Ο διπολισμός στην ουσία προτείνει δύο διαφορετικές λύσεις, από διαφορετική οπτική γωνία, για την υλοποίηση της Κυρίαρχης Ιδεολογίας, που επικρατεί στην συγκεκριμένη κοινωνία.
Αριστοκρατικοί – Δημοκρατικοί στην Αρχαία Αθηναϊκή δημοκρατία, Ολιγαρχικοί – Δημοκρατικοί, οι δύο
αντίθετες φατρίες των κοτζαμπάσηδων επί τουρκοκρατίας, Βασιλικοί – Αντιβασιλικοί, Βενιζελικοί – Αντιβενιζελικοί, Εργατικοί – Συντηρητικοί, Αριστεροί – Δεξιοί, Κεντροαριστεροί – Κεντροδεξιοί, Ρεπουμπλικάνοι – Δημοκρατικοί, Μνημονιακοί – Αντιμνημονιακοί, Προοδευτικοί – Συντηρητικοί κ.λ.π.
Τα δύο εκείνα κόμματα, που κάθε φορά εκφράζουν τον κυρίαρχο διπολισμό, είναι και τα μεγάλα κόμματα εξουσίας. Για να ξεφυτρώσει ένα μικρό κόμμα, να ξεπεράσει κατ’ αρχήν τα απαγορευτικά όρια που επιβάλουν τα δύο κόμματα εξουσίας για την είσοδο στη Βουλή και να γίνει στη συνέχεια κόμμα εξουσίας, θα πρέπει να καβαλήσει εγκαίρως ένα ισχυρό κύμα που αμφισβητεί τον παλιό διπολισμό και εμφανίζεται, ως πειστική εναλλακτική λύση για την υλοποίηση της Κυρίαρχης Ιδεολογίας, εγκαθιδρύοντας νέο διπολισμό. Διαφορετικά θα περιοριστεί σε ένα κόμμα διαμαρτυρίας που θα επιβιώνει συγκεντρώνοντας λαϊκή αγανάκτηση από τους δύο πόλους.
Συνήθως η εμφάνιση νέου κόμματος εξουσίας, συμβαίνει σε περιόδους ανωμαλίας και βίαιες μεταβατικές περιόδους, όπου τα δύο παλιά κόμματα αναγκάζονται να συνασπιστούν για να διασώσουν τον κόσμο τους, την ώρα που ο κόσμος αυτός ήδη αλλάζει με την εμφάνιση νέας πειστικής πρότασης.
Αυτό ακριβώς έγινε στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος καβάλησε το αντιμνημονιακό κύμα, ως πρόταση για την υλοποίηση της Κυρίαρχης Ιδεολογίας (έξοδος από την κρίση), αναγκάζοντας τα δύο παλιά κόμματα (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) να συνεργαστούν για να διατηρήσουν τον κόσμο τους, τον κόσμο του μνημονίου και της υπακοής στους δανειστές. Τώρα φυσικά ήδη και ο ΣΥΡΙΖΑ εντάχθηκε στον ίδιο πόλο (τον μνημονιακό), καθόσον ο άλλος πόλος ο αντιμνημονιακός κατέρρευσε βίαια, αφού διαψεύστηκε η πρότασή του για έξοδο από την κρίση.
Όσο δε, δεν εμφανίζεται νέα πειστική πρόταση, δηλαδή νέος πολιτικός πόλος, δεν πρόκειται να συνεργαστούν ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ. Θα προσπαθήσουν και οι δύο να συνεχίσουν να παίζουν πάνω στο απαρχαιωμένο δίπολο Κεντροαριστερά – Κεντροδεξιά, για να πάνε τα πράγματα πιο κάτω, ως κοτζαμπάσηδες κάτω από τις εντολές των δανειστών. Θα συγκυβερνήσουν μόνο όταν απειληθεί ο κόσμος τους.
Να σημειώσουμε πως ο ΣΥΡΙΖΑ πάει ταυτόχρονα να ανοίξει ένα παράλληλο δίπολο “Νέο – Παλιό” και να προκαλέσει μια νέα διπολική ένταση, μήπως και καταφέρει να πάρει κάποιους αφελείς ψηφοφόρους. Όμως, επί της ουσίας, το νέο που διαφημίζει δεν κομίζει καμία νέα πρόταση για έξοδο από την κρίση, ούτε αμφισβητεί το ισχύον σύστημα.
Νέο κόμμα εξουσίας θα εμφανιστεί στην Ελλάδα, μόνο αν αυτό καταφέρει να καβαλήσει έγκαιρα το νέο κύμα που θα αρχίσει αναγκαστικά να εμφανίζεται, ως εναλλακτική πρόταση για την έξοδο από την κρίση (Κυρίαρχη Ιδεολογία).
Και το νέο δίπολο που αναγκαστικά προβάλει, είναι εκείνο μεταξύ των λίγων που συγκεντρώνουν πλούτο και προνόμια, έχοντας το λαό στον γύψο των μνημονίων και των πολλών, των νεόδουλων, που θα συνεχίσουν να εξαθλιώνονται για χάρη των λίγων. Μεταξύ δηλαδή ολιγαρχίας και δημοκρατίας, με ό,τι μορφή θα πάρει αυτό και με ό,τι φέρνει μαζί του.
