
«Ηρωας των Αράβων» είναι όμως τώρα ο Ερντογάν – και το αξίζει με τις γενναίες θέσεις που παίρνει υπέρ των Παλαιστινίων κατά των Ιραηλινών σφαγέων ή εναντίον των Αιγύπτιων πραξικοπηματιών. Ευτυχώς για μας που συμμετέχει πολύ πιο ενεργά από την κυβέρνηση Σαμαρά στην αμερικανική προσπάθεια ανατροπής του Ασαντ, προκειμένου να μη φτιάξουν οι ΗΠΑ κουρδικό κράτος και στη Συρία και έτσι οπωσδήποτε αμαυρώνεται η εικόνα της Τουρκίας στα μάτια των Αράβων.
Υπάρχει κι άλλο λάθος στην πρόσδεση της Ελλάδας σε ΗΠΑ και Ισραήλ. Η Τουρκία είναι απείρως σημαντικότερη χώρα από την Ελλάδα πολιτικά, στρατιωτικά, οικονομικά και για την Ουάσιγκτον και για το Τελ Αβίβ και για όλες τις μεγάλες δυνάμεις. Αρκεί ένα απλό νεύμα του Ερντογάν ότι επιθυμεί επαναπροσέγγιση και αμέσως, αδίστακτα, θα πουλήσουν την Ελλάδα. Εκατό φορές και οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί και οι Ευρωπαίοι, προκειμένου να τα βρουν με τους Τούρκους, αφήνοντας τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο στα κρύα του λουτρού!
*Δημοσιεύθηκε στο “Έθνος” της Κυριακής 1 Σεπτεμβρίου 2013
